Joba 34
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Elihu loh koep a doo tih,
1پس الیهو تکلم نموده، گفت:
2Aka cueih rhoek ka ol hnatun uh lamtah aka ming rhoek loh kai taengla hnakaeng uh.
2«ای حکیمان سخنان مرا بشنوید، و‌ای عارفان، به من گوش گیرید.
3Hna loh olthui a nuemnai tih lai loh caak te a ten.
3زیرا گوش، سخنان را امتحان می‌کند، چنانکه کام، طعام را ذوق می‌نماید.
4Tiktamnah te mamih ham coelh uh sih lamtah a then te mamih lakli ah ming uh sih.
4انصاف را برای خود اختیار کنیم، و درمیان خود نیکویی را بفهمیم.
5Job loh,'Ka tang lalah Pathen loh ka tiktamnah a hnawt.
5چونکه ایوب گفته است که بی‌گناه هستم. و خدا داد مرا از من برداشته است.
6Ka tiktamnah khaw ka laithae bang mai la boekoeknah pawt mai ah ka thaltang loh rhawp coeng,’ a ti.
6هرچند انصاف با من است دروغگو شمرده شده‌ام، و هرچند بی‌تقصیرم، جراحت من علاج ناپذیر است.
7Tui bangla tamdaengnah aka o Job bang hlang he om nim.
7کدام شخص مثل ایوب است که سخریه را مثل آب می‌نوشد
8Boethae aka saii neh rhoihui bangla yiin tih halang hlang rhoek taengah khaw pongpa.
8که در رفاقت بدکاران سالک می‌شود، و با مردان شریر رفتار می‌نماید.
9'Pathen taengah a ngaingaih vaengah hlang hmaiben pawh,’ a ti.
9زیرا گفته است انسان رافایده‌ای نیست که رضامندی خدا را بجوید.
10Te dongah thinko aka khueh hlang rhoek loh kai taengah hnatun uh. Halangnah he Pathen lamloh savisava tih Tlungthang he dumlai neh savisava coeng.
10پس الان‌ای صاحبان فطانت مرا بشنوید، حاشااز خدا که بدی کند. و از قادرمطلق، که ظلم نماید.
11Hlang kah bisai he amah taengla a thuung tih hlang a caehlong bangla amah loh a hmuh.
11زیرا که انسان را به حسب عملش مکافات می‌دهد، و بر هرکس موافق راهش می‌رساند.
12Pathen tah boe tueng pawt tih Tlungthang loh tiktamnah te a khun sak moenih.
12وبه درستی که خدا بدی نمی کند، و قادر مطلق انصاف را منحرف نمی سازد.
13Amah loh diklai ah unim a khueh tih lunglai he a pum la u taengah nim a tloeng.
13کیست که زمین رابه او تفویض نموده، و کیست که تمامی ربع مسکون را به او سپرده باشد.
14Amah taengkah loh a khueh a lungbuei, a mueihla neh a hiil te amah taengla khoem koinih,
14اگر او دل خود رابه وی مشغول سازد، اگر روح و نفخه خویش رانزد خود بازگیرد،
15Pumsa boeih he rhenten pal vetih hlang he laipi la mael ni.
15تمامی بشر با هم هلاک می‌شوند و انسان به خاک راجع می‌گردد.
16Yakmingnah a om atah he he hnatun lamtah ka olthui ol he hnakaeng lah.
16پس اگر فهم داری این را بشنو، و به آواز کلام من گوش ده.
17Tiktamnah aka thiinah aisat loh a ngoldoelh tih aka dueng khuet loh m'boe sak aya?
17آیا کسی‌که از انصاف نفرت دارد سلطنت خواهد نمود؟ و آیا عادل کبیر را به گناه اسنادمی دهی؟
18Manghai te,'hlang muen,’ hlangcong te 'Halang,’ a ti nah nim?
18آیا به پادشاه گفته می‌شود که لئیم هستی، یا به نجیبان که شریر می‌باشید؟
19Amah loh mangpa maelhmai dan pawt tih tattloel maelhmai lakah rhoeikhang kah a hmat tloe moenih. Amih boeih te amah kut dongah kutngo ni.
19پس چگونه به آنکه امیران را طرفداری نمی نماید ودولتمند را بر فقیر ترجیح نمی دهد. زیرا که جمیع ایشان عمل دستهای وی‌اند.
20Mikhaptok ah a duek dongah pilnam khoyin pathung ah tuen tih khum uh. Kut nen pawt akhaw aka lueng a khoe uh.
20درلحظه‌ای در نصف شب می‌میرند. قوم مشوش شده، می‌گذرند، و زورآوران بی‌واسطه دست انسان هلاک می‌شوند.
21A mik te hlang kah longpuei dongah a khueh tih a khokan boeih te a hmuh.
21«زیرا چشمان او بر راههای انسان می‌باشد، و تمامی قدمهایش را می‌نگرد.
22Boethae aka saii rhoek thuh hamla hmaisuep om pawt tih dueknah hlipkhup khaw a om moenih.
22ظلمتی نیست و سایه موت نی، که خطاکاران خویشتن را درآن پنهان نمایند.
23Pathen taengkah laitloeknah dongla a pha ham coeng dongah hlang te koep a cae moenih.
23زیرا اندک زمانی بر احدی تامل نمی کند تا او پیش خدا به محاکمه بیاید.
24Aka khuet khenah a om pawt ah a phaek tih amih yueng la a tloe a khueh.
24زورآوران را بدون تفحص خرد می‌کند، ودیگران را به‌جای ایشان قرار می‌دهد.
25Amih kah khoboe te a hmat dongah khoyin ah a maelh tih pop uh.
25هرآینه اعمال ایشان را تشخیص می‌نماید، و شبانگاه ایشان را واژگون می‌سازد تا هلاک شوند.
26Halang rhoek ham tah hmuh nah hmuen ah amih te kut a paeng thil.
26به‌جای شریران ایشان را می‌زند، در مکان نظرکنندگان.
27Te dongah ni a hnuk lamloh nong uh tangloeng tih a longpuei boeih te cangbam uh pawh.
27از آن جهت که از متابعت اومنحرف شدند، و در همه طریقهای وی تامل ننمودند.
28tattloel kah pangngawlnah te a taengla pawk tih mangdaeng kah pangngawlnah a yaak.
28تا فریاد فقیر را به او برسانند، و اوفغان مسکینان را بشنود.
29Tedae amah te mong tih ulong a boe sak. Maelhmai a thuh vaengah ulong anih a mae? Tedae namtom so neh hlang khat soah khaw rhenten om ta.
29چون او آرامی دهدکیست که در اضطراب اندازد، و چون روی خودرا بپوشاند کیست که او را تواند دید. خواه به امتی خواه به انسانی مساوی است،
30Lailak hlang a manghai khaw pilnam ham hlaeh la poeh.
30تا مردمان فاجرسلطنت ننمایند و قوم را به دام گرفتار نسازند.
31Pathen taengah tah,'Ka laikoi pawt khaw ka phueih.
31لیکن آیا کسی هست که به خدا بگوید: سزایافتم، دیگر عصیان نخواهم ورزید.
32Nang kam hmuh pawt ah kai nan thuinuet coeng. Dumlai ka saii mai cakhaw ka koei voel boel eh?,’ a ti nama thui coeng.
32و آنچه راکه نمی بینم تو به من بیاموز، و اگر گناه کردم باردیگر نخواهم نمود.
33Na hnawt coeng dongah te kah te namah taeng lamloh na thuung aya? Namah loh na coelh coeng, kai long moenih. Te dongah na ming te thui to.
33آیا برحسب رای تو جزاداده، خواهد گفت: چونکه تو رد می‌کنی پس تواختیار کن و نه من. و آنچه صواب می‌دانی بگو.
34Thinko aka khueh hlang rhoek loh kai taengah thui uh lamtah hlang cueih loh kai taengkah he hnatun saeh.
34صاحبان فطانت به من خواهند گفت، بلکه هرمرد حکیمی که مرا می‌شنود
35Job he mingnah neh cal pawt tih a ol long a cangbam moenih.
35که ایوب بدون معرفت حرف می‌زند و کلام او از روی تعقل نیست.
36A pa nae, boethae hlang kah taikhaih dongah Job loh a yoeyah la loepdak saeh.
36کاش که ایوب تا به آخر آزموده شود، زیرا که مثل شریران جواب می‌دهد.
37A tholhnah te mamih laklo ah boekoek neh a koei uh tih kut a paeng dongah Pathen taengah a ol pung,” a ti.
37چونکه برگناه خود طغیان را مزید می‌کند و در میان مادستک می‌زند و به ضد خدا سخنان بسیارمی گوید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.