Job 39
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[Numquid nosti tempus partus ibicum in petris, vel parturientes cervas observasti?
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
2Dinumerasti menses conceptus earum, et scisti tempus partus earum?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
3Incurvantur ad fœtum, et pariunt, et rugitus emittunt.
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
4Separantur filii earum, et pergunt ad pastum: egrediuntur, et non revertuntur ad eas.
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
5Quis dimisit onagrum liberum, et vincula ejus quis solvit?
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
6cui dedi in solitudine domum, et tabernacula ejus in terra salsuginis.
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
7Contemnit multitudinem civitatis: clamorem exactoris non audit.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
8Circumspicit montes pascuæ suæ, et virentia quæque perquirit.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
9Numquid volet rhinoceros servire tibi, aut morabitur ad præsepe tuum?
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
10Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo, aut confringet glebas vallium post te?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
11Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus, et derelinques ei labores tuos?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
12Numquid credes illi quod sementem reddat tibi, et aream tuam congreget?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
13Penna struthionis similis est pennis herodii et accipitris.
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
14Quando derelinquit ova sua in terra, tu forsitan in pulvere calefacies ea?
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
15Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
16Duratur ad filios suos, quasi non sint sui: frustra laboravit, nullo timore cogente.
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
17Privavit enim eam Deus sapientia, nec dedit illi intelligentiam.
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
18Cum tempus fuerit, in altum alas erigit: deridet equum et ascensorem ejus.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
19Numquid præbebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum?
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
20Numquid suscitabis eum quasi locustas? gloria narium ejus terror.
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
21Terram ungula fodit; exultat audacter: in occursum pergit armatis.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
22Contemnit pavorem, nec cedit gladio.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
23Super ipsum sonabit pharetra; vibrabit hasta et clypeus:
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
24fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubæ sonare clangorem.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
25Ubi audierit buccinam, dicit: Vah ! procul odoratur bellum: exhortationem ducum, et ululatum exercitus.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
26Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad austrum?
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
27Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila, et in arduis ponet nidum suum?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
28In petris manet, et in præruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus.
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
29Inde contemplatur escam, et de longe oculi ejus prospiciunt.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
30Pulli ejus lambent sanguinem: et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.]
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
31Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job:
no verse 31 in this text
32[Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit? utique qui arguit Deum, debet respondere ei.]
no verse 32 in this text
33Respondens autem Job Domino, dixit:
no verse 33 in this text
34[Qui leviter locutus sum, respondere quid possum? manum meam ponam super os meum.
no verse 34 in this text
35Unum locutus sum, quod utinam non dixissem: et alterum, quibus ultra non addam.]
no verse 35 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.