Joba 33
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Reina-Valera 1909
1Job, ka olthui hnatun dae lamtah ka ol boeih he hnakaeng thil laeh.
1POR tanto, Job, oye ahora mis razones, y escucha todas mis palabras.
2Ka ka ong coeng he. Ka ka khuikah ka lai loh a thui.
2He aquí yo abriré ahora mi boca, y mi lengua hablará en mi garganta.
3Ka ol he ka lungbuei dueng lamkah tih ka hmuilai kah mingnah loh cimphan la a thui.
3Mis razones declararán la rectitud de mi corazón, y mis labios proferirán pura sabiduría.
4Pathen Mueihla loh kai n'saii tih Tlungthang kah hiil loh kai n'hing sak.
4El espíritu de Dios me hizo, y la inspiración del Omnipotente me dió vida.
5Kai thuung hamla na coeng mak atah tawn uh lamtah ka mikhmuh ah pai laeh.
5Si pudieres, respóndeme; dispón tus palabras , está delante de mí.
6Pathen taengah kai he nang ka bangla ka om tih kai khaw dikpo lamkah ni m'pet.
6Heme aquí á mí en lugar de Dios, conforme á tu dicho: de lodo soy yo también formado.
7Kai he mueirhih moenih nang n'let sak mako. Ka kut long khaw nang n'nan thil mahpawh.
7He aquí que mi terror no te espantará, ni mi mano se agravará sobre ti.
8Tedae ka hna ah na thui tih olthui ol khaw ka yaak.
8De cierto tú dijiste á oídos míos, y yo oí la voz de tus palabras que decían :
9“Ka cil tih boekoek ka khueh moenih. Ka caih tih kai taengah thaesainah om moenih.
9Yo soy limpio y sin defecto; y soy inocente, y no hay maldad en mí.
10Te cakhaw kai taengkah noihhainah a hmuh vaengah kai amah kah thunkha bangla a moeh.
10He aquí que él buscó achaques contra mí, y me tiene por su enemigo;
11Ka kho he hloong dongah a buen tih ka caehlong boeih a dawn,” na ti.
11Puso mis pies en el cepo, y guardó todas mis sendas.
12Tedae na tang moenih he. Pathen he hlanghing lakah a len dongah nang te kan doo.
12He aquí en esto no has hablado justamente: yo te responderé que mayor es Dios que el hombre.
13Balae tih amah te na ho. A ol te boeih n'doo moenih ta.
13¿Por qué tomaste pleito contra él? Porque él no da cuenta de ninguna de sus razones.
14Pathen loh pakhat la a thui dae a hmuhming pawt atah hnavoei la a thui.
14Sin embargo, en una ó en dos maneras habla Dios; mas el hombre no entiende.
15Ih loh hlang a hnah vaengkah khoyin olphong mueimang ah khaw, thingkong dongkah a ngam vaengah khaw,
15Por sueño de visión nocturna, cuando el sueño cae sobre los hombres, cuando se adormecen sobre el lecho;
16Hlang hna te a khui sak tih amih kah rhalrhingnah neh a daeng pah.
16Entonces revela al oído de los hombres, y les señala su consejo;
17Hlang loh a khoboe lamkah a nong sak tih hlang lamkah koevoeinah a khuk pah.
17Para quitar al hombre de su obra, y apartar del varón la soberbia.
18A hinglu te vaam khui lamloh, a hingnah te pumcumnah loh a paan khui lamkah a hoeptlang.
18Detendrá su alma de corrupción, y su vida de que pase á cuchillo.
19A thingkong dongah nganboh neh a tluung tih tuituknah loh a rhuhrhong boeih te phat a thuek pah.
19También sobre su cama es castigado con dolor fuerte en todos sus huesos,
20A hingnah loh buh te khaw a hinglu loh hoehhamnah maeh khaw a lawt pah.
20Que le hace que su vida aborrezca el pan, y su alma la comida suave.
21A saa te caphoei cuk bangla mueihmuh ah a khah tih a rhuh a hmuh pawt khaw a ming sak.
21Su carne desfallece sin verse, y sus huesos, que antes no se veían, aparecen.
22A hinglu loh vaam khuila, a hingnah te aka duek rhoek taengla pawk.
22Y su alma se acerca al sepulcro, y su vida á los que causan la muerte.
23Anih kah duengnah te hlang taengah aka puen la thawngkhat lamkah pakhat ngawn tah amah taengah puencawn oldoe om khaming.
23Si tuviera cerca de él algún elocuente anunciador muy escogido, que anuncie al hombre su deber;
24Te dongah anih te a rhen mai vetih, 'Tlansum ka dang tih hlan kah aka suntla khui lamloh anih he doek laeh,’ ti mai koinih.
24Que le diga que Dios tuvo de él misericordia, que lo libró de descender al sepulcro, que halló redención:
25A saa te camoe bangla noe vetih a cacawn tue vaengkah bangla saibawn suidae.
25Enterneceráse su carne más que de niño, volverá á los días de su mocedad.
26Pathen taengah a thangthui vanbangla anih te a moeithen ta. A maelhmai te tamlung neh a hmuh vaengah tah anih te hlanghing taengah duengnah neh a mael sak.
26Orará á Dios, y le amará, y verá su faz con júbilo: y él restituirá al hombre su justicia.
27Hlang rhoek taengla a mae tih, “Ka tholh tih a thuem te a paihaeh sak dae kai taengah n'yook sak moenih.
27El mira sobre los hombres; y el que dijere: Pequé, y pervertí lo recto, y no me ha aprovechado;
28Kamah hinglu, hinglu van tah hlan a paan khui lamloh a lat. Te dongah ka hingnah neh a hingnah loh vangnah te hmu saeh.
28Dios redimirá su alma, que no pase al sepulcro, y su vida se verá en luz.
29He boeih he Pathen loh hlang taengah voei nit voei thum a saii ne.
29He aquí, todas estas cosas hace Dios dos y tres veces con el hombre;
30Hlan khui lamkah a hinglu te hingnah khosae neh tue hamla a mael sak.
30Para apartar su alma del sepulcro, y para iluminarlo con la luz de los vivientes.
31Job nang hnatung lamtah kai ol he hnatun. Hilphah lamtah kai loh kan thui eh.
31Escucha, Job, y óyeme; calla, y yo hablaré.
32Kai nan thuung ham ol a om atah thui lah. Nang tang sak ham ka ngaih dongah ni.
32Que si tuvieres razones, respóndeme: habla, porque yo te quiero justificar.
33Kai taengkah he na hnatun pawt atah hilphah lamtah nang te cueihnah kan cang sak bitni,” a ti nah.
33Y si no, óyeme tú á mí; calla, y enseñarte he sabiduría.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.