โยบ 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Freedom Bible (Thai)
1โยบจึงตอบว่า
1โยบจึงตอบว่า
2“ถ้าชั่งความปวดร้าวของผมได้ก็คงดี ถ้าวางภัยทั้งหมดของผมลงบนตาชั่งได้
2“ถ้าชั่งความปวดร้าวของผมได้ก็คงดี ถ้าวางภัยทั้งหมดของผมลงบนตาชั่งได้
3มันคงหนักกว่าทรายในทะเลทั้งหลาย เพราะอย่างนี้ผมจึงพูดบุ่มบ่าม
3มันคงหนักกว่าทรายในทะเลทั้งหลาย เพราะอย่างนี้ผมจึงพูดบุ่มบ่าม
4ลูกศรของพระผู้ทรงฤทธิ์ฝังอยู่ในตัวผม วิญญาณผมดื่มพิษของมัน ความน่าสะพรึงกลัวจากพระเจ้าตั้งทัพต่อสู้ผม
4ลูกศรของพระผู้ทรงฤทธิ์ฝังอยู่ในตัวผม วิญญาณผมดื่มพิษของมัน ความน่าสะพรึงกลัวจากพระเจ้าตั้งทัพต่อสู้ผม
5ลาป่าร้องเมื่อมีหญ้ากินหรือ? วัวร้องเมื่อมีอาหารอยู่ตรงหน้าหรือ?
5ลาป่าร้องเมื่อมีหญ้ากินหรือ? วัวร้องเมื่อมีอาหารอยู่ตรงหน้าหรือ?
6อาหารจืดจะกินโดยไม่ใส่เกลือได้หรือ? ไข่ขาวมีรสอะไรหรือ?
6อาหารจืดจะกินโดยไม่ใส่เกลือได้หรือ? ไข่ขาวมีรสอะไรหรือ?
7ใจผมไม่ยอมแตะต้องสิ่งเหล่านั้น มันเหมือนอาหารน่าขยะแขยงสำหรับผม
7ใจผมไม่ยอมแตะต้องสิ่งเหล่านั้น มันเหมือนอาหารน่าขยะแขยงสำหรับผม
8“ขอให้ผมได้รับสิ่งที่ร้องขอ ขอพระเจ้าให้สิ่งที่ผมปรารถนา
8“ขอให้ผมได้รับสิ่งที่ร้องขอ ขอพระเจ้าให้สิ่งที่ผมปรารถนา
9ขอพระเจ้ายินดีบดขยี้ผม ขอพระองค์ปล่อยมือและตัดชีวิตผมเสีย!
9ขอพระเจ้ายินดีบดขยี้ผม ขอพระองค์ปล่อยมือและตัดชีวิตผมเสีย!
10ผมยังจะมีสิ่งนี้เป็นเครื่องปลอบใจ ยังจะยินดีในความเจ็บปวดที่ไม่ปรานี เพราะผมไม่ได้ปฏิเสธถ้อยคำของพระผู้บริสุทธิ์
10ผมยังจะมีสิ่งนี้เป็นเครื่องปลอบใจ ยังจะยินดีในความเจ็บปวดที่ไม่ปรานี เพราะผมไม่ได้ปฏิเสธถ้อยคำของพระผู้บริสุทธิ์
11ผมมีแรงแค่ไหน จึงต้องรอต่อไป? จุดจบผมเป็นอย่างไร จึงต้องอดทน?
11ผมมีแรงแค่ไหน จึงต้องรอต่อไป? จุดจบผมเป็นอย่างไร จึงต้องอดทน?
12ผมแข็งแรงเหมือนหินหรือ? เนื้อของผมทำด้วยทองสัมฤทธิ์หรือ?
12ผมแข็งแรงเหมือนหินหรือ? เนื้อของผมทำด้วยทองสัมฤทธิ์หรือ?
13ผมไม่มีอะไรจะช่วยตัวเองแล้วใช่ไหม และปัญญาก็หนีจากผมไปแล้วใช่ไหม?
13ผมไม่มีอะไรจะช่วยตัวเองแล้วใช่ไหม และปัญญาก็หนีจากผมไปแล้วใช่ไหม?
14“เพื่อนควรมีน้ำใจต่อคนที่ใกล้หมดแรง แม้เขาละทิ้งความยำเกรงพระผู้ทรงฤทธิ์
14“เพื่อนควรมีน้ำใจต่อคนที่ใกล้หมดแรง แม้เขาละทิ้งความยำเกรงพระผู้ทรงฤทธิ์
15พี่น้องของผมไว้ใจไม่ได้เหมือนลำธาร เหมือนร่องน้ำที่ไหลแล้วหายไป
15พี่น้องของผมไว้ใจไม่ได้เหมือนลำธาร เหมือนร่องน้ำที่ไหลแล้วหายไป
16น้ำคล้ำเพราะน้ำแข็ง หิมะซ่อนอยู่ในนั้น
16น้ำคล้ำเพราะน้ำแข็ง หิมะซ่อนอยู่ในนั้น
17พอถึงฤดูแล้ง ลำธารก็หายไป เมื่ออากาศร้อน น้ำก็เหือดจากที่ของมัน
17พอถึงฤดูแล้ง ลำธารก็หายไป เมื่ออากาศร้อน น้ำก็เหือดจากที่ของมัน
18กองคาราวานที่เดินเลียบลำธารเปลี่ยนทาง เข้าไปในที่ร้างและพินาศ
18กองคาราวานที่เดินเลียบลำธารเปลี่ยนทาง เข้าไปในที่ร้างและพินาศ
19กองคาราวานจากเทมามองหาน้ำ หมู่คนจากเชบารอคอยลำธารเหล่านั้น
19กองคาราวานจากเทมามองหาน้ำ หมู่คนจากเชบารอคอยลำธารเหล่านั้น
20พวกเขาเดือดร้อนเพราะเคยมั่นใจ พอมาถึงก็ผิดหวังหมดสิ้น
20พวกเขาเดือดร้อนเพราะเคยมั่นใจ พอมาถึงก็ผิดหวังหมดสิ้น
21ตอนนี้พวกคุณก็ไม่ต่างอะไรจากความว่างเปล่า พอเห็นสิ่งน่ากลัวก็หวาดกลัว
21ตอนนี้พวกคุณก็ไม่ต่างอะไรจากความว่างเปล่า พอเห็นสิ่งน่ากลัวก็หวาดกลัว
22ผมเคยพูดหรือว่า ‘เอาของมาให้ผม’? หรือ ‘เอาทรัพย์สินของพวกคุณมามอบเป็นของขวัญเพื่อผม’?
22ผมเคยพูดหรือว่า ‘เอาของมาให้ผม’? หรือ ‘เอาทรัพย์สินของพวกคุณมามอบเป็นของขวัญเพื่อผม’?
23หรือ ‘ช่วยผมให้พ้นมือศัตรู’? หรือ ‘ไถ่ผมจากมือผู้กดขี่’?
23หรือ ‘ช่วยผมให้พ้นมือศัตรู’? หรือ ‘ไถ่ผมจากมือผู้กดขี่’?
24“สอนผมสิ แล้วผมจะเงียบ ช่วยให้ผมเข้าใจว่าผิดตรงไหน
24“สอนผมสิ แล้วผมจะเงียบ ช่วยให้ผมเข้าใจว่าผิดตรงไหน
25ถ้อยคำซื่อตรงมีพลังเพียงใด! แต่คำตำหนิของพวกคุณตำหนิอะไรได้?
25ถ้อยคำซื่อตรงมีพลังเพียงใด! แต่คำตำหนิของพวกคุณตำหนิอะไรได้?
26พวกคุณตั้งใจจะตำหนิแค่คำพูดหรือ ทั้งที่คำพูดของคนสิ้นหวังเป็นเพียงลม?
26พวกคุณตั้งใจจะตำหนิแค่คำพูดหรือ ทั้งที่คำพูดของคนสิ้นหวังเป็นเพียงลม?
27พวกคุณถึงกับจะจับสลากเอาเด็กกำพร้าพ่อ และขายเพื่อนของตัวเอง
27พวกคุณถึงกับจะจับสลากเอาเด็กกำพร้าพ่อ และขายเพื่อนของตัวเอง
28ขอให้หันมามองผม ผมจะไม่โกหกต่อหน้าพวกคุณแน่นอน
28ขอให้หันมามองผม ผมจะไม่โกหกต่อหน้าพวกคุณแน่นอน
29ขอให้กลับมาคิดใหม่ อย่าให้มีความอยุติธรรม กลับมาคิดใหม่เถอะ คดีของผมมีความเป็นธรรม
29ขอให้กลับมาคิดใหม่ อย่าให้มีความอยุติธรรม กลับมาคิดใหม่เถอะ คดีของผมมีความเป็นธรรม
30ลิ้นผมพูดสิ่งอยุติธรรมหรือ? ลิ้นผมแยกแยะสิ่งชั่วร้ายไม่ได้หรือ?
30ลิ้นผมพูดสิ่งอยุติธรรมหรือ? ลิ้นผมแยกแยะสิ่งชั่วร้ายไม่ได้หรือ?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.