Job 14
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Man that is born of a woman is of few days, and full of trouble.
1“มนุษย์ที่เกิดจากผู้หญิง มีชีวิตสั้นและเต็มไปด้วยความทุกข์
2He cometh forth like a flower, and withereth; he fleeth also as a shadow, and continueth not.
2เขางอกงามเหมือนดอกไม้ แล้วถูกตัด ผ่านไปเหมือนเงา ไม่ยั่งยืน
3And dost Thou open Thine eyes upon such a one, and bringest me into judgment with Thee?
3พระองค์ยังจะจับตาดูคนอย่างนี้ นำข้าพเจ้าเข้าสู่การตัดสินกับพระองค์หรือ?
4Who can bring a clean thing out of an unclean? not one.
4ใครจะทำให้สิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้? ไม่มีใครเลย
5Seeing his days are determined, the number of his months is with Thee, and Thou hast appointed his bounds that he cannot pass;
5ในเมื่อวันของเขาถูกกำหนดแล้ว จำนวนเดือนของเขาอยู่กับพระองค์ พระองค์กำหนดเขตที่เขาข้ามไม่ได้
6Look away from him, that he may rest, till he shall accomplish, as a hireling, his day.
6ขอหันสายตาไปจากเขา ให้เขาได้พัก จนทำงานในวันของตนเสร็จเหมือนลูกจ้าง
7For there is hope of a tree, if it be cut down, that it will sprout again, and that the tender branch thereof will not cease.
7“ต้นไม้ยังมีความหวัง แม้ถูกตัด ก็จะแตกหน่ออีก กิ่งอ่อนจะงอกไม่หยุด
8Though the root thereof wax old in the earth, and the stock thereof die in the ground;
8แม้รากของมันแก่ในดิน ตอตายในพื้นดิน
9Yet through the scent of water it will bud, and put forth boughs like a plant.
9พอได้กลิ่นน้ำก็จะแตกตา แตกกิ่งเหมือนต้นอ่อน
10But man dieth, and lieth low; yea, man perisheth, and where is he?
10แต่มนุษย์ตายและล้มลง เมื่อคนสิ้นลมหายใจ เขาอยู่ที่ไหน?
11As the waters fail from the sea, and the river is drained dry;
11น้ำเหือดจากทะเล แม่น้ำแห้งขอดไปฉันใด
12So man lieth down and riseth not; till the heavens be no more, they shall not awake, nor be roused out of their sleep.
12มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกฉันนั้น จนกว่าฟ้าสวรรค์จะไม่มีอีก พวกเขาจะไม่ตื่น ไม่มีใครปลุกให้ตื่นจากหลับ
13Oh that Thou wouldest hide me in the nether-world, that Thou wouldest keep me secret, until Thy wrath be past, that Thou wouldest appoint me a set time, and remember me! —
13“ขอพระองค์ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในเชโอล เก็บข้าพเจ้าไว้ลับๆ จนความโกรธของพระองค์ผ่านไป กำหนดเวลาให้ข้าพเจ้า แล้วระลึกถึงข้าพเจ้า!
14If a man die, may he live again? All the days of my service would I wait, till my relief should come —
14ถ้ามนุษย์ตาย จะมีชีวิตอีกหรือ? ข้าพเจ้าจะคอยตลอดวันแห่งการต่อสู้ จนถึงเวลาที่ได้รับการปล่อยตัว
15Thou wouldest call, and I would answer Thee; Thou wouldest have a desire to the work of Thy hands.
15พระองค์จะเรียก แล้วข้าพเจ้าจะตอบ พระองค์จะปรารถนาผลงานจากมือพระองค์
16But now Thou numberest my steps, Thou dost not even wait for my sin;
16แต่ตอนนี้พระองค์นับก้าวข้าพเจ้า พระองค์ไม่ได้เฝ้าดูบาปข้าพเจ้าหรือ?
17My transgression is sealed up in a bag, and Thou heapest up mine iniquity.
17การฝ่าฝืนของข้าพเจ้าถูกผนึกไว้ในถุง พระองค์มัดความผิดข้าพเจ้าไว้แน่น
18And surely the mountain falling crumbleth away, and the rock is removed out of its place;
18“ภูเขาที่พังลงย่อมสูญสลาย ก้อนหินถูกเคลื่อนจากที่
19The waters wear the stones; the overflowings thereof wash away the dust of the earth; so Thou destroyest the hope of man.
19น้ำกัดกร่อนหิน กระแสน้ำชะฝุ่นดินไป พระองค์ก็ทำลายความหวังมนุษย์เช่นนั้น
20Thou prevailest for ever against him, and he passeth; Thou changest his countenance, and sendest him away.
20พระองค์ชนะเขาตลอดไป แล้วเขาก็จากไป พระองค์เปลี่ยนใบหน้าเขาและส่งเขาจากไป
21His sons come to honour, and he knoweth it not; and they are brought low, but he regardeth them not.
21ลูกชายของเขามีเกียรติ เขาก็ไม่รู้ พวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่รับรู้
22But his flesh grieveth for him, and his soul mourneth over him.
22แต่เนื้อของเขาเจ็บปวด ใจภายในโศกเศร้า”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.