Job 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1[Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.
1“มนุษย์ที่เกิดจากผู้หญิง มีชีวิตสั้นและเต็มไปด้วยความทุกข์
2Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
2เขางอกงามเหมือนดอกไม้ แล้วถูกตัด ผ่านไปเหมือนเงา ไม่ยั่งยืน
3Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium?
3พระองค์ยังจะจับตาดูคนอย่างนี้ นำข้าพเจ้าเข้าสู่การตัดสินกับพระองค์หรือ?
4Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine? nonne tu qui solus es?
4ใครจะทำให้สิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้? ไม่มีใครเลย
5Breves dies hominis sunt: numerus mensium ejus apud te est: constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.
5ในเมื่อวันของเขาถูกกำหนดแล้ว จำนวนเดือนของเขาอยู่กับพระองค์ พระองค์กำหนดเขตที่เขาข้ามไม่ได้
6Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.
6ขอหันสายตาไปจากเขา ให้เขาได้พัก จนทำงานในวันของตนเสร็จเหมือนลูกจ้าง
7Lignum habet spem: si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.
7“ต้นไม้ยังมีความหวัง แม้ถูกตัด ก็จะแตกหน่ออีก กิ่งอ่อนจะงอกไม่หยุด
8Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
8แม้รากของมันแก่ในดิน ตอตายในพื้นดิน
9ad odorem aquæ germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.
9พอได้กลิ่นน้ำก็จะแตกตา แตกกิ่งเหมือนต้นอ่อน
10Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quæso, est?
10แต่มนุษย์ตายและล้มลง เมื่อคนสิ้นลมหายใจ เขาอยู่ที่ไหน?
11Quomodo si recedant aquæ de mari, et fluvius vacuefactus arescat:
11น้ำเหือดจากทะเล แม่น้ำแห้งขอดไปฉันใด
12sic homo, cum dormierit, non resurget: donec atteratur cælum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.
12มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกฉันนั้น จนกว่าฟ้าสวรรค์จะไม่มีอีก พวกเขาจะไม่ตื่น ไม่มีใครปลุกให้ตื่นจากหลับ
13Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei?
13“ขอพระองค์ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในเชโอล เก็บข้าพเจ้าไว้ลับๆ จนความโกรธของพระองค์ผ่านไป กำหนดเวลาให้ข้าพเจ้า แล้วระลึกถึงข้าพเจ้า!
14Putasne mortuus homo rursum vivat? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.
14ถ้ามนุษย์ตาย จะมีชีวิตอีกหรือ? ข้าพเจ้าจะคอยตลอดวันแห่งการต่อสู้ จนถึงเวลาที่ได้รับการปล่อยตัว
15Vocabis me, et ego respondebo tibi: operi manuum tuarum porriges dexteram.
15พระองค์จะเรียก แล้วข้าพเจ้าจะตอบ พระองค์จะปรารถนาผลงานจากมือพระองค์
16Tu quidem gressus meos dinumerasti: sed parce peccatis meis.
16แต่ตอนนี้พระองค์นับก้าวข้าพเจ้า พระองค์ไม่ได้เฝ้าดูบาปข้าพเจ้าหรือ?
17Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.
17การฝ่าฝืนของข้าพเจ้าถูกผนึกไว้ในถุง พระองค์มัดความผิดข้าพเจ้าไว้แน่น
18Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo:
18“ภูเขาที่พังลงย่อมสูญสลาย ก้อนหินถูกเคลื่อนจากที่
19lapides excavant aquæ, et alluvione paulatim terra consumitur: et hominem ergo similiter perdes.
19น้ำกัดกร่อนหิน กระแสน้ำชะฝุ่นดินไป พระองค์ก็ทำลายความหวังมนุษย์เช่นนั้น
20Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret: immutabis faciem ejus, et emittes eum.
20พระองค์ชนะเขาตลอดไป แล้วเขาก็จากไป พระองค์เปลี่ยนใบหน้าเขาและส่งเขาจากไป
21Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget.
21ลูกชายของเขามีเกียรติ เขาก็ไม่รู้ พวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่รับรู้
22Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.]
22แต่เนื้อของเขาเจ็บปวด ใจภายในโศกเศร้า”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.