Job 4
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2[Si cœperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies; sed conceptum sermonem tenere quis poterit?
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3Ecce docuisti multos, et manus lassas roborasti;
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4vacillantes confirmaverunt sermones tui, et genua trementia confortasti.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5Nunc autem venit super te plaga, et defecisti; tetigit te, et conturbatus es.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6Ubi est timor tuus, fortitudo tua, patientia tua, et perfectio viarum tuarum?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7Recordare, obsecro te, quis umquam innocens periit? aut quando recti deleti sunt?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8Quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem, et seminant dolores, et metunt eos,
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9flante Deo perisse, et spiritu iræ ejus esse consumptos.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10Rugitus leonis, et vox leænæ, et dentes catulorum leonum contriti sunt.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11Tigris periit, eo quod non haberet prædam, et catuli leonis dissipati sunt.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12Porro ad me dictum est verbum absconditum, et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri ejus.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13In horrore visionis nocturnæ, quando solet sopor occupare homines,
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt;
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15et cum spiritus, me præsente, transiret, inhorruerunt pili carnis meæ.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum, imago coram oculis meis, et vocem quasi auræ lenis audivi.
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17Numquid homo, Dei comparatione, justificabitur? aut factore suo purior erit vir?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles, et in angelis suis reperit pravitatem;
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19quanto magis hi qui habitant domos luteas, qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut a tinea?
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20De mane usque ad vesperam succidentur; et quia nullus intelligit, in æternum peribunt.
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21Qui autem reliqui fuerint, auferentur ex eis; morientur, et non in sapientia.]
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.