Joba
Chapter 30
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Kulish and Puluj B…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Joba 30

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Tedae a kum la kai lakah aka noe long khaw kai taengah luem uh coeng. Te rhoek kah a napa pataeng ka boiva kah ui taengah khueh ham ka hnawt lah mako.
1Нинї ж глузують із мене менші від мене лїтами, такі, що їх батьків я б не прийняв і між пастуші собаки.
2Amih kut dongkah thadueng khaw kai taengah metlam a om? Amih te a hminkhah lamni a paltham.
2Бо й сила в руках їх — до чого вона менї була? вони вже пережили пору свою.
3Vaitahnah neh khokha rhamling lamkah pumhong loh hlaem vaengah khohaeng neh imrhong kah rhamrhae te a cilh.
3Нуждою й голодом висушені, йдуть вони в степ безводний, мрачний та опустїлий;
4Tangpuem dongkah baekkoi te a hlaek uh tih a buh la hlingcet yung a khueh.
4Щиплють лободу попід корчами, — ягоди ялівцю — се хлїб їх.
5A nam lamloh a haek uh tih amih taengah hlanghuen bangla a o uh.
5Із громади проганяють їх, мов на злодїїв, гукають на них,
6Soklong cakhom kah laipi neh thaelsawk khui ah kho a sak.
6Щоб у байраках жили, по печерах та по скелях.
7Tangpuem khuiah pang uh tih lota hmuiah poem uh.
7Там вони ревуть проміж кущами, куляться під тернєм.
8Aka ang ca rhoek neh ming mueh ca rhoek ni khohmuen lamloh a hawt uh.
8Люде викинені, люде безіменні, викиди землї!
9Te dongah amih kah rhotoeng la ka om coeng tih amih taengah ol la ka om.
9У них то став я піснею тепер, кормом їх розмов.
10Kai aka tuei rhoek tah kai lamloh lakhla uh tih ka mikhmuh ah timtui khaw tuem uh pawh.
10Мною гидують вони, тїкають далеко від мене, й не стидаються спльовувати передо мною.
11A lirhui lakah ka lirhui he pawl coeng. Te dongah kai he m'phaep tih ka mikhmuh ah kamrhui han tueih uh.
11Тим, що він (Бог) розвязав поводи мої й побив мене, то й вони скинули з себе узди передо мною,
12Ka bantang kah hlangyoe loh tlai ka kho a kalh. Amih kah rhainah caehlong te kai taengah a picai uh.
12З правого боку встає покидь ся, й валить із ніг мене, прямує пагубну дорогу свою проти мене.
13Ka talnah khuiah ka hawn a mak uh tih, amih aka bom pawt khaw hoeikhang uh.
13Зрили стежку мою, все зʼуміли зробити на мою погибель, а нема, хто б подав підмогу.
14A puut aka len bangla ael uh tih a khohli rhamrhael hmuiah paluet uh.
14Вони прийшли на мене, наче б крізь широкий перелом у мурі, з шумом ринулись на мене.
15Kai soah mueirhih pai tih khohli bangla ka moeihoeihnah a hloem vaengah kai kah khangnah te khomai bangla a yah.
15Страх ударив на мене; вітром розвіялась велич моя, а щастє моє унеслось, як хмара.
16Kai lamloh ka hinglu a kingling coeng tih phacip phabaem khohnin loh kai n'tuuk.
16А нинї ниє душа моя в менї; днї смутку обгорнули мене.
17Khoyin ah ka rhuh te ka pum dong lamloh a cueh. Kai aka thuek he a dim moenih.
17Ніччю вертить мене в костях моїх, і жили мої не мають спокою.
18Thadueng cungkuem dongah ka pueinak a phuelhthaih tih ka angkidung te rhawnmoep bangla ka vah.
18Трудно, о трудно менї зняти одежу з себе, краї обгортки моєї давлять мене.
19Kai he dikpo khuila n'dong tih laipi neh hmaiphu bangla n'thuidoek.
19Кинув мене він у грязь, я взявся попелом і пилом.
20Na taengah bomnah kam bih dae kai nan doo moenih. Ka pai akhaw kai he nan yakming moenih.
20Кричма до тебе кричу, а ти не чуєш, — стою, а ти дивишся (мовчки) на мене.
21Kai soah a muen la na poeh tih na ban thaa neh kai nan konaeh thil.
21Немилосердним зробивсь ти менї, сильною рукою ворогуєш проти мене.
22Kai he khohli dongah nan phueih. Kai nan ngol thil vaengah kai nan paci sak tih lungming cueihnah a yawn.
22Ти зняв мене, пустив летїти з вітром і розбиваєш мене.
23Mulhing boeih kah tingtunnah im la dueknah neh kai nan mael sak ham khaw ka ming.
23О, я знаю, що ти примчиш мене ʼд смертї, до дому, де збіраються всї живучі.
24A yoethaenah khuiah bombihnah a yaak vaengah kut aka thueng he lairhok dongah a om moenih.
24Та він же не простягне руки своєї на дім костей; бо чи ж будуть вони кричати, як би їх стирав?
25Khohnin a mangkhak dongah ka rhap tih khodaeng dongah ka hinglu a omdam moenih.
25А хиба ж я не плакав над тим, хто горював; чи ж не смутилось серце моє над бідними?
26A then ka lamtawn vaengah boethae ha pawk. Vangnah te ka ngaiuep vaengah a hmuep ha pai.
26А тим часом, коли дожидав добра, прийшло на мене лихо; коли сподївався сьвітла, тьма мене окрила.
27Ka bung he tlawk tih a kuemsuem moenih. Kai he phacip phabaem khohnin loh n'doe.
27Нутро моє кипить і не перестає; днї печальні прийшли на мене.
28Khomik a tal dongah maelhmai a hmuep la ka cet. Hlangping neh ka pai tih ka pang.
28Я почорнїлий ходжу, та не від сонця; серед громади стаю і кричу.
29Pongui kah a manuca neh tuirhuk vanu kah a hui la ka om.
29Я братом шакалам зробивсь, струсям товаришем стався.
30Ka vin khaw kamah dong lamloh mu tih ka rhuh khaw kholing neh tlum coeng.
30Кожа вчорнїла моя, костї обгоріли від жару.
31Ka rhotoeng te nguekcoinah la, ka phavi rhah ol la poeh.
31І цитра моя голосить, і сопілка ридає.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.