Job 4
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Eliphaz the Temanite answered,
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2“If someone ventures to talk with you, will you be grieved? But who can withhold himself from speaking?
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3Behold, you have instructed many, you have strengthened the weak hands.
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4Your words have supported him who was falling, you have made the feeble knees firm.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5But now it has come to you, and you faint. It touches you, and you are troubled.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6Isn’t your piety your confidence? Isn’t the integrity of your ways your hope?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7“Remember, now, who ever perished, being innocent? Or where were the upright cut off?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8According to what I have seen, those who plow iniquity and sow trouble, reap the same.
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9By the breath of God they perish. By the blast of his anger are they consumed.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, the teeth of the young lions, are broken.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11The old lion perishes for lack of prey. The cubs of the lioness are scattered abroad.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12“Now a thing was secretly brought to me. My ear received a whisper of it.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falls on men,
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14fear came on me, and trembling, which made all my bones shake.
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15Then a spirit passed before my face. The hair of my flesh stood up.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16It stood still, but I couldn’t discern its appearance. A form was before my eyes. Silence, then I heard a voice, saying,
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17‘Shall mortal man be more just than God? Shall a man be more pure than his Maker?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18Behold, he puts no trust in his servants. He charges his angels with error.
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19How much more those who dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, who are crushed before the moth!
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20Between morning and evening they are destroyed. They perish forever without any regarding it.
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21Isn’t their tent cord plucked up within them? They die, and that without wisdom.’
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.