Joba 39
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Thaelpang kah sathai a piil tue na ming tih sayuk a rhai na dawn a?
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
2Hla a cup la na tae tih a piil tue na ming a?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
3A ca rhoek loh a koisu uh tih a huel daengah a bungtloh loh a hlah.
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
4A ca a man uh te cangpai neh rhoeng tih a caeh uh phoeiah tah amih taengla mael uh pawh.
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
5Sayalh la kohong marhang aka hlah te unim? Laak lueng kah kuelrhui aka hlam te unim?
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
6A im te kolken la, a dungtlungim te lungkaehlai la ka khueh.
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
7Khorha kah hlangping te a lawn tih aka tueihno kah pang ol hnatun pawh.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
8A luemnah tlang te a cawt tih sulhing boeih te a yoep.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
9Cung loh nang taengah a thohtat hamla a huem vetih na kongduk dongah rhaeh aya?
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
10Cung te a rhuivaeh kong ah na pael vetih nang hnukah tuikol te a thoe aya?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
11A thadueng a len dongah a soah na pangtung vetih na thaphu te a taengah na hnoo aya?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
12Na cangti te a khuen, a khuen vetih na cangtilhmuen a coi ni tila te te na tangnah a?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
13Kalaukva kah phae loh yoka cakhaw bungrho phaemul neh a dii aih nim.
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
14A duei te diklai dongah a hnoo tih laipi khuiah a awp.
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
15A kho loh a hep te a hnilh tih kohong mulhing long khaw te te a til.
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
16A ca rhoek te amah kah pawt bangla a hit sak tih a poeyoek la a thaphu te birhihnah pawh.
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
17Pathen loh anih te cueihnah a hnilh sak tih a taengah yakmingnah tael pah pawh.
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
18Hmuensang la a phuel uh tue vaegah tah marhang neh a sokah aka ngol te a nueih thil.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
19Marhang taengah thayung thamal na paek a? A rhawn te a hnoo neh na thing pah a?
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
20Anih te kaisih bangla na pet sak a? A phit vaengkah mueithennah khaw mueirhih la poeh.
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
21Tuikol te a phuet uh vaengah thadueng neh a ngaingaih lungpok haica doe hamla pawk.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
22Rhihnah te a nueih thil tih a rhihyawp pawt dongah cunghang ha lamloh a mael moenih.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
23A taengah liva a khoek tih caai neh soe kaw hmaihluei la om.
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
24Hinghuen neh khoponah neh diklai a coih tih tuki ol te tangnah pawh.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
25Tuki te a rhoeh la, “Ahuei,” a ti nah tih caemtloek vaengkah mangpa khohum neh tamlung te a hla lamloh a huep.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
26Nang kah yakmingnah dongah nim mutlo loh a phae a phuel tih a ding, a phae te tuithim la a phuel?
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
27Nang kah ka dongah atha te sang hang tih a bu a pomsang a?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
28Thaelpang ah kho a sak tih thaelpang hmuisum neh rhalvong ah khaw rhaeh ta.
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
29Te lamloh caak a thaih tih a hla lamkah te a mik loh a paelki.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
30Te vaengah a vapuel, a vapuel loh thii a caep uh tih rhok om nah ah hnap om,” a ti nah.
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.