אִיּוֹב
Chapter 6
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 6

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיַּ֥עַן אִיֹּ֗וב וַיֹּאמַֽר׃
1โยบ​จึง​ตอบ​ว่า
2ל֗וּ שָׁקֹ֣ול יִשָּׁקֵ֣ל כַּעְשִׂ֑י *וְהַיָּתִי (וְ֝הַוָּתִ֗י) בְּֽמֹאזְנַ֥יִם יִשְׂאוּ־יָֽחַד׃
2“ถ้า​ชั่ง​ความปวดร้าว​ของ​ผม​ได้​ก็​คง​ดี ถ้า​วาง​ภัย​ทั้งหมด​ของ​ผม​ลง​บน​ตาชั่ง​ได้
3כִּֽי־עַתָּ֗ה מֵחֹ֣ול יַמִּ֣ים יִכְבָּ֑ד עַל־כֵּ֝֗ן דְּבָרַ֥י לָֽעוּ׃
3มัน​คง​หนัก​กว่า​ทราย​ใน​ทะเล​ทั้ง​หลาย เพราะ​อย่าง​นี้​ผม​จึง​พูด​บุ่มบ่าม
4כִּ֤י חִצֵּ֪י שַׁדַּ֡י עִמָּדִ֗י אֲשֶׁ֣ר חֲ֭מָתָם שֹׁתָ֣ה רוּחִ֑י בִּעוּתֵ֖י אֱלֹ֣והַּ יַֽעַרְכֽוּנִי׃
4ลูกศร​ของ​พระผู้ทรงฤทธิ์​ฝัง​อยู่​ใน​ตัว​ผม วิญญาณ​ผม​ดื่ม​พิษ​ของ​มัน ความน่าสะพรึงกลัว​จาก​พระเจ้า​ตั้ง​ทัพ​ต่อสู้​ผม
5הֲיִֽנְהַק־פֶּ֥רֶא עֲלֵי־דֶ֑שֶׁא אִ֥ם יִגְעֶה־שֹּׁ֝֗ור עַל־בְּלִילֹֽו׃
5ลาป่า​ร้อง​เมื่อ​มี​หญ้า​กิน​หรือ? วัว​ร้อง​เมื่อ​มี​อาหาร​อยู่​ตรง​หน้า​หรือ?
6הֲיֵאָכֵ֣ל תָּ֭פֵל מִבְּלִי־מֶ֑לַח אִם־יֶשׁ־טַ֝֗עַם בְּרִ֣יר חַלָּמֽוּת׃
6อาหาร​จืด​จะ​กิน​โดย​ไม่​ใส่​เกลือ​ได้​หรือ? ไข่​ขาว​มี​รส​อะไร​หรือ?
7מֵאֲנָ֣ה לִנְגֹּ֣ועַ נַפְשִׁ֑י הֵ֝֗מָּה כִּדְוֵ֥י לַחְמִֽי׃
7ใจ​ผม​ไม่​ยอม​แตะต้อง​สิ่ง​เหล่า​นั้น มัน​เหมือน​อาหาร​น่า​ขยะแขยง​สำหรับ​ผม
8מִֽי־יִ֭תֵּן תָּבֹ֣וא שֶֽׁאֱלָתִ֑י וְ֝תִקְוָתִ֗י יִתֵּ֥ן אֱלֹֽוהַּ׃
8“ขอ​ให้​ผม​ได้​รับ​สิ่ง​ที่​ร้องขอ ขอ​พระเจ้า​ให้​สิ่ง​ที่​ผม​ปรารถนา
9וְיֹאֵ֣ל אֱ֭לֹוהַּ וִֽידַכְּאֵ֑נִי יַתֵּ֥ר יָ֝דֹ֗ו וִֽיבַצְּעֵֽנִי׃
9ขอ​พระเจ้า​ยินดี​บดขยี้​ผม ขอ​พระองค์​ปล่อย​มือ​และ​ตัด​ชีวิต​ผม​เสีย!
10וּ֥תְהִי עֹ֨וד ׀ נֶ֘חָ֤מָתִ֗י וַאֲסַלְּדָ֣ה בְ֭חִילָה לֹ֣א יַחְמֹ֑ול כִּי־לֹ֥א כִ֝חַ֗דְתִּי אִמְרֵ֥י קָדֹֽושׁ׃
10ผม​ยัง​จะ​มี​สิ่ง​นี้​เป็น​เครื่อง​ปลอบใจ ยัง​จะ​ยินดี​ใน​ความเจ็บปวด​ที่​ไม่​ปรานี เพราะ​ผม​ไม่​ได้​ปฏิเสธ​ถ้อยคำ​ของ​พระผู้บริสุทธิ์
11מַה־כֹּחִ֥י כִֽי־אֲיַחֵ֑ל וּמַה־קִּ֝צִּ֗י כִּֽי־אַאֲרִ֥יךְ נַפְשִֽׁי׃
11ผม​มี​แรง​แค่​ไหน จึง​ต้อง​รอ​ต่อ​ไป? จุดจบ​ผม​เป็น​อย่างไร จึง​ต้อง​อดทน?
12אִם־כֹּ֣חַ אֲבָנִ֣ים כֹּחִ֑י אִֽם־בְּשָׂרִ֥י נָחֽוּשׁ׃
12ผม​แข็ง​แรง​เหมือน​หิน​หรือ? เนื้อ​ของ​ผม​ทำ​ด้วย​ทองสัมฤทธิ์​หรือ?
13הַאִ֬ם אֵ֣ין עֶזְרָתִ֣י בִ֑י וְ֝תֻשִׁיָּ֗ה נִדְּחָ֥ה מִמֶּֽנִּי׃
13ผม​ไม่​มี​อะไร​จะ​ช่วย​ตัวเอง​แล้ว​ใช่​ไหม และ​ปัญญา​ก็​หนี​จาก​ผม​ไป​แล้ว​ใช่​ไหม?
14לַמָּ֣ס מֵרֵעֵ֣הוּ חָ֑סֶד וְיִרְאַ֖ת שַׁדַּ֣י יַעֲזֹֽוב׃
14“เพื่อน​ควร​มี​น้ำใจ​ต่อ​คน​ที่​ใกล้​หมด​แรง แม้​เขา​ละทิ้ง​ความยำเกรง​พระผู้ทรงฤทธิ์
15אַ֭חַי בָּגְד֣וּ כְמֹו־נָ֑חַל כַּאֲפִ֖יק נְחָלִ֣ים יַעֲבֹֽרוּ׃
15พี่น้อง​ของ​ผม​ไว้ใจ​ไม่​ได้​เหมือน​ลำธาร เหมือน​ร่อง​น้ำ​ที่​ไหล​แล้ว​หาย​ไป
16הַקֹּדְרִ֥ים מִנִּי־קָ֑רַח עָ֝לֵ֗ימֹו יִתְעַלֶּם־שָֽׁלֶג׃
16น้ำ​คล้ำ​เพราะ​น้ำ​แข็ง หิมะ​ซ่อน​อยู่​ใน​นั้น
17בְּ֭עֵת יְזֹרְב֣וּ נִצְמָ֑תוּ בְּ֝חֻמֹּ֗ו נִדְעֲכ֥וּ מִמְּקֹומָֽם׃
17พอ​ถึง​ฤดู​แล้ง ลำธาร​ก็​หาย​ไป เมื่อ​อากาศ​ร้อน น้ำ​ก็​เหือด​จาก​ที่​ของ​มัน
18יִ֭לָּ֣פְתוּ אָרְחֹ֣ות דַּרְכָּ֑ם יַעֲל֖וּ בַתֹּ֣הוּ וְיֹאבֵֽדוּ׃
18กองคาราวาน​ที่​เดิน​เลียบ​ลำธาร​เปลี่ยน​ทาง เข้าไป​ใน​ที่​ร้าง​และ​พินาศ
19הִ֭בִּיטוּ אָרְחֹ֣ות תֵּמָ֑א הֲלִיכֹ֥ת שְׁ֝בָ֗א קִוּוּ־לָֽמֹו׃
19กองคาราวาน​จาก​เทมา​มอง​หา​น้ำ หมู่​คน​จาก​เชบา​รอ​คอย​ลำธาร​เหล่า​นั้น
20בֹּ֥שׁוּ כִּֽי־בָטָ֑ח בָּ֥אוּ עָ֝דֶ֗יהָ וַיֶּחְפָּֽרוּ׃
20พวกเขา​เดือด​ร้อน​เพราะ​เคย​มั่นใจ พอ​มา​ถึง​ก็​ผิด​หวัง​หมด​สิ้น
21כִּֽי־עַ֭תָּה הֱיִ֣יתֶם *לֹא (לֹ֑ו) תִּֽרְא֥וּ חֲ֝תַ֗ת וַתִּירָֽאוּ׃
21ตอน​นี้​พวกคุณ​ก็​ไม่​ต่าง​อะไร​จาก​ความว่างเปล่า พอ​เห็น​สิ่ง​น่า​กลัว​ก็​หวาดกลัว
22הֲ‍ֽכִי־אָ֭מַרְתִּי הָ֣בוּ לִ֑י וּ֝מִכֹּחֲכֶ֗ם שִׁחֲד֥וּ בַעֲדִֽי׃
22ผม​เคย​พูด​หรือ​ว่า ‘เอา​ของ​มา​ให้​ผม’? หรือ ‘เอา​ทรัพย์สิน​ของ​พวกคุณ​มา​มอบ​เป็น​ของขวัญ​เพื่อ​ผม’?
23וּמַלְּט֥וּנִי מִיַּד־צָ֑ר וּמִיַּ֖ד עָרִיצִ֣ים תִּפְדּֽוּנִי׃
23หรือ ‘ช่วย​ผม​ให้​พ้น​มือ​ศัตรู’? หรือ ‘ไถ่​ผม​จาก​มือ​ผู้​กดขี่’?
24הֹ֭ורוּנִי וַאֲנִ֣י אַחֲרִ֑ישׁ וּמַה־שָּׁ֝גִ֗יתִי הָבִ֥ינוּ לִֽי׃
24“สอน​ผม​สิ แล้ว​ผม​จะ​เงียบ ช่วย​ให้​ผม​เข้าใจ​ว่า​ผิด​ตรง​ไหน
25מַה־נִּמְרְצ֥וּ אִמְרֵי־יֹ֑שֶׁר וּמַה־יֹּוכִ֖יחַ הֹוכֵ֣חַ מִכֶּֽם׃
25ถ้อยคำ​ซื่อตรง​มี​พลัง​เพียง​ใด! แต่​คำตำหนิ​ของ​พวกคุณ​ตำหนิ​อะไร​ได้?
26הַלְהֹוכַ֣ח מִלִּ֣ים תַּחְשֹׁ֑בוּ וּ֝לְר֗וּחַ אִמְרֵ֥י נֹאָֽשׁ׃
26พวกคุณ​ตั้งใจ​จะ​ตำหนิ​แค่​คำพูด​หรือ ทั้ง​ที่​คำพูด​ของ​คน​สิ้น​หวัง​เป็น​เพียง​ลม?
27אַף־עַל־יָתֹ֥ום תַּפִּ֑ילוּ וְ֝תִכְר֗וּ עַל־רֵֽיעֲכֶֽם׃
27พวกคุณ​ถึง​กับ​จะ​จับ​สลาก​เอา​เด็กกำพร้าพ่อ และ​ขาย​เพื่อน​ของ​ตัวเอง
28וְ֭עַתָּה הֹואִ֣ילוּ פְנוּ־בִ֑י וְעַל־פְּ֝נֵיכֶ֗ם אִם־אֲכַזֵּֽב׃
28ขอ​ให้​หัน​มา​มอง​ผม ผม​จะ​ไม่​โกหก​ต่อ​หน้า​พวกคุณ​แน่นอน
29שֻֽׁבוּ־נָ֭א אַל־תְּהִ֣י עַוְלָ֑ה *וְשֻׁבִי (וְשׁ֥וּבוּ) עֹ֝וד צִדְקִי־בָֽהּ׃
29ขอ​ให้​กลับ​มา​คิด​ใหม่ อย่า​ให้​มี​ความอยุติธรรม กลับ​มา​คิด​ใหม่​เถอะ คดี​ของ​ผม​มี​ความเป็นธรรม
30הֲיֵשׁ־בִּלְשֹׁונִ֥י עַוְלָ֑ה אִם־חִ֝כִּ֗י לֹא־יָבִ֥ין הַוֹּֽות׃
30ลิ้น​ผม​พูด​สิ่ง​อยุติธรรม​หรือ? ลิ้น​ผม​แยกแยะ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ไม่​ได้​หรือ?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.