Job 19
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Then Job answered and said:
1โยบจึงตอบว่า
2How long will ye vex my soul, and crush me with words?
2“พวกคุณจะทรมานผมอีกนานแค่ไหน จะใช้คำพูดบดขยี้ผมอีกนานเท่าไร?
3These ten times have ye reproached me; ye are not ashamed that ye deal harshly with me.
3พวกคุณตำหนิผมสิบครั้งแล้ว ไม่อายเลยที่โจมตีผม
4And be it indeed that I have erred, mine error remaineth with myself.
4ถ้าผมทำผิดจริง ความผิดนั้นก็อยู่กับผมเอง
5If indeed ye will magnify yourselves against me, and plead against me my reproach;
5ถ้าพวกคุณจะยกตัวข่มผมจริงๆ และเอาความอับอายของผมมาฟ้องร้อง
6Know now that God hath subverted my cause, and hath compassed me with His net.
6ก็จงรู้ว่าพระเจ้าทำให้ผมเสียหลัก และเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมผมไว้
7Behold, I cry out: 'Violence!' but I am not heard; I cry aloud, but there is no justice.
7“ผมร้องว่า ‘อยุติธรรม!’ แต่ไม่มีใครฟัง ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีความยุติธรรม
8He hath fenced up my way that I cannot pass, and hath set darkness in my paths.
8พระองค์ก่อกำแพงขวางทางจนผมผ่านไม่ได้ วางความมืดไว้ตามทางของผม
9He hath stripped me of my glory, and taken the crown from my head.
9พระองค์ถอดเกียรติยศผมออก เอามงกุฎไปจากศีรษะ
10He hath broken me down on every side, and I am gone; and my hope hath He plucked up like a tree.
10พระองค์รื้อผมลงทุกด้านจนหมดสิ้น ถอนความหวังผมเหมือนถอนต้นไม้
11He hath also kindled His wrath against me, and He counteth me unto Him as one of His adversaries.
11พระองค์จุดความโกรธใส่ผม นับผมอยู่ในหมู่ศัตรู
12His troops come on together, and cast up their way against me, and encamp round about my tent.
12กองทัพของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน ก่อทางลาดล้อมโจมตีผม ตั้งค่ายรอบเต็นท์ผม
13He hath put my brethren far from me, and mine acquaintance are wholly estranged from me.
13“พระองค์ทำให้พี่น้องชายห่างไกลผม คนรู้จักกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด
14My kinsfolk have failed, and my familiar friends have forgotten me.
14ญาติจากผมไป เพื่อนสนิทลืมผมแล้ว
15They that dwell in my house, and my maids, count me for a stranger; I am become an alien in their sight.
15คนในบ้านและสาวใช้มองผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเป็นคนต่างถิ่นในสายตาพวกเขา
16I call unto my servant, and he giveth me no answer, though I entreat him with my mouth.
16ผมเรียกคนรับใช้ เขาก็ไม่ตอบ ผมต้องอ้อนวอนเขาด้วยปาก
17My breath is abhorred of my wife, and I am loathsome to the children of my tribe.
17ลมหายใจผมเป็นที่รังเกียจของภรรยา พี่น้องร่วมแม่ก็ขยะแขยงผม
18Even urchins despised me; if I arise, they speak against me.
18แม้เด็กเล็กยังดูหมิ่นผม ถ้าผมลุกขึ้น พวกเขาก็พูดต่อต้าน
19All my intimate friends abhor me; and they whom I loved are turned against me.
19เพื่อนสนิททุกคนรังเกียจผม คนที่ผมรักหันมาต่อสู้ผม
20My bone cleaveth to my skin and to my flesh, and I am escaped with the skin of my teeth.
20กระดูกผมติดหนังติดเนื้อ ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
21Have pity upon me, have pity upon me, O ye my friends; for the hand of God hath touched me.
21“สงสารผมเถอะ สงสารผมเถอะ เพื่อนๆ เพราะมือพระเจ้าแตะต้องผมแล้ว
22Why do ye persecute me as God, and are not satisfied with my flesh?
22ทำไมพวกคุณไล่ทำร้ายผมเหมือนพระเจ้า ยังไม่อิ่มกับเนื้อผมหรือ?
23Oh that my words were now written! Oh that they were inscribed in a book!
23“ถ้าถ้อยคำผมถูกเขียนไว้ตอนนี้ก็คงดี! ถ้าได้จารึกลงในหนังสือก็คงดี!
24That with an iron pen and lead they were graven in the rock for ever!
24ขอให้ใช้เหล็กจารและตะกั่ว สลักไว้บนหินตลอดกาล!
25But as for me, I know that my Redeemer liveth, and that He will witness at the last upon the dust;
25แต่ผมรู้ว่าผู้ไถ่ของผมมีชีวิตอยู่ ในที่สุด เขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน
26And when after my skin this is destroyed, then without my flesh shall I see God;
26หลังจากผิวหนังผมถูกทำลาย ผมจะเห็นพระเจ้าในเนื้อหนังของผม
27Whom I, even I, shall see for myself, and mine eyes shall behold, and not another's. My reins are consumed within me.
27ผมเองจะเห็นพระองค์อยู่ฝ่ายผม ตาผมจะเห็น ไม่ใช่ในฐานะคนแปลกหน้า “หัวใจผมหมดแรงอยู่ภายใน
28If ye say: 'How we will persecute him!' seeing that the root of the matter is found in me;
28ถ้าพวกคุณพูดว่า ‘เราจะไล่ทำร้ายเขาอย่างไรดี!’ เพราะพบต้นตอของเรื่องในตัวผม
29Be ye afraid of the sword; for wrath bringeth the punishments of the sword, that ye may know there is a judgment.
29ก็จงกลัวดาบ เพราะความโกรธนำโทษจากดาบมา เพื่อพวกคุณจะรู้ว่ามีการตัดสิน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.