Job 23

Clementine Vulgate, 1598

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Respondens autem Job, ait:

1پس ایوب در جواب گفت:

2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.

2«امروز نیز شکایت من تلخ است، وضرب من از ناله من سنگینتر.

3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?

3کاش می‌دانستم که او را کجا یابم، تا آنکه نزد کرسی او بیایم.

4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:

4آنگاه دعوی خود را به حضور وی ترتیب می‌دادم، ودهان خود را از حجت‌ها پر می‌ساختم.

5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.

5سخنانی را که در جواب من می‌گفت می‌دانستم، و آنچه راکه به من می‌گفت می‌فهمیدم.

6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.

6آیا به عظمت قوت خود با من مخاصمه می‌نمود؟ حاشا! بلکه به من التفات می‌کرد.

7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.

7آنگاه مرد راست با اومحاجه می‌نمود و از داور خود تا به ابد نجات می‌یافتم.

8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.

8اینک به طرف مشرق می‌روم و اویافت نمی شود و به طرف مغرب و او را نمی بینم.

9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.

9به طرف شمال جایی که او عمل می‌کند، و او رامشاهده نمی کنم. و او خود را به طرف جنوب می‌پوشاند و او را نمی بینم،

10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.

10زیرا او طریقی راکه می‌روم می‌داند و چون مرا می‌آزماید، مثل طلابیرون می‌آیم.

11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.

11پایم اثر اقدام او را گرفته است وطریق او را نگاه داشته، از آن تجاوز نمی کنم.

12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.

12از فرمان لبهای وی برنگشتم و سخنان دهان اورا زیاده از رزق خود ذخیره کردم.

13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.

13لیکن اوواحد است و کیست که او را برگرداند؟ و آنچه دل او می‌خواهد، به عمل می‌آورد.

14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.

14زیرا آنچه را که بر من مقدر شده است بجا می‌آورد، و چیزهای بسیار مثل این نزد وی است.

15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.

15از این جهت ازحضور او هراسان هستم، و چون تفکر می‌نمایم از او می‌ترسم،

16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.

16زیرا خدا دل مرا ضعیف کرده است، و قادرمطلق مرا هراسان گردانیده.

17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]

17چونکه پیش از تاریکی منقطع نشدم، و ظلمت غلیظ را از نزد من نپوشانید.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.