אִיּוֹב 9
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיַּ֥עַן אִיֹּ֗וב וַיֹּאמַֽר׃
1โยบจึงตอบว่า
2אָ֭מְנָם יָדַ֣עְתִּי כִי־כֵ֑ן וּמַה־יִּצְדַּ֖ק אֱנֹ֣ושׁ עִם־אֵֽל׃
2“ผมรู้ดีว่าเป็นอย่างนั้น แต่มนุษย์จะเป็นฝ่ายถูกต่อหน้าพระเจ้าได้อย่างไร?
3אִם־יַ֭חְפֹּץ לָרִ֣יב עִמֹּ֑ו לֹֽא־יַ֝עֲנֶ֗נּוּ אַחַ֥ת מִנִּי־אָֽלֶף׃
3ถ้าเขาคิดจะต่อสู้คดีกับพระองค์ ในคำถามพันข้อ เขาตอบไม่ได้แม้แต่ข้อเดียว
4חֲכַ֣ם לֵ֭בָב וְאַמִּ֣יץ כֹּ֑חַ מִֽי־הִקְשָׁ֥ה אֵ֝לָ֗יו וַיִּשְׁלָֽם׃
4พระเจ้ามีใจที่เปี่ยมปัญญา และมีกำลังมหาศาล ใครเคยแข็งขืนต่อพระองค์แล้วยังรุ่งเรือง?
5הַמַּעְתִּ֣יק הָ֭רִים וְלֹ֣א יָדָ֑עוּ אֲשֶׁ֖ר הֲפָכָ֣ם בְּאַפֹּֽו׃
5พระองค์ย้ายภูเขาโดยที่ภูเขาเหล่านั้นไม่รู้ตัว พลิกมันคว่ำด้วยความโกรธ
6הַמַּרְגִּ֣יז אֶ֭רֶץ מִמְּקֹומָ֑הּ וְ֝עַמּוּדֶ֗יהָ יִתְפַלָּצֽוּן׃
6พระองค์เขย่าแผ่นดินให้เคลื่อนจากที่ เสาของมันสั่นสะท้าน
7הָאֹמֵ֣ר לַ֭חֶרֶס וְלֹ֣א יִזְרָ֑ח וּבְעַ֖ד כֹּוכָבִ֣ים יַחְתֹּֽם׃
7พระองค์สั่งดวงอาทิตย์แล้วมันไม่ขึ้น ปิดผนึกดวงดาวไว้
8נֹטֶ֣ה שָׁמַ֣יִם לְבַדֹּ֑ו וְ֝דֹורֵ֗ךְ עַל־בָּ֥מֳתֵי יָֽם׃
8พระองค์ผู้เดียวคลี่ฟ้าสวรรค์ออก และย่ำบนคลื่นทะเล
9עֹֽשֶׂה־עָ֭שׁ כְּסִ֥יל וְכִימָ֗ה וְחַדְרֵ֥י תֵמָֽן׃
9พระองค์สร้างกลุ่มดาวหมี กลุ่มดาวนายพราน กลุ่มดาวลูกไก่ และห้องต่างๆ ทางทิศใต้
10עֹשֶׂ֣ה גְ֭דֹלֹות עַד־אֵ֣ין חֵ֑קֶר וְנִפְלָאֹ֗ות עַד־אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃
10พระองค์ทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่ค้นไม่ถึง ทำสิ่งอัศจรรย์เหลือคณานับ
11הֵ֤ן יַעֲבֹ֣ר עָ֭לַי וְלֹ֣א אֶרְאֶ֑ה וְ֝יַחֲלֹ֗ף וְֽלֹא־אָבִ֥ין לֹֽו׃
11พระองค์ผ่านข้างผม แต่ผมมองไม่เห็น พระองค์ผ่านไป แต่ผมไม่รับรู้
12הֵ֣ן יַ֭חְתֹּף מִ֣י יְשִׁיבֶ֑נּוּ מִֽי־יֹאמַ֥ר אֵ֝לָ֗יו מַֽה־תַּעֲשֶֽׂה׃
12เมื่อพระองค์ฉวยเอาไป ใครจะห้ามได้? ใครจะถามพระองค์ว่า ‘กำลังทำอะไร?’
13אֱ֭לֹוהַּ לֹא־יָשִׁ֣יב אַפֹּ֑ו *תַּחַתֹו (תַּחְתָּ֥יו) שָׁ֝חֲח֗וּ עֹ֣זְרֵי רָֽהַב׃
13“พระเจ้าจะไม่ระงับความโกรธ ผู้ช่วยของราฮับยังต้องหมอบลงใต้พระองค์
14אַ֭ף כִּֽי־אָנֹכִ֣י אֶֽעֱנֶ֑נּוּ אֶבְחֲרָ֖ה דְבָרַ֣י עִמֹּֽו׃
14แล้วผมจะยิ่งตอบพระองค์ได้อย่างไร จะเลือกคำมาต่อสู้คดีกับพระองค์ได้อย่างไร?
15אֲשֶׁ֣ר אִם־צָ֭דַקְתִּי לֹ֣א אֶעֱנֶ֑ה לִ֝מְשֹׁפְטִ֗י אֶתְחַנָּֽן׃
15แม้ผมเที่ยงธรรม ผมก็คงไม่ตอบโต้ ได้แต่วิงวอนผู้ตัดสินผม
16אִם־קָרָ֥אתִי וַֽיַּעֲנֵ֑נִי לֹֽא־אַ֝אֲמִ֗ין כִּֽי־יַאֲזִ֥ין קֹולִֽי׃
16ถ้าผมเรียกแล้วพระองค์ตอบ ผมก็ยังไม่เชื่อว่าพระองค์ฟังเสียงผม
17אֲשֶׁר־בִּשְׂעָרָ֥ה יְשׁוּפֵ֑נִי וְהִרְבָּ֖ה פְצָעַ֣י חִנָּֽם׃
17เพราะพระองค์บดขยี้ผมด้วยพายุ เพิ่มบาดแผลให้ผมโดยไม่มีเหตุ
18לֹֽא־יִ֭תְּנֵנִי הָשֵׁ֣ב רוּחִ֑י כִּ֥י יַ֝שְׂבִּעַ֗נִי מַמְּרֹרִֽים׃
18ไม่ยอมให้ผมได้พักหายใจ กลับเติมความขมขื่นให้เต็ม
19אִם־לְכֹ֣חַ אַמִּ֣יץ הִנֵּ֑ה וְאִם־לְ֝מִשְׁפָּ֗ט מִ֣י יֹועִידֵֽנִי׃
19ถ้าพูดถึงกำลัง พระองค์แข็งแกร่งนัก! ถ้าพูดถึงความยุติธรรม พระองค์ถามว่า ‘ใครจะเรียกเราเข้าสู้คดี?’
20אִם־אֶ֭צְדָּק פִּ֣י יַרְשִׁיעֵ֑נִי תָּֽם־אָ֝֗נִי וַֽיַּעְקְשֵֽׁנִי׃
20แม้ผมเที่ยงธรรม ปากผมเองก็จะตัดสินว่าผมผิด แม้ผมไร้ข้อตำหนิ มันก็จะพิสูจน์ว่าผมคดโกง
21תָּֽם־אָ֭נִי לֹֽא־אֵדַ֥ע נַפְשִׁ֗י אֶמְאַ֥ס חַיָּֽי׃
21ผมไร้ข้อตำหนิ ผมไม่นับถือตัวเอง ผมดูหมิ่นชีวิตของผม
22אַחַ֗ת הִ֥יא עַל־כֵּ֥ן אָמַ֑רְתִּי תָּ֥ם וְ֝רָשָׁ֗ע ה֣וּא מְכַלֶּֽה׃
22“ไม่ต่างกันเลย ผมจึงบอกว่าพระองค์ทำลายทั้งคนไร้ข้อตำหนิและคนชั่ว
23אִם־שֹׁ֭וט יָמִ֣ית פִּתְאֹ֑ם לְמַסַּ֖ת נְקִיִּ֣ם יִלְעָֽג׃
23ถ้าแส้ฆ่าคนในทันที พระองค์ก็จะหัวเราะเยาะความทุกข์ของคนบริสุทธิ์
24אֶ֤רֶץ ׀ נִתְּנָ֬ה בְֽיַד־רָשָׁ֗ע פְּנֵֽי־שֹׁפְטֶ֥יהָ יְכַסֶּ֑ה אִם־לֹ֖א אֵפֹ֣וא מִי־הֽוּא׃
24แผ่นดินถูกมอบไว้ในมือคนชั่ว พระองค์ปิดหน้าผู้ตัดสินของแผ่นดิน ถ้าไม่ใช่พระองค์ แล้วเป็นใคร?
25וְיָמַ֣י קַ֭לּוּ מִנִּי־רָ֑ץ בָּֽ֝רְח֗וּ לֹא־רָא֥וּ טֹובָֽה׃
25“วันเวลาของผมเร็วกว่านักวิ่ง มันหนีไปโดยไม่พบสิ่งดี
26חָ֭לְפוּ עִם־אֳנִיֹּ֣ות אֵבֶ֑ה כְּ֝נֶ֗שֶׁר יָט֥וּשׂ עֲלֵי־אֹֽכֶל׃
26มันผ่านไปเหมือนเรือที่แล่นเร็ว เหมือนนกอินทรีที่โฉบลงจับเหยื่อ
27אִם־אָ֭מְרִי אֶשְׁכְּחָ֣ה שִׂיחִ֑י אֶעֶזְבָ֖ה פָנַ֣י וְאַבְלִֽיגָה׃
27ถ้าข้าพเจ้าพูดว่า ‘จะลืมคำร้องทุกข์ จะเลิกทำหน้าเศร้าและร่าเริงขึ้น’
28יָגֹ֥רְתִּי כָל־עַצְּבֹתָ֑י יָ֝דַ֗עְתִּי כִּי־לֹ֥א תְנַקֵּֽנִי׃
28ข้าพเจ้าก็ยังกลัวความเจ็บปวดทั้งหมด รู้ว่าพระองค์จะไม่ถือว่าข้าพเจ้าไม่มีความผิด
29אָנֹכִ֥י אֶרְשָׁ֑ע לָמָּה־זֶּ֝֗ה הֶ֣בֶל אִיגָֽע׃
29ข้าพเจ้าจะถูกตัดสินว่าผิด แล้วจะเหนื่อยเปล่าไปทำไม?
30אִם־הִתְרָחַ֥צְתִּי *בְמֹו (בְמֵי)־שָׁ֑לֶג וַ֝הֲזִכֹּ֗ותִי בְּבֹ֣ר כַּפָּֽי׃
30แม้ข้าพเจ้าชำระตัวด้วยหิมะ ล้างมือด้วยน้ำยาด่าง
31אָ֭ז בַּשַּׁ֣חַת תִּטְבְּלֵ֑נִי וְ֝תִֽעֲב֗וּנִי שַׂלְמֹותָֽי׃
31พระองค์ก็จะจุ่มข้าพเจ้าลงในคู แม้แต่เสื้อผ้าของข้าพเจ้าก็จะรังเกียจข้าพเจ้า
32כִּי־לֹא־אִ֣ישׁ כָּמֹ֣נִי אֶֽעֱנֶ֑נּוּ נָבֹ֥וא יַ֝חְדָּ֗ו בַּמִּשְׁפָּֽט׃
32พระองค์ไม่ใช่มนุษย์เหมือนผม ที่ผมจะตอบโต้ได้ หรือเข้าสู่การตัดสินด้วยกัน
33לֹ֣א יֵשׁ־בֵּינֵ֣ינוּ מֹוכִ֑יחַ יָשֵׁ֖ת יָדֹ֣ו עַל־שְׁנֵֽינוּ׃
33ไม่มีคนกลางระหว่างเรา ผู้จะวางมือบนเราทั้งสองฝ่ายได้
34יָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י שִׁבְטֹ֑ו וְ֝אֵמָתֹ֗ו אַֽל־תְּבַעֲתַֽנִּי׃
34ขอให้พระองค์เอาไม้เรียวออกไปจากผม อย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ผมหวาดกลัว
35אַֽ֭דַבְּרָה וְלֹ֣א אִירָאֶ֑נּוּ כִּ֥י לֹא־כֵ֥ן אָ֝נֹכִ֗י עִמָּדִֽי׃
35แล้วผมจะพูดโดยไม่กลัวพระองค์ เพราะตัวผมเองไม่ได้เป็นอย่างนั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.