Joba 28
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Cak ham a khorhui om tih sui ham khaw a ciil nah hmuen om.
1«یقین برای نقره معدنی است، و به جهت طلا جایی است که آن را قال می‌گذارند.
2Thicung khaw laipi lamloh a loh tih lungto te rhohum la a tlae.
2آهن از خاک گرفته می‌شود و مس ازسنگ گداخته می‌گردد.
3A bawtnah te a hmuep neh a khuetnah a cungkuem hil a khueh. Anih loh lungto te a hmuep neh dueknah hlipkhup ah khaw a hoem.
3مردم برای تاریکی حدمی گذارند و تا نهایت تمام تفحص می‌نمایند، تابه سنگهای ظلمت غلیظ و سایه موت.
4Soklong te aka bakuep taeng lamloh a yoe tih kho neh caeh khaw a hnilh uh. Hlanghing lamkah aka tlayae rhoek khaw hinghuen uh.
4کانی دور از ساکنان زمین می‌کنند، از راه گذریان فراموش می‌شوند و دور از مردمان آویخته شده، به هر طرف متحرک می‌گردند.
5Diklai amah lamloh buh thoeng tih a hmui ah hmai bangla om.
5از زمین نان بیرون می‌آید، و ژرفیهایش مثل آتش سرنگون می‌شود.
6A lungto te minhum hmuen tih a taengah sui laipi om.
6سنگهایش مکان یاقوت کبود است. وشمشهای طلا دارد.
7A hawn te vatlung loh ming pawt tih maisi mik loh hmu pawh.
7آن راه را هیچ مرغ شکاری نمی داند، و چشم شاهین آن را ندیده است،
8Te te sa ca rhoek loh cawt pawt tih te donglong te sathuengca long khaw pawn pawh.
8وجانوران درنده بر آن قدم نزده‌اند، و شیر غران برآن گذر نکرده.
9Hmailung soah a kut a hlah tih tlang pataeng a yung ah a phil.
9دست خود را به سنگ خارا درازمی کنند، و کوهها را از بیخ برمی کنند.
10Sokko lungpang dongah a khoel tih umponah cungkuem khaw a mik loh a hmuh.
10نهرها ازصخره‌ها می‌کنند و چشم ایشان هر چیز نفیس رامی بیند.
11Tuiva tuilong khaw a kueng tih olhuep te khosae la a khuen.
11نهرها را از تراوش می‌بندند وچیزهای پنهان شده را به روشنایی بیرون می‌آورند.
12Tedae me rhoek ah nim cueihnah a hmuh tih yakmingnah hmuen he menim?
12اما حکمت از کجا پیدا می‌شود؟ وجای فطانت کجا است؟
13A phu te hlanghing loh ming pawt tih mulhing khohmuen ah a hmuh moenih.
13انسان قیمت آن رانمی داند و در زمین زندگان پیدا نمی شود.
14Tuidung loh, “Te te kai ah moenih,” a ti tih tuitunli loh, “Kai taengah moenih,” a ti.
14لجه می‌گوید که در من نیست، و دریا می‌گوید که نزدمن نمی باشد.
15Te ham te cui cilh khaw pae thai pawt tih cueihnah a phu te cak khaw a khiing pah.
15زر خالص به عوضش داده نمی شود و نقره برای قیمتش سنجیده نمی گردد.
16Ophir sui nen khaw, oitha lung vang nen khaw minhum nen khawting pawh.
16به زر خالص اوفیر آن را قیمت نتوان کرد، و نه به جزع گرانبها و یاقوت کبود.
17Te te sui neh canglung neh tluk pawt tih a hnothung he suicilh hnopai bal moenih.
17با طلا و آبگینه آن را برابر نتوان کرد، و زیورهای طلای خالص بدل آن نمی شود.
18Maerhuhlung neh disaehlung khaw thui lawk pawt tih cueihnah rhovoep tah lungvang lakah then.
18مرجان و بلور مذکورنمی شود و قیمت حکمت از لعل گرانتر است.
19Te te Kusah vaya nen khaw tluk pawt tih sui cilh nen khaw ting pawh.
19زبرجد حبش با آن مساوی نمی شود و به زرخالص سنجیده نمی گردد.
20Te dongah cueihnah he me lamkah nim ha pawk tih yakmingnah hmuen he menim?
20پس حکمت ازکجا می‌آید؟ و مکان فطانت کجا است؟
21Mulhing boeih kah mik lamloh a thuh pah tih vaan kah vaa taeng lamloh a thuh.
21ازچشم تمامی زندگان پنهان است، و از مرغان هوامخفی می‌باشد.
22Abaddon neh dueknah loh, “A olthang te kaimih hna neh ka yaak uh,” a ti.
22ابدون و موت می‌گویند که آوازه آن را به گوش خود شنیده‌ایم.
23Pathen loh a longpuei a yakming tih a hmuen te khaw amah loh a ming.
23خدا راه آن را درک می‌کند و او مکانش را می‌داند.
24Amah loh diklai khobawt hil a paelki tih vaan hmui khaw boeih a hmuh.
24زیراکه او تا کرانه های زمین می‌نگرد و آنچه را که زیرتمامی آسمان است می‌بیند.
25Yilh kah a khiing a khueh pah tih tui khaw cungnueh neh a nueh.
25تا وزن از برای بادقرار دهد، و آبها را به میزان بپیماید.
26Amah loh khotlan ham rhi a suem tih rhaek ol ham khaw longpuei a khueh.
26هنگامی که قانونی برای باران قرار داد، و راهی برای سهام رعد،
27Cueihnah te a hmuh tih a tae. Cueihnah te a sikim sak tih a khe bal.
27آنگاه آن را دید و آن را بیان کرد. آن رامهیا ساخت و هم تفتیشش نمود.
28Hlang taengah khaw, 'Ka Boeipa hinyahnah he cueihnah la om tih boethae lamloh nong he yakmingnah,’ a ti,” a ti nah.
28و به انسان گفت: اینک ترس خداوند حکمت است، و ازبدی اجتناب نمودن، فطانت می‌باشد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.