Joba
Chapter 30
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Joba 30

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Reina-Valera 1909
1Tedae a kum la kai lakah aka noe long khaw kai taengah luem uh coeng. Te rhoek kah a napa pataeng ka boiva kah ui taengah khueh ham ka hnawt lah mako.
1MAS ahora los más mozos de días que yo, se ríen de mí; cuyos padres yo desdeñara ponerlos con los perros de mi ganado.
2Amih kut dongkah thadueng khaw kai taengah metlam a om? Amih te a hminkhah lamni a paltham.
2Porque ¿para qué yo habría menester la fuerza de sus manos, en los cuales había perecido con el tiempo?
3Vaitahnah neh khokha rhamling lamkah pumhong loh hlaem vaengah khohaeng neh imrhong kah rhamrhae te a cilh.
3Por causa de la pobreza y del hambre andaban solos; huían á la soledad, á lugar tenebroso, asolado y desierto.
4Tangpuem dongkah baekkoi te a hlaek uh tih a buh la hlingcet yung a khueh.
4Que cogían malvas entre los arbustos, y raíces de enebro para calentarse.
5A nam lamloh a haek uh tih amih taengah hlanghuen bangla a o uh.
5Eran echados de entre las gentes , y todos les daban grita como al ladrón.
6Soklong cakhom kah laipi neh thaelsawk khui ah kho a sak.
6Habitaban en las barrancas de los arroyos, en las cavernas de la tierra, y en las rocas.
7Tangpuem khuiah pang uh tih lota hmuiah poem uh.
7Bramaban entre las matas, y se reunían debajo de las espinas.
8Aka ang ca rhoek neh ming mueh ca rhoek ni khohmuen lamloh a hawt uh.
8Hijos de viles, y hombres sin nombre, más bajos que la misma tierra.
9Te dongah amih kah rhotoeng la ka om coeng tih amih taengah ol la ka om.
9Y ahora yo soy su canción, y he sido hecho su refrán.
10Kai aka tuei rhoek tah kai lamloh lakhla uh tih ka mikhmuh ah timtui khaw tuem uh pawh.
10Abomínanme, aléjanse de mí, y aun de mi rostro no detuvieron su saliva.
11A lirhui lakah ka lirhui he pawl coeng. Te dongah kai he m'phaep tih ka mikhmuh ah kamrhui han tueih uh.
11Porque Dios desató mi cuerda, y me afligió, por eso se desenfrenaron delante de mi rostro.
12Ka bantang kah hlangyoe loh tlai ka kho a kalh. Amih kah rhainah caehlong te kai taengah a picai uh.
12A la mano derecha se levantaron los jóvenes; empujaron mis pies, y sentaron contra mí las vías de su ruina.
13Ka talnah khuiah ka hawn a mak uh tih, amih aka bom pawt khaw hoeikhang uh.
13Mi senda desbarataron, aprovecháronse de mi quebrantamiento, contra los cuales no hubo ayudador.
14A puut aka len bangla ael uh tih a khohli rhamrhael hmuiah paluet uh.
14Vinieron como por portillo ancho, revolviéronse á mi calamidad.
15Kai soah mueirhih pai tih khohli bangla ka moeihoeihnah a hloem vaengah kai kah khangnah te khomai bangla a yah.
15Hanse revuelto turbaciones sobre mí; combatieron como viento mi alma, y mi salud pasó como nube.
16Kai lamloh ka hinglu a kingling coeng tih phacip phabaem khohnin loh kai n'tuuk.
16Y ahora mi alma está derramada en mí; días de aflicción me han aprehendido.
17Khoyin ah ka rhuh te ka pum dong lamloh a cueh. Kai aka thuek he a dim moenih.
17De noche taladra sobre mí mis huesos, y mis pulsos no reposan.
18Thadueng cungkuem dongah ka pueinak a phuelhthaih tih ka angkidung te rhawnmoep bangla ka vah.
18Con la grande copia de materia mi vestidura está demudada; cíñeme como el cuello de mi túnica.
19Kai he dikpo khuila n'dong tih laipi neh hmaiphu bangla n'thuidoek.
19Derribóme en el lodo, y soy semejante al polvo y á la ceniza.
20Na taengah bomnah kam bih dae kai nan doo moenih. Ka pai akhaw kai he nan yakming moenih.
20Clamo á ti, y no me oyes; preséntome, y no me atiendes.
21Kai soah a muen la na poeh tih na ban thaa neh kai nan konaeh thil.
21Haste tornado cruel para mí: con la fortaleza de tu mano me amenazas.
22Kai he khohli dongah nan phueih. Kai nan ngol thil vaengah kai nan paci sak tih lungming cueihnah a yawn.
22Levantásteme, é hicísteme cabalgar sobre el viento, y disolviste mi sustancia.
23Mulhing boeih kah tingtunnah im la dueknah neh kai nan mael sak ham khaw ka ming.
23Porque yo conozco que me reduces á la muerte; y á la casa determinada á todo viviente.
24A yoethaenah khuiah bombihnah a yaak vaengah kut aka thueng he lairhok dongah a om moenih.
24Mas él no extenderá la mano contra el sepulcro; ¿clamarán los sepultados cuando él los quebrantare?
25Khohnin a mangkhak dongah ka rhap tih khodaeng dongah ka hinglu a omdam moenih.
25¿No lloré yo al afligido? Y mi alma ¿no se entristeció sobre el menesteroso?
26A then ka lamtawn vaengah boethae ha pawk. Vangnah te ka ngaiuep vaengah a hmuep ha pai.
26Cuando esperaba yo el bien, entonces vino el mal; y cuando esperaba luz, la oscuridad vino.
27Ka bung he tlawk tih a kuemsuem moenih. Kai he phacip phabaem khohnin loh n'doe.
27Mis entrañas hierven, y no reposan; días de aflicción me han sobrecogido.
28Khomik a tal dongah maelhmai a hmuep la ka cet. Hlangping neh ka pai tih ka pang.
28Denegrido ando, y no por el sol: levantádome he en la congregación, y clamado.
29Pongui kah a manuca neh tuirhuk vanu kah a hui la ka om.
29He venido á ser hermano de los dragones, y compañero de los buhos.
30Ka vin khaw kamah dong lamloh mu tih ka rhuh khaw kholing neh tlum coeng.
30Mi piel está denegrida sobre mí, y mis huesos se secaron con ardentía.
31Ka rhotoeng te nguekcoinah la, ka phavi rhah ol la poeh.
31Y hase tornado mi arpa en luto, y mi órgano en voz de lamentadores.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.