Joba 33
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Job, ka olthui hnatun dae lamtah ka ol boeih he hnakaeng thil laeh.
1«لیکن‌ای ایوب، سخنان مرا استماع نما. و به تمامی کلام من گوش بگیر.
2Ka ka ong coeng he. Ka ka khuikah ka lai loh a thui.
2اینک الان دهان خود را گشودم، و زبانم در کامم متکلم شد.
3Ka ol he ka lungbuei dueng lamkah tih ka hmuilai kah mingnah loh cimphan la a thui.
3کلام من موافق راستی قلبم خواهدبود. و لبهایم به معرفت خالص تنطق خواهدنمود.
4Pathen Mueihla loh kai n'saii tih Tlungthang kah hiil loh kai n'hing sak.
4روح خدا مرا آفریده، و نفخه قادرمطلق مرا زنده ساخته است.
5Kai thuung hamla na coeng mak atah tawn uh lamtah ka mikhmuh ah pai laeh.
5اگر می‌توانی مرا جواب ده، و پیش روی من، کلام را ترتیب داده بایست.
6Pathen taengah kai he nang ka bangla ka om tih kai khaw dikpo lamkah ni m'pet.
6اینک من مثل تو از خدا هستم. و من نیز از گل سرشته شده‌ام.
7Kai he mueirhih moenih nang n'let sak mako. Ka kut long khaw nang n'nan thil mahpawh.
7اینک هیبت من تو را نخواهدترسانید، و وقار من بر تو سنگین نخواهد شد.
8Tedae ka hna ah na thui tih olthui ol khaw ka yaak.
8«یقین در گوش من سخن گفتی و آواز کلام تو را شنیدم
9“Ka cil tih boekoek ka khueh moenih. Ka caih tih kai taengah thaesainah om moenih.
9که گفتی من زکی و بی‌تقصیر هستم. من پاک هستم و در من گناهی نیست.
10Te cakhaw kai taengkah noihhainah a hmuh vaengah kai amah kah thunkha bangla a moeh.
10اینک او علتها برمن می‌جوید. و مرا دشمن خودمی شمارد.
11Ka kho he hloong dongah a buen tih ka caehlong boeih a dawn,” na ti.
11پایهایم را در کنده می‌گذارد و همه راههایم را مراقبت می‌نماید.
12Tedae na tang moenih he. Pathen he hlanghing lakah a len dongah nang te kan doo.
12هان در این امر توصادق نیستی. من تو را جواب می‌دهم، زیرا خدااز انسان بزرگتر است.
13Balae tih amah te na ho. A ol te boeih n'doo moenih ta.
13چرا با او معارضه می‌نمایی، از این جهت که از همه اعمال خوداطلاع نمی دهد؟
14Pathen loh pakhat la a thui dae a hmuhming pawt atah hnavoei la a thui.
14زیرا خدا یک دفعه تکلم می‌کند، بلکه دو دفعه و انسان ملاحظه نمی نماید.
15Ih loh hlang a hnah vaengkah khoyin olphong mueimang ah khaw, thingkong dongkah a ngam vaengah khaw,
15در خواب، در رویای شب، چون خواب سنگین بر انسان مستولی می‌شود، حینی که دربستر خود در خواب می‌باشد.
16Hlang hna te a khui sak tih amih kah rhalrhingnah neh a daeng pah.
16آنگاه گوشهای انسان را می‌گشاید و تادیب ایشان را ختم می‌سازد.
17Hlang loh a khoboe lamkah a nong sak tih hlang lamkah koevoeinah a khuk pah.
17تا انسان را از اعمالش برگرداند وتکبر را از مردمان بپوشاند.
18A hinglu te vaam khui lamloh, a hingnah te pumcumnah loh a paan khui lamkah a hoeptlang.
18جان او را از حفره نگاه می‌دارد و حیات او را از هلاکت شمشیر.
19A thingkong dongah nganboh neh a tluung tih tuituknah loh a rhuhrhong boeih te phat a thuek pah.
19بادرد در بستر خود سرزنش می‌یابد، و اضطراب دایمی در استخوانهای وی است.
20A hingnah loh buh te khaw a hinglu loh hoehhamnah maeh khaw a lawt pah.
20پس جان اونان را مکروه می‌دارد و نفس او خوراک لطیف را.
21A saa te caphoei cuk bangla mueihmuh ah a khah tih a rhuh a hmuh pawt khaw a ming sak.
21گوشت او چنان فرسوده شد که دیده نمی شودو استخوانهای وی که دیده نمی شد برهنه گردیده است.
22A hinglu loh vaam khuila, a hingnah te aka duek rhoek taengla pawk.
22جان او به حفره نزدیک می‌شود و حیات او به هلاک کنندگان.
23Anih kah duengnah te hlang taengah aka puen la thawngkhat lamkah pakhat ngawn tah amah taengah puencawn oldoe om khaming.
23«اگر برای وی یکی به منزله هزار فرشته یامتوسطی باشد، تا آنچه را که برای انسان راست است به وی اعلان نماید،
24Te dongah anih te a rhen mai vetih, 'Tlansum ka dang tih hlan kah aka suntla khui lamloh anih he doek laeh,’ ti mai koinih.
24آنگاه بر او ترحم نموده، خواهد گفت: او را از فرو رفتن به هاویه برهان، من کفاره‌ای پیدا نموده‌ام.
25A saa te camoe bangla noe vetih a cacawn tue vaengkah bangla saibawn suidae.
25گوشت او ازگوشت طفل لطیف تر خواهد شد. و به ایام جوانی خود خواهد برگشت.
26Pathen taengah a thangthui vanbangla anih te a moeithen ta. A maelhmai te tamlung neh a hmuh vaengah tah anih te hlanghing taengah duengnah neh a mael sak.
26نزد خدا دعا کرده، او رامستجاب خواهد فرمود، و روی او را با شادمانی خواهد دید. و عدالت انسان را به او رد خواهدنمود.
27Hlang rhoek taengla a mae tih, “Ka tholh tih a thuem te a paihaeh sak dae kai taengah n'yook sak moenih.
27پس در میان مردمان سرود خوانده، خواهد گفت: گناه کردم و راستی را منحرف ساختم، و مکافات آن به من نرسید.
28Kamah hinglu, hinglu van tah hlan a paan khui lamloh a lat. Te dongah ka hingnah neh a hingnah loh vangnah te hmu saeh.
28نفس مرا ازفرورفتن به هاویه فدیه داد، و جان من، نور رامشاهده می‌کند.
29He boeih he Pathen loh hlang taengah voei nit voei thum a saii ne.
29اینک همه این چیزها را خدابه عمل می‌آورد، دو دفعه و سه دفعه با انسان.
30Hlan khui lamkah a hinglu te hingnah khosae neh tue hamla a mael sak.
30تا جان او را از هلاکت برگرداند و او را از نورزندگان، منور سازد.
31Job nang hnatung lamtah kai ol he hnatun. Hilphah lamtah kai loh kan thui eh.
31ای ایوب متوجه شده، مرااستماع نما، و خاموش باش تا من سخن رانم.
32Kai nan thuung ham ol a om atah thui lah. Nang tang sak ham ka ngaih dongah ni.
32اگر سخنی داری به من جواب بده، متکلم شوزیرا می‌خواهم تو را مبری سازم.
33Kai taengkah he na hnatun pawt atah hilphah lamtah nang te cueihnah kan cang sak bitni,” a ti nah.
33و اگر نه، تومرا بشنو. خاموش باش تا حکمت را به تو تعلیم دهم.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.