Job 32
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Omiserunt autem tres viri isti respondere Job, eo quod justus sibi videretur.
1پس آن سه مرد از جواب دادن به ایوب باز ماندند چونکه او در نظر خود عادل بود.
2Et iratus indignatusque est Eliu filius Barachel Buzites, de cognatione Ram: iratus est autem adversum Job, eo quod justum se esse diceret coram Deo.
2آنگاه خشم الیهو ابن برکئیل بوزی که ازقبیله رام بود مشتعل شد، و غضبش بر ایوب افروخته گردید، از این جهت که خویشتن را ازخدا عادلتر می‌نمود.
3Porro adversum amicos ejus indignatus est, eo quod non invenissent responsionem rationabilem, sed tantummodo condemnassent Job.
3و خشمش بر سه رفیق خود افروخته گردید، از این جهت که هر‌چندجواب نمی یافتند، اما ایوب را مجرم می‌شمردند.
4Igitur Eliu expectavit Job loquentem, eo quod seniores essent qui loquebantur.
4و الیهو از سخن‌گفتن با ایوب درنگ نموده بود زیرا که ایشان در عمر، از وی بزرگتربودند.
5Cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent, iratus est vehementer.
5اما چون الیهو دید که به زبان آن سه مردجوابی نیست، پس خشمش افروخته شد.
6Respondensque Eliu filius Barachel Buzites, dixit: [Junior sum tempore, vos autem antiquiores: idcirco, demisso capite, veritus sum vobis indicare meam sententiam.
6و الیهو ابن برکئیل بوزی به سخن آمده، گفت: «من در عمر صغیر هستم، و شما موسفید. بنابراین ترسیده، جرات نکردم که رای خود را برای شمابیان کنم.
7Sperabam enim quod ætas prolixior loqueretur, et annorum multitudo doceret sapientiam.
7و گفتم روزها سخن گوید، و کثرت سالها، حکمت را اعلام نماید.
8Sed, ut video, spiritus est in hominibus, et inspiratio Omnipotentis dat intelligentiam.
8لیکن در انسان روحی هست، و نفخه قادرمطلق، ایشان را فطانت می‌بخشد.
9Non sunt longævi sapientes, nec senes intelligunt judicium.
9بزرگان نیستند که حکمت دارند، و نه پیران که انصاف را می‌فهمند.
10Ideo dicam: Audite me: ostendam vobis etiam ego meam sapientiam.
10بنابراین می‌گویم که مرا بشنو. و من نیز رای خود را بیان خواهم نمود.
11Expectavi enim sermones vestros; audivi prudentiam vestram, donec disceptaremini sermonibus;
11اینک از سخن‌گفتن با شما درنگ نمودم، و براهین شما را گوش گرفتم. تا سخنان را کاوش گردید.
12et donec putabam vos aliquid dicere, considerabam: sed, ut video, non est qui possit arguere Job, et respondere ex vobis sermonibus ejus.
12و من در شما تامل نمودم و اینک کسی از شما نبود که ایوب را ملزم سازد. یا سخنان او را جواب دهد.
13Ne forte dicatis: Invenimus sapientiam: Deus projecit eum, non homo.
13مبادا بگویید که حکمت رادریافت نموده‌ایم، خدا او را مغلوب می‌سازد و نه انسان.
14Nihil locutus est mihi: et ego non secundum sermones vestros respondebo illi.
14زیرا که سخنان خود را به ضد من ترتیب نداده است، و به سخنان شما او را جواب نخواهم داد.
15Extimuerunt, nec responderunt ultra, abstuleruntque a se eloquia.
15ایشان حیران شده، دیگر جواب ندادند، وسخن از ایشان منقطع شد.
16Quoniam igitur expectavi, et non sunt locuti: steterunt, nec ultra responderunt:
16پس آیا من انتظاربکشم چونکه سخن نمی گویند؟ و ساکت شده، دیگر جواب نمی دهند؟
17respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam.
17پس من نیز از حصه خود جواب خواهم داد، و من نیز رای خود رابیان خواهم نمود.
18Plenus sum enim sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei.
18زیرا که از سخنان، مملوهستم. و روح باطن من، مرا به تنگ می‌آورد.
19En venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit.
19اینک دل من مثل شرابی است که مفتوح نشده باشد، و مثل مشکهای تازه نزدیک است بترکد.
20Loquar, et respirabo paululum: aperiam labia mea, et respondebo.
20سخن خواهم راند تا راحت یابم و لبهای خودرا گشوده، جواب خواهم داد.
21Non accipiam personam viri, et Deum homini non æquabo.
21حاشا از من که طرفداری نمایم و به احدی کلام تملق‌آمیز گویم.
22Nescio enim quamdiu subsistam, et si post modicum tollat me factor meus.]
22چونکه به گفتن سخنان تملق‌آمیز عارف نیستم. والا خالقم مرا به زودی خواهد برداشت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.