Job 13
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Lo, mine eye hath seen all this, mine ear hath heard and understood it.
1“ตาผมเห็นทั้งหมดนี้ หูผมได้ยินและเข้าใจ
2What ye know, do I know also; I am not inferior unto you.
2สิ่งที่พวกคุณรู้ ผมก็รู้ ผมไม่ได้ด้อยกว่าพวกคุณ
3Notwithstanding I would speak to the Almighty, and I desire to reason with God.
3“ผมอยากพูดกับพระผู้ทรงฤทธิ์ อยากโต้แย้งเหตุผลกับพระเจ้า
4But ye are plasterers of lies, ye are all physicians of no value.
4แต่พวกคุณแต่งเรื่องโกหก เป็นหมอที่ไร้ประโยชน์ทุกคน
5Oh that ye would altogether hold your peace! and it would be your wisdom.
5ถ้าพวกคุณเงียบเสียให้สนิทก็คงดี! นั่นแหละจะเป็นปัญญาของพวกคุณ
6Hear now my reasoning, and hearken to the pleadings of my lips.
6ฟังเหตุผลของผม ฟังคำแก้ต่างจากปากผม
7Will ye speak unrighteously for God, and talk deceitfully for Him?
7พวกคุณจะพูดอย่างไม่เที่ยงธรรมเพื่อพระเจ้าหรือ จะพูดหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ?
8Will ye show Him favour? Will ye contend for God?
8พวกคุณจะลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือ? จะต่อสู้คดีแทนพระเจ้าหรือ?
9Would it be good that He should search you out? Or as one mocketh a man, will ye mock Him?
9ถ้าพระองค์ตรวจสอบพวกคุณ จะดีหรือ? พวกคุณจะหลอกพระองค์เหมือนหลอกมนุษย์หรือ?
10He will surely reprove you, if ye do secretly show favour.
10พระองค์จะตำหนิพวกคุณแน่ ถ้าพวกคุณแอบลำเอียง
11Shall not His majesty terrify you, and His dread fall upon you?
11ความยิ่งใหญ่ของพระองค์จะไม่ทำให้พวกคุณกลัวหรือ ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์จะไม่ตกลงบนพวกคุณหรือ?
12Your memorials shall be like unto ashes, your eminences to eminences of clay.
12คำคมอันน่าจดจำของพวกคุณเป็นเพียงสุภาษิตที่เหมือนขี้เถ้า ข้อแก้ต่างของพวกคุณเป็นเหมือนดินเหนียว
13Hold your peace, let me alone, that I may speak, and let come on me what will.
13“เงียบเถอะ! ปล่อยให้ผมพูด อะไรจะเกิดก็ให้เกิด
14Wherefore? I will take my flesh in my teeth, and put my life in my hand.
14ทำไมผมจึงต้องคาบเนื้อของตัวเองไว้ระหว่างฟัน และถือชีวิตไว้ในมือ?
15Though He slay me, yet will I trust in Him; but I will argue my ways before Him.
15ดูสิ พระองค์จะฆ่าผม ผมไม่มีความหวัง แต่ผมก็จะยืนยันทางของผมต่อหน้าพระองค์
16This also shall be my salvation, that a hypocrite cannot come before Him.
16สิ่งนี้จะเป็นทางรอดของผมด้วย เพราะคนไม่ยำเกรงพระเจ้าจะไม่มาอยู่ต่อหน้าพระองค์
17Hear diligently my speech, and let my declaration be in your ears.
17ตั้งใจฟังคำพูดผม ให้คำแถลงของผมเข้าหูพวกคุณ
18Behold now, I have ordered my cause; I know that I shall be justified.
18ดูสิ ผมเตรียมคดีไว้พร้อมแล้ว รู้ว่าผมเป็นฝ่ายถูก
19Who is he that will contend with me? For then would I hold my peace and die.
19ใครจะต่อสู้คดีกับผม? ถ้ามี ผมก็จะเงียบและสิ้นลมหายใจ
20Only do not two things unto me, then will I not hide myself from Thee:
20“ขอพระองค์อย่าทำสองสิ่งนี้แก่ข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะไม่หลบหน้าพระองค์
21Withdraw Thy hand far from me; and let not Thy terror make me afraid.
21ขอถอนมือไปให้ไกลจากข้าพเจ้า อย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว
22Then call Thou, and I will answer; or let me speak, and answer Thou me.
22แล้วพระองค์เรียกมา ข้าพเจ้าจะตอบ หรือให้ข้าพเจ้าพูด แล้วพระองค์ตอบ
23How many are mine iniquities and sins? Make me to know my transgression and my sin.
23ข้าพเจ้ามีความผิดและบาปมากเท่าไร? โปรดให้ข้าพเจ้ารู้การฝ่าฝืนและบาปของตน
24Wherefore hidest Thou Thy face, and holdest me for Thine enemy?
24ทำไมพระองค์ซ่อนหน้า และถือว่าข้าพเจ้าเป็นศัตรู?
25Wilt Thou harass a driven leaf? And wilt Thou pursue the dry stubble?
25พระองค์จะรังควานใบไม้ที่ลมพัดไปหรือ? จะไล่ตามฟางแห้งหรือ?
26That Thou shouldest write bitter things against me, and make me to inherit the iniquities of my youth.
26พระองค์เขียนเรื่องขมขื่นไว้ปรักปรำข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้ารับความผิดในวัยหนุ่มเป็นมรดก
27Thou puttest my feet also in the stocks, and lookest narrowly unto all my paths; Thou drawest Thee a line about the soles of my feet;
27พระองค์ใส่เท้าข้าพเจ้าไว้ในขื่อจองจำ จับตาดูทุกทางที่ข้าพเจ้าไป กำหนดเขตให้ฝ่าเท้าข้าพเจ้า
28Though I am like a wine-skin that consumeth, like a garment that is moth-eaten.
28ทั้งที่ข้าพเจ้ากำลังผุพังเหมือนของเน่า เหมือนเสื้อผ้าที่มอดกิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.