אִיּוֹב 42

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1וַיַּ֖עַן אִיֹּ֥וב אֶת־יְהוָ֗ה וַיֹּאמַֽר׃

1โยบจึงตอบพระยาห์เวห์ว่า

2*יָדַעְתָּ (יָ֭דַעְתִּי) כִּי־כֹ֣ל תּוּכָ֑ל וְלֹא־יִבָּצֵ֖ר מִמְּךָ֣ מְזִמָּֽה׃

2“ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์ทำได้ทุกสิ่ง ไม่มีใครขัดขวางความตั้งใจใดของพระองค์ได้

3מִ֤י זֶ֨ה ׀ מַעְלִ֥ים עֵצָ֗ה בְּֽלִ֫י דָ֥עַת לָכֵ֣ן הִ֭גַּדְתִּי וְלֹ֣א אָבִ֑ין נִפְלָאֹ֥ות מִ֝מֶּ֗נִּי וְלֹ֣א אֵדָֽע׃

3พระองค์ถามว่า ‘ใครกันปิดบังคำแนะนำโดยไม่มีความรู้?’ ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงพูดสิ่งที่ตนไม่เข้าใจ สิ่งอัศจรรย์เกินไปสำหรับข้าพเจ้า สิ่งที่ข้าพเจ้าไม่รู้

4שְֽׁמַֽע־נָ֭א וְאָנֹכִ֣י אֲדַבֵּ֑ר אֶ֝שְׁאָלְךָ֗ וְהֹודִיעֵֽנִי׃

4พระองค์พูดว่า ‘ฟังเถิด เราจะพูด เราจะถาม แล้วเจ้าจงตอบ’

5לְשֵֽׁמַע־אֹ֥זֶן שְׁמַעְתִּ֑יךָ וְ֝עַתָּ֗ה עֵינִ֥י רָאָֽתְךָ׃

5ข้าพเจ้าเคยได้ยินถึงพระองค์ด้วยหู แต่ตอนนี้ตาข้าพเจ้าเห็นพระองค์แล้ว

6עַל־כֵּ֭ן אֶמְאַ֣ס וְנִחַ֑מְתִּי עַל־עָפָ֥ר וָאֵֽפֶר׃ פ

6ข้าพเจ้าจึงรังเกียจตัวเอง และกลับใจในฝุ่นและขี้เถ้า”

7וַיְהִ֗י אַחַ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶת־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה אֶל־אִיֹּ֑וב וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־אֱלִיפַ֣ז הַתֵּֽימָנִ֗י חָרָ֨ה אַפִּ֤י בְךָ֙ וּבִשְׁנֵ֣י רֵעֶ֔יךָ כִּ֠י לֹ֣א דִבַּרְתֶּ֥ם אֵלַ֛י נְכֹונָ֖ה כְּעַבְדִּ֥י אִיֹּֽוב׃

7หลังจากพระยาห์เวห์พูดถ้อยคำเหล่านี้กับโยบ พระองค์บอกเอลีฟัสชาวเทมานว่า “เราโกรธเจ้าและเพื่อนทั้งสอง เพราะพวกเจ้าไม่ได้พูดถึงเราอย่างถูกต้องเหมือนโยบผู้รับใช้ของเรา

8וְעַתָּ֡ה קְחֽוּ־לָכֶ֣ם שִׁבְעָֽה־פָרִים֩ וְשִׁבְעָ֨ה אֵילִ֜ים וּלְכ֣וּ ׀ אֶל־עַבְדִּ֣י אִיֹּ֗וב וְהַעֲלִיתֶ֤ם עֹולָה֙ בּֽ͏ַעַדְכֶ֔ם וְאִיֹּ֣וב עַבְדִּ֔י יִתְפַּלֵּ֖ל עֲלֵיכֶ֑ם כִּ֧י אִם־פָּנָ֣יו אֶשָּׂ֗א לְבִלְתִּ֞י עֲשֹׂ֤ות עִמָּכֶם֙ נְבָלָ֔ה כִּ֠י לֹ֣א דִבַּרְתֶּ֥ם אֵלַ֛י נְכֹונָ֖ה כְּעַבְדִּ֥י אִיֹּֽוב׃

8ตอนนี้จงนำวัวตัวผู้เจ็ดตัวและแกะตัวผู้เจ็ดตัว ไปหาโยบผู้รับใช้ของเรา เผาเครื่องบูชาถวายเพื่อตัวพวกเจ้า แล้วโยบผู้รับใช้ของเราจะอธิษฐานเพื่อพวกเจ้า เพราะเราจะยอมรับเขา เพื่อจะไม่จัดการพวกเจ้าตามความโง่เขลาของพวกเจ้า พวกเจ้าไม่ได้พูดถึงเราอย่างถูกต้องเหมือนโยบผู้รับใช้ของเรา”

9וַיֵּלְכוּ֩ אֱלִיפַ֨ז הַתֵּֽימָנִ֜י וּבִלְדַּ֣ד הַשּׁוּחִ֗י צֹפַר֙ הַנַּ֣עֲמָתִ֔י וַֽיַּעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר אֲלֵיהֶ֖ם יְהוָ֑ה וַיִּשָּׂ֥א יְהוָ֖ה אֶת־פְּנֵ֥י אִיֹּֽוב׃

9เอลีฟัสชาวเทมาน บิลดัดชาวชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอามาห์ จึงไปทำตามที่พระยาห์เวห์สั่ง และพระยาห์เวห์ยอมรับโยบ

10וַֽיהוָ֗ה שָׁ֚ב אֶת־*שְׁבִית (שְׁב֣וּת) אִיֹּ֔וב בְּהִֽתְפַּֽלְלֹ֖ו בְּעַ֣ד רֵעֵ֑הוּ וַ֧יֹּסֶף יְהוָ֛ה אֶת־כָּל־אֲשֶׁ֥ר לְאִיֹּ֖וב לְמִשְׁנֶֽה׃

10เมื่อโยบอธิษฐานเพื่อเพื่อนๆ พระยาห์เวห์ก็คืนความรุ่งเรืองให้เขา พระยาห์เวห์ให้เขาสองเท่าของที่เคยมี

11וַיָּבֹ֣אוּ אֵ֠לָיו כָּל־אֶחָ֨יו וְכָל־*אַחְיֹתָיו (אַחְיֹותָ֜יו) וְכָל־יֹדְעָ֣יו לְפָנִ֗ים וַיֹּאכְל֨וּ עִמֹּ֣ו לֶחֶם֮ בְּבֵיתֹו֒ וַיָּנֻ֤דוּ לֹו֙ וַיְנַחֲמ֣וּ אֹתֹ֔ו עַ֚ל כָּל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁר־הֵבִ֥יא יְהוָ֖ה עָלָ֑יו וַיִּתְּנוּ־לֹ֗ו אִ֚ישׁ קְשִׂיטָ֣ה אֶחָ֔ת וְאִ֕ישׁ נֶ֥זֶם זָהָ֖ב אֶחָֽד׃ ס

11พี่น้องชายทุกคน พี่น้องหญิงทุกคน และทุกคนที่เคยรู้จักโยบ ต่างมาหาและกินอาหารกับเขาที่บ้าน พวกเขาปลอบใจและบรรเทาความเศร้าของเขาจากเหตุร้ายทั้งหมดที่พระยาห์เวห์นำมาให้ แต่ละคนให้เงินเขาหนึ่งชิ้น และให้แหวนทองคำคนละวง

12וַֽיהוָ֗ה בֵּרַ֛ךְ אֶת־אַחֲרִ֥ית אִיֹּ֖וב מֵרֵאשִׁתֹ֑ו וַֽיְהִי־לֹ֡ו אַרְבָּעָה֩ עָשָׂ֨ר אֶ֜לֶף צֹ֗אן וְשֵׁ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ גְּמַלִּ֔ים וְאֶֽלֶף־צֶ֥מֶד בָּקָ֖ר וְאֶ֥לֶף אֲתֹונֹֽות׃

12พระยาห์เวห์อวยพรบั้นปลายของโยบมากกว่าตอนเริ่มต้น เขามีแกะหนึ่งหมื่นสี่พันตัว อูฐหกพันตัว วัวหนึ่งพันคู่ และลาตัวเมียหนึ่งพันตัว

13וַֽיְהִי־לֹ֛ו שִׁבְעָ֥נָה בָנִ֖ים וְשָׁלֹ֥ושׁ בָּנֹֽות׃

13เขามีลูกชายเจ็ดคนและลูกสาวสามคนด้วย

14וַיִּקְרָ֤א שֵׁם־הָֽאַחַת֙ יְמִימָ֔ה וְשֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖ית קְצִיעָ֑ה וְשֵׁ֥ם הַשְּׁלִישִׁ֖ית קֶ֥רֶן הַפּֽוּךְ׃

14เขาตั้งชื่อลูกสาวคนแรกว่า เยมิมาห์ คนที่สองว่า เคสิยาห์ และคนที่สามว่า เคเรนฮัปปุค

15וְלֹ֨א נִמְצָ֜א נָשִׁ֥ים יָפֹ֛ות כִּבְנֹ֥ות אִיֹּ֖וב בְּכָל־הָאָ֑רֶץ וַיִּתֵּ֨ן לָהֶ֧ם אֲבִיהֶ֛ם נַחֲלָ֖ה בְּתֹ֥וךְ אֲחֵיהֶֽם׃ ס

15ทั่วแผ่นดินไม่มีผู้หญิงคนใดงามเท่าลูกสาวของโยบ พ่อให้พวกเธอรับมรดกร่วมกับพี่น้องชาย

16וַיְחִ֤י אִיֹּוב֙ אַֽחֲרֵי־זֹ֔את מֵאָ֥ה וְאַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה *וַיַּרְא (וַיִּרְאֶ֗ה) אֶת־בָּנָיו֙ וְאֶת־בְּנֵ֣י בָנָ֔יו אַרְבָּעָ֖ה דֹּרֹֽות׃

16หลังจากนี้ โยบมีชีวิตอยู่อีกหนึ่งร้อยสี่สิบปี ได้เห็นลูกชายและหลานชายทางลูกชาย ไปจนถึงสี่รุ่น

17וַיָּ֣מָת אִיֹּ֔וב זָקֵ֖ן וּשְׂבַ֥ע יָמִֽים׃

17โยบจึงตายเมื่อแก่ชราและมีอายุยืนยาว

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.