Job 9
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Et respondens Job, ait:
1โยบจึงตอบว่า
2[Vere scio quod ita sit, et quod non justificetur homo compositus Deo.
2“ผมรู้ดีว่าเป็นอย่างนั้น แต่มนุษย์จะเป็นฝ่ายถูกต่อหน้าพระเจ้าได้อย่างไร?
3Si voluerit contendere cum eo, non poterit ei respondere unum pro mille.
3ถ้าเขาคิดจะต่อสู้คดีกับพระองค์ ในคำถามพันข้อ เขาตอบไม่ได้แม้แต่ข้อเดียว
4Sapiens corde est, et fortis robore: quis restitit ei, et pacem habuit?
4พระเจ้ามีใจที่เปี่ยมปัญญา และมีกำลังมหาศาล ใครเคยแข็งขืนต่อพระองค์แล้วยังรุ่งเรือง?
5Qui transtulit montes, et nescierunt hi quos subvertit in furore suo.
5พระองค์ย้ายภูเขาโดยที่ภูเขาเหล่านั้นไม่รู้ตัว พลิกมันคว่ำด้วยความโกรธ
6Qui commovet terram de loco suo, et columnæ ejus concutiuntur.
6พระองค์เขย่าแผ่นดินให้เคลื่อนจากที่ เสาของมันสั่นสะท้าน
7Qui præcipit soli, et non oritur, et stellas claudit quasi sub signaculo.
7พระองค์สั่งดวงอาทิตย์แล้วมันไม่ขึ้น ปิดผนึกดวงดาวไว้
8Qui extendit cælos solus, et graditur super fluctus maris.
8พระองค์ผู้เดียวคลี่ฟ้าสวรรค์ออก และย่ำบนคลื่นทะเล
9Qui facit Arcturum et Oriona, et Hyadas et interiora austri.
9พระองค์สร้างกลุ่มดาวหมี กลุ่มดาวนายพราน กลุ่มดาวลูกไก่ และห้องต่างๆ ทางทิศใต้
10Qui facit magna, et incomprehensibilia, et mirabilia, quorum non est numerus.
10พระองค์ทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่ค้นไม่ถึง ทำสิ่งอัศจรรย์เหลือคณานับ
11Si venerit ad me, non videbo eum; si abierit, non intelligam.
11พระองค์ผ่านข้างผม แต่ผมมองไม่เห็น พระองค์ผ่านไป แต่ผมไม่รับรู้
12Si repente interroget, quis respondebit ei? vel quis dicere potest: Cur ita facis?
12เมื่อพระองค์ฉวยเอาไป ใครจะห้ามได้? ใครจะถามพระองค์ว่า ‘กำลังทำอะไร?’
13Deus, cujus iræ nemo resistere potest, et sub quo curvantur qui portant orbem.
13“พระเจ้าจะไม่ระงับความโกรธ ผู้ช่วยของราฮับยังต้องหมอบลงใต้พระองค์
14Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo?
14แล้วผมจะยิ่งตอบพระองค์ได้อย่างไร จะเลือกคำมาต่อสู้คดีกับพระองค์ได้อย่างไร?
15qui etiam si habuero quippiam justum, non respondebo: sed meum judicem deprecabor.
15แม้ผมเที่ยงธรรม ผมก็คงไม่ตอบโต้ ได้แต่วิงวอนผู้ตัดสินผม
16Et cum invocantem exaudierit me, non credo quod audierit vocem meam.
16ถ้าผมเรียกแล้วพระองค์ตอบ ผมก็ยังไม่เชื่อว่าพระองค์ฟังเสียงผม
17In turbine enim conteret me, et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa.
17เพราะพระองค์บดขยี้ผมด้วยพายุ เพิ่มบาดแผลให้ผมโดยไม่มีเหตุ
18Non concedit requiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus.
18ไม่ยอมให้ผมได้พักหายใจ กลับเติมความขมขื่นให้เต็ม
19Si fortitudo quæritur, robustissimus est; si æquitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere.
19ถ้าพูดถึงกำลัง พระองค์แข็งแกร่งนัก! ถ้าพูดถึงความยุติธรรม พระองค์ถามว่า ‘ใครจะเรียกเราเข้าสู้คดี?’
20Si justificare me voluero, os meum condemnabit me; si innocentem ostendero, pravum me comprobabit.
20แม้ผมเที่ยงธรรม ปากผมเองก็จะตัดสินว่าผมผิด แม้ผมไร้ข้อตำหนิ มันก็จะพิสูจน์ว่าผมคดโกง
21Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea, et tædebit me vitæ meæ.
21ผมไร้ข้อตำหนิ ผมไม่นับถือตัวเอง ผมดูหมิ่นชีวิตของผม
22Unum est quod locutus sum: et innocentem et impium ipse consumit.
22“ไม่ต่างกันเลย ผมจึงบอกว่าพระองค์ทำลายทั้งคนไร้ข้อตำหนิและคนชั่ว
23Si flagellat, occidat semel, et non de pœnis innocentum rideat.
23ถ้าแส้ฆ่าคนในทันที พระองค์ก็จะหัวเราะเยาะความทุกข์ของคนบริสุทธิ์
24Terra data est in manus impii; vultum judicum ejus operit. Quod si non ille est, quis ergo est?
24แผ่นดินถูกมอบไว้ในมือคนชั่ว พระองค์ปิดหน้าผู้ตัดสินของแผ่นดิน ถ้าไม่ใช่พระองค์ แล้วเป็นใคร?
25Dies mei velociores fuerunt cursore; fugerunt, et non viderunt bonum.
25“วันเวลาของผมเร็วกว่านักวิ่ง มันหนีไปโดยไม่พบสิ่งดี
26Pertransierunt quasi naves poma portantes; sicut aquila volans ad escam.
26มันผ่านไปเหมือนเรือที่แล่นเร็ว เหมือนนกอินทรีที่โฉบลงจับเหยื่อ
27Cum dixero: Nequaquam ita loquar: commuto faciem meam, et dolore torqueor.
27ถ้าข้าพเจ้าพูดว่า ‘จะลืมคำร้องทุกข์ จะเลิกทำหน้าเศร้าและร่าเริงขึ้น’
28Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti.
28ข้าพเจ้าก็ยังกลัวความเจ็บปวดทั้งหมด รู้ว่าพระองค์จะไม่ถือว่าข้าพเจ้าไม่มีความผิด
29Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi?
29ข้าพเจ้าจะถูกตัดสินว่าผิด แล้วจะเหนื่อยเปล่าไปทำไม?
30Si lotus fuero quasi aquis nivis, et fulserint velut mundissimæ manus meæ,
30แม้ข้าพเจ้าชำระตัวด้วยหิมะ ล้างมือด้วยน้ำยาด่าง
31tamen sordibus intinges me, et abominabuntur me vestimenta mea.
31พระองค์ก็จะจุ่มข้าพเจ้าลงในคู แม้แต่เสื้อผ้าของข้าพเจ้าก็จะรังเกียจข้าพเจ้า
32Neque enim viro qui similis mei est, respondebo; nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri.
32พระองค์ไม่ใช่มนุษย์เหมือนผม ที่ผมจะตอบโต้ได้ หรือเข้าสู่การตัดสินด้วยกัน
33Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus.
33ไม่มีคนกลางระหว่างเรา ผู้จะวางมือบนเราทั้งสองฝ่ายได้
34Auferat a me virgam suam, et pavor ejus non me terreat.
34ขอให้พระองค์เอาไม้เรียวออกไปจากผม อย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ผมหวาดกลัว
35Loquar, et non timebo eum; neque enim possum metuens respondere.]
35แล้วผมจะพูดโดยไม่กลัวพระองค์ เพราะตัวผมเองไม่ได้เป็นอย่างนั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.