Job 21
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Then Job answered and said:
1โยบจึงตอบว่า
2Hear diligently my speech; and let this be your consolations.
2“ตั้งใจฟังคำพูดผม ให้สิ่งนี้เป็นการปลอบใจจากพวกคุณ
3Suffer me, that I may speak; and after that I have spoken, mock on.
3อดทนให้ผมพูดบ้าง พูดจบแล้ว จะเยาะเย้ยก็เชิญ
4As for me, is my complaint to man? Or why should I not be impatient?
4ผมร้องทุกข์ต่อมนุษย์หรือ? ทำไมผมจะร้อนใจไม่ได้?
5Turn unto me, and be astonished, and lay your hand upon your mouth.
5มองผมแล้วจงตกตะลึง เอามือปิดปากไว้
6Even when I remember I am affrighted, and horror hath taketh hold on my flesh.
6พอนึกถึง ผมก็หวั่นไหว ความสยองเกาะกุมเนื้อผม
7Wherefore do the wicked live, become old, yea, wax mighty in power?
7“ทำไมคนชั่วยังมีชีวิต แก่ชรา แล้วยังมีอำนาจมากขึ้น?
8Their seed is established in their sight with them, and their offspring before their eyes.
8ลูกของพวกเขาตั้งตัวมั่นคงอยู่ด้วยกันต่อหน้า ลูกหลานอยู่ต่อหน้าต่อตา
9Their houses are safe, without fear, neither is the rod of God upon them.
9บ้านของพวกเขาปลอดภัย ไม่มีความกลัว ไม้เรียวของพระเจ้าไม่ได้อยู่เหนือพวกเขา
10Their bull gendereth, and faileth not; their cow calveth, and casteth not her calf.
10วัวตัวผู้ผสมพันธุ์ไม่เคยพลาด วัวตัวเมียคลอดลูกและไม่แท้ง
11They send forth their little ones like a flock, and their children dance.
11พวกเขาปล่อยลูกเล็กๆ ออกไปเหมือนฝูงสัตว์ ลูกๆ เต้นรำ
12They sing to the timbrel and harp, and rejoice at the sound of the pipe.
12พวกเขาร้องเพลงกับรำมะนาและพิณ รื่นเริงกับเสียงปี่
13They spend their days in prosperity, and peacefully they go down to the grave.
13พวกเขาใช้วันเวลาอย่างรุ่งเรือง แล้วลงสู่เชโอลในพริบตา
14Yet they said unto God: 'Depart from us; for we desire not the knowledge of Thy ways.
14พวกเขาบอกพระเจ้าว่า ‘ไปจากพวกเราเถอะ เราไม่อยากรู้ทางของพระองค์
15What is the Almighty, that we should serve Him? And what profit should we have, if we pray unto Him?' —
15พระผู้ทรงฤทธิ์เป็นอะไร เราจึงต้องรับใช้? ถ้าอธิษฐานถึงพระองค์ เราจะได้ประโยชน์อะไร?’
16Lo, their prosperity is not in their hand; the counsel of the wicked is far from me.
16ดูสิ ความรุ่งเรืองของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือพวกเขา แผนของคนชั่วอยู่ไกลจากผม
17How oft is it that the lamp of the wicked is put out? that their calamity cometh upon them? that He distributeth pains in His anger?
17“บ่อยแค่ไหนที่ตะเกียงคนชั่วดับ ที่ภัยพิบัติมาถึงพวกเขา ที่พระเจ้าแบ่งสรรความทุกข์ด้วยความโกรธ?
18That they are as stubble before the wind, and as chaff that the storm stealeth away?
18บ่อยแค่ไหนที่พวกเขาเป็นเหมือนฟางต่อหน้าลม เหมือนแกลบที่พายุพัดไป?
19'God layeth up his iniquity for his children!' — let Him recompense it unto himself, that he may know it.
19พวกคุณพูดว่า ‘พระเจ้าเก็บความผิดของเขาไว้ให้ลูกๆ’ ขอให้พระองค์ตอบแทนตัวเขาเอง เพื่อเขาจะได้รู้
20Let his own eyes see his destruction, and let him drink of the wrath of the Almighty.
20ขอให้ตาเขาเห็นความพินาศของตน ให้เขาดื่มความโกรธของพระผู้ทรงฤทธิ์
21For what pleasure hath he in his house after him? seeing the number of his months is determined.
21เขาจะใส่ใจอะไรกับบ้านที่เหลือหลังจากตาย เมื่อจำนวนเดือนของเขาถูกตัดไปแล้ว?
22Shall any teach God knowledge? seeing it is He that judgeth those that are high.
22“จะมีใครสอนความรู้แก่พระเจ้าได้ ในเมื่อพระองค์ตัดสินผู้ที่อยู่สูง?
23One dieth in his full strength, being wholly at ease and quiet;
23คนหนึ่งตายขณะที่ยังแข็งแรงเต็มที่ อยู่สบายและสงบทุกอย่าง
24His pails are full of milk, and the marrow of his bones is moistened.
24ถังของเขาเต็มด้วยน้ำนม ไขกระดูกชุ่มอยู่
25And another dieth in bitterness of soul, and hath never tasted of good.
25อีกคนตายด้วยใจขมขื่น ไม่เคยลิ้มรสสิ่งดี
26They lie down alike in the dust, and the worm covereth them.
26ทั้งสองนอนในฝุ่นเหมือนกัน มีหนอนปกคลุม
27Behold, I know your thoughts, and the devices which ye wrongfully imagine against me.
27“ผมรู้ความคิดของพวกคุณ รู้แผนที่พวกคุณจะใช้ทำร้ายผม
28For ye say: 'Where is the house of the prince? And where is the tent wherein the wicked dwelt?'
28พวกคุณพูดว่า ‘บ้านของเจ้าผู้ครองนครอยู่ไหน? เต็นท์ที่คนชั่วเคยอยู่ อยู่ที่ไหน?’
29Have ye not asked them that go by the way; and will ye misdeem their tokens,
29พวกคุณไม่เคยถามคนเดินทางหรือ? ไม่รู้คำให้การของพวกเขาหรือ
30That the evil man is reserved to the day of calamity, that they are led forth to the day of wrath?
30ว่าคนชั่วถูกเก็บไว้จนถึงวันภัยพิบัติ พวกเขาถูกนำออกมาสู่วันแห่งความโกรธ?
31But who shall declare his way to his face? And who shall repay him what he hath done?
31ใครจะบอกทางของเขาต่อหน้าเขา? ใครจะตอบแทนสิ่งที่เขาทำ?
32For he is borne to the grave, and watch is kept over his tomb.
32แต่เขาจะถูกหามไปสู่หลุมศพ มีคนเฝ้าสุสาน
33The clods of the valley are sweet unto him, and all men draw after him, as there were innumerable before him.
33ก้อนดินในหุบเขาจะหวานชื่นสำหรับเขา ทุกคนจะตามเขาไป เหมือนคนก่อนหน้าเขาที่มากเกินจะนับ
34How then comfort ye me in vain? And as for your answers, there remaineth only faithlessness?
34แล้วพวกคุณจะปลอบใจผมด้วยเรื่องไร้สาระได้อย่างไร ในเมื่อคำตอบพวกคุณเหลือแต่ความเท็จ?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.