Job 4
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then answered Eliphaz the Temanite, and said:
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2If one venture a word unto thee, wilt thou be weary? But who can withhold himself from speaking?
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3Behold, thou hast instructed many, and thou hast strengthened the weak hands.
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4Thy words have upholden him that was falling, and thou hast strengthened the feeble knees.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5But now it is come upon thee, and thou art weary; it toucheth thee, and thou art affrighted.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6Is not thy fear of God thy confidence, and thy hope the integrity of thy ways?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7Remember, I pray thee, who ever perished, being innocent? Or where were the upright cut off?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8According as I have seen, they that plow iniquity, and sow mischief, reap the same.
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9By the breath of God they perish, and by the blast of His anger are they consumed.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10The lion roareth, and the fierce lion howleth — yet the teeth of the young lions are broken.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11The old lion perisheth for lack of prey, and the whelps of the lioness are scattered abroad.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12Now a word was secretly brought to me, and mine ear received a whisper thereof.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falleth on men,
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14Fear came upon me, and trembling, and all my bones were made to shake.
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15Then a spirit passed before my face, that made the hair of my flesh to stand up.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16It stood still, but I could not discern the appearance thereof; a form was before mine eyes; I heard a still voice:
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17'Shall mortal man be just before God? Shall a man be pure before his Maker?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18Behold, He putteth no trust in His servants, and His angels He chargeth with folly;
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19How much more them that dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, who are crushed before the moth!
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20Betwixt morning and evening they are shattered; they perish for ever without any regarding it.
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21Is not their tent-cord plucked up within them? They die, and that without wisdom.'
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.