Job 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Bible Mutal (Kosraean)
1[Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.
1“Kut nukewa isusla tuh munas ac tia ku in sifacna. Moul lasr nukewa fototo ac sessesla ke mwe ongoiya.
2Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
2Kut kapak na sa na in uli oana ros uh; Ac kut wanginla oana lul uh.
3Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium?
3O God, ya kom ku in ngetma ac nunku ke kain mwet se nga uh, Ku eisyuyang nu in nununku?
4Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine? nonne tu qui solus es?
4Wangin ma nasnas ku in tuku Liki sie ma su arulana fohkfok oana mwet uh.
5Breves dies hominis sunt: numerus mensium ejus apud te est: constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.
5Lusen moul lal nuna oakwuki na meet — Aok, pisen malem ma el ac moul uh. Kom orala tari oakwuk lom, ac tia ku in ikilyukla.
6Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.
6Ngetla lukel ac nimet lusrongol. Lela elan engankin moul upa se inge, el fin ku.
7Lignum habet spem: si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.
7“Oasr finsrak ke soko sak ma pakpuki tari — Mweyen ac ku in sifil srunak ac moul.
8Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
8Okah uh finne matuoh, Ac srua uh misa infohk uh,
9ad odorem aquæ germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.
9Fin oasr kof pusralla na ac sifilpa kapak oana soko sak fusr.
10Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quæso, est?
10A mwet se fin misa, na fuka? Ke el misa uh, pa na ingan saflaiyal.
11Quomodo si recedant aquæ de mari, et fluvius vacuefactus arescat:
11“Oana sie lulu su paola, Ac soko infacl su tila soror,
12sic homo, cum dormierit, non resurget: donec atteratur cælum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.
12Ouinge mwet uh ac misa, ac tia sifil moulyak. Nwe ke pacl se kusrao ac fah wanginla, elos fah tia ngutalik; Ku mukuila liki motul lalos.
13Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei?
13“Nga ke kom in wikinyula in facl sin mwet misa; Lela in wikinyukla nga nwe ke na kasrkusrak lom uh wanginla, Ac kom oakiya sie pacl an in esamyu.
14Putasne mortuus homo rursum vivat? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.
14Ku mwet se fin misa, ya el ku in sifil moulyak? Tusruktu, nga ac soano in oasr pacl wo se, Ke pacl koluk se inge ac wanginla.
15Vocabis me, et ego respondebo tibi: operi manuum tuarum porriges dexteram.
15Na kom fah pang ac nga ac topuk kom, Ac kom fah insewowo keik, su ma orekla lun poum.
16Tu quidem gressus meos dinumerasti: sed parce peccatis meis.
16Na kom fah karingin fahluk nukewa luk, A kom fah tia oakla ma koluk luk.
17Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.
17Kom ac fah nunak munas kac, ac mulkunla ma inge; Kom ac fah eela ma sufal nukewa ma nga orala.
18Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo:
18“Sie pacl eol uh ac mokukla, Ac fulu uh ac mokleyukla.
19lapides excavant aquæ, et alluvione paulatim terra consumitur: et hominem ergo similiter perdes.
19Kof uh ac fah kangla eot uh, Ac af upa ac fah pahtkakunla fohkon acn uh; Ouinge kom fah kunausla finsrak lun mwet uh ke moul lalos.
20Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret: immutabis faciem ejus, et emittes eum.
20Kom kunausla ku lun sie mwet ac lusulla ma pahtpat; Ac mutal irelik in misa lal.
21Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget.
21Wen natul uh ac fah sunakinyuk, a el ac tia ku in etu, Ke ac akmwekinyeyukla tulik natul, ac tia pac akkalemyeyuk nu sel.
22Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.]
22El ac pula na ngal lun manol, Ac asor lun nunak lal mukena.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.