Job 19
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Job answered and said:
1پس ایوب در جواب گفت:
2How long will ye vex my soul, and crush me with words?
2«تا به کی جان مرا می‌رنجانید؟ و مرا به سخنان خود فرسوده می‌سازید؟
3These ten times have ye reproached me; ye are not ashamed that ye deal harshly with me.
3این ده مرتبه است که مرا مذمت نمودید، و خجالت نمی کشید که با من سختی می‌کنید؟
4And be it indeed that I have erred, mine error remaineth with myself.
4و اگر فی الحقیقه خطا کرده‌ام، خطای من نزد من می‌ماند.
5If indeed ye will magnify yourselves against me, and plead against me my reproach;
5اگر فی الواقع بر من تکبر نمایید و عار مرا بر من اثبات کنید،
6Know now that God hath subverted my cause, and hath compassed me with His net.
6پس بدانید که خدا دعوی مرا منحرف ساخته، و به دام خود مرا احاطه نموده است.
7Behold, I cry out: 'Violence!' but I am not heard; I cry aloud, but there is no justice.
7اینک از ظلم، تضرع می‌نمایم و مستجاب نمی شوم و استغاثه می‌کنم و دادرسی نیست.
8He hath fenced up my way that I cannot pass, and hath set darkness in my paths.
8طریق مرا حصارنموده است که از آن نمی توانم گذشت و برراههای من تاریکی را گذارده است.
9He hath stripped me of my glory, and taken the crown from my head.
9جلال مرا ازمن کنده است و تاج را از سر من برداشته،
10He hath broken me down on every side, and I am gone; and my hope hath He plucked up like a tree.
10مرا ازهر طرف خراب نموده، پس هلاک شدم. و مثل درخت، ریشه امید مرا کنده است.
11He hath also kindled His wrath against me, and He counteth me unto Him as one of His adversaries.
11غضب خودرا بر من افروخته، و مرا یکی از دشمنان خودشمرده است.
12His troops come on together, and cast up their way against me, and encamp round about my tent.
12فوجهای او با هم می‌آیند و راه خود را بر من بلند می‌کنند و به اطراف خیمه من اردو می‌زنند.
13He hath put my brethren far from me, and mine acquaintance are wholly estranged from me.
13«برادرانم را از نزد من دور کرده است وآشنایانم از من بالکل بیگانه شده‌اند.
14My kinsfolk have failed, and my familiar friends have forgotten me.
14خویشانم مرا ترک نموده و آشنایانم مرا فراموش کرده‌اند.
15They that dwell in my house, and my maids, count me for a stranger; I am become an alien in their sight.
15نزیلان خانه‌ام و کنیزانم مرا غریب می‌شمارند، و در نظر ایشان بیگانه شده‌ام.
16I call unto my servant, and he giveth me no answer, though I entreat him with my mouth.
16غلام خود راصدا می‌کنم و مرا جواب نمی دهد، اگر‌چه او را به دهان خود التماس بکنم.
17My breath is abhorred of my wife, and I am loathsome to the children of my tribe.
17نفس من نزد زنم مکروه شده است و تضرع من نزد اولاد رحم مادرم.
18Even urchins despised me; if I arise, they speak against me.
18بچه های کوچک نیز مرا حقیرمی شمارند و چون برمی خیزم به ضد من حرف می‌زنند.
19All my intimate friends abhor me; and they whom I loved are turned against me.
19همه اهل مشورتم از من نفرت می‌نمایند، و کسانی را که دوست می‌داشتم از من برگشته‌اند.
20My bone cleaveth to my skin and to my flesh, and I am escaped with the skin of my teeth.
20استخوانم به پوست و گوشتم چسبیده است، و با پوست دندانهای خودخلاصی یافته‌ام.
21Have pity upon me, have pity upon me, O ye my friends; for the hand of God hath touched me.
21بر من ترحم کنید! ترحم کنیدشما‌ای دوستانم! زیرا دست خدا مرا لمس نموده است.
22Why do ye persecute me as God, and are not satisfied with my flesh?
22چرا مثل خدا بر من جفا می‌کنید وازگوشت من سیر نمی شوید.
23Oh that my words were now written! Oh that they were inscribed in a book!
23کاش که سخنانم الان نوشته می‌شد! کاش که در کتابی ثبت می‌گردید،
24That with an iron pen and lead they were graven in the rock for ever!
24و با قلم آهنین و سرب بر صخره‌ای تا به ابد کنده می‌شد!
25But as for me, I know that my Redeemer liveth, and that He will witness at the last upon the dust;
25و من می‌دانم که ولی من زنده است، و در ایام آخر، بر زمین خواهدبرخاست.
26And when after my skin this is destroyed, then without my flesh shall I see God;
26و بعد از آنکه این پوست من تلف شود، بدون جسدم نیز خدا را خواهم دید.
27Whom I, even I, shall see for myself, and mine eyes shall behold, and not another's. My reins are consumed within me.
27ومن او را برای خود خواهم دید. و چشمان من بر اوخواهد نگریست و نه چشم دیگری. اگر‌چه گرده هایم در اندرونم تلف شده باشد.
28If ye say: 'How we will persecute him!' seeing that the root of the matter is found in me;
28اگربگویید چگونه بر او جفا نماییم و حال آنگاه اصل امر در من یافت می‌شود.
29Be ye afraid of the sword; for wrath bringeth the punishments of the sword, that ye may know there is a judgment.
29پس از شمشیربترسید، زیرا که سزاهای شمشیر غضبناک است، تا دانسته باشید که داوری خواهد بود.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.