โยบ 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1โยบจึงตอบว่า
1But Job answered, and said:
2“ถ้าชั่งความปวดร้าวของผมได้ก็คงดี ถ้าวางภัยทั้งหมดของผมลงบนตาชั่งได้
2O that my sins, whereby I have deserved wrath, and the calamity that I suffer, were weighed in a balance.
3มันคงหนักกว่าทรายในทะเลทั้งหลาย เพราะอย่างนี้ผมจึงพูดบุ่มบ่าม
3As the sand of the sea this would appear heavier: therefore my words are full of sorrow:
4ลูกศรของพระผู้ทรงฤทธิ์ฝังอยู่ในตัวผม วิญญาณผมดื่มพิษของมัน ความน่าสะพรึงกลัวจากพระเจ้าตั้งทัพต่อสู้ผม
4For the arrows of the Lord are in me, the rage whereof drinketh up my spirit, and the terrors of the Lord war against me.
5ลาป่าร้องเมื่อมีหญ้ากินหรือ? วัวร้องเมื่อมีอาหารอยู่ตรงหน้าหรือ?
5Will the wild ass bray when he hath grass? or will the ox low when he standeth before a full manger?
6อาหารจืดจะกินโดยไม่ใส่เกลือได้หรือ? ไข่ขาวมีรสอะไรหรือ?
6Or can an unsavoury thing be eaten, that is not seasoned with salt? or can a man taste that which when tasted bringeth death?
7ใจผมไม่ยอมแตะต้องสิ่งเหล่านั้น มันเหมือนอาหารน่าขยะแขยงสำหรับผม
7The things which before my soul would not touch, now, through anguish are my meats.
8“ขอให้ผมได้รับสิ่งที่ร้องขอ ขอพระเจ้าให้สิ่งที่ผมปรารถนา
8Who will grant that my request may come: and that God may give me what I look for?
9ขอพระเจ้ายินดีบดขยี้ผม ขอพระองค์ปล่อยมือและตัดชีวิตผมเสีย!
9And that he that hath begun may destroy me, that he may let loose his hand, and cut me off?
10ผมยังจะมีสิ่งนี้เป็นเครื่องปลอบใจ ยังจะยินดีในความเจ็บปวดที่ไม่ปรานี เพราะผมไม่ได้ปฏิเสธถ้อยคำของพระผู้บริสุทธิ์
10And that this may be my comfort, that afflicting me with sorrow, he spare not, nor I contradict the words of the Holy One.
11ผมมีแรงแค่ไหน จึงต้องรอต่อไป? จุดจบผมเป็นอย่างไร จึงต้องอดทน?
11For what is my strength, that I can hold out? or what is my end that I should keep patience?
12ผมแข็งแรงเหมือนหินหรือ? เนื้อของผมทำด้วยทองสัมฤทธิ์หรือ?
12My strength is not the strength of stones, nor is my flesh of brass.
13ผมไม่มีอะไรจะช่วยตัวเองแล้วใช่ไหม และปัญญาก็หนีจากผมไปแล้วใช่ไหม?
13Behold there is no help for me in myself, and my familiar friends also are departed from me.
14“เพื่อนควรมีน้ำใจต่อคนที่ใกล้หมดแรง แม้เขาละทิ้งความยำเกรงพระผู้ทรงฤทธิ์
14He that taketh away mercy from his friend, forsaketh the fear of the Lord.
15พี่น้องของผมไว้ใจไม่ได้เหมือนลำธาร เหมือนร่องน้ำที่ไหลแล้วหายไป
15My brethren have passed by me, as the torrent that passeth swiftly in the valleys.
16น้ำคล้ำเพราะน้ำแข็ง หิมะซ่อนอยู่ในนั้น
16They that fear the hoary frost, the snow shall fall upon them.
17พอถึงฤดูแล้ง ลำธารก็หายไป เมื่ออากาศร้อน น้ำก็เหือดจากที่ของมัน
17At the time when they shall be scattered they shall perish: and after it groweth hot they shall be melted out of their place.
18กองคาราวานที่เดินเลียบลำธารเปลี่ยนทาง เข้าไปในที่ร้างและพินาศ
18The paths of their steps are entangled: they shall walk in vain, and shall perish.
19กองคาราวานจากเทมามองหาน้ำ หมู่คนจากเชบารอคอยลำธารเหล่านั้น
19Consider the paths of Thema, the ways of Saba, and wait a little while.
20พวกเขาเดือดร้อนเพราะเคยมั่นใจ พอมาถึงก็ผิดหวังหมดสิ้น
20They are confounded, because I have hoped: they are come also even unto me, and are covered with shame.
21ตอนนี้พวกคุณก็ไม่ต่างอะไรจากความว่างเปล่า พอเห็นสิ่งน่ากลัวก็หวาดกลัว
21Now you are come: and now seeing my affliction you are afraid.
22ผมเคยพูดหรือว่า ‘เอาของมาให้ผม’? หรือ ‘เอาทรัพย์สินของพวกคุณมามอบเป็นของขวัญเพื่อผม’?
22Did I say: Bring to me, and give me of your substance?
23หรือ ‘ช่วยผมให้พ้นมือศัตรู’? หรือ ‘ไถ่ผมจากมือผู้กดขี่’?
23Or deliver me from the hand of the enemy, and rescue me out of the hand of the mighty?
24“สอนผมสิ แล้วผมจะเงียบ ช่วยให้ผมเข้าใจว่าผิดตรงไหน
24Teach me, and I will hold my peace: and if I have been ignorant in any thing, instruct me.
25ถ้อยคำซื่อตรงมีพลังเพียงใด! แต่คำตำหนิของพวกคุณตำหนิอะไรได้?
25Why have you detracted the words of truth, whereas there is none of you that can reprove me?
26พวกคุณตั้งใจจะตำหนิแค่คำพูดหรือ ทั้งที่คำพูดของคนสิ้นหวังเป็นเพียงลม?
26You dress up speeches only to rebuke, and you utter words to the wind.
27พวกคุณถึงกับจะจับสลากเอาเด็กกำพร้าพ่อ และขายเพื่อนของตัวเอง
27You rush in upon the fatherless, and you endeavour to overthrow your friend.
28ขอให้หันมามองผม ผมจะไม่โกหกต่อหน้าพวกคุณแน่นอน
28However finish what you have begun, give ear, and see whether I lie.
29ขอให้กลับมาคิดใหม่ อย่าให้มีความอยุติธรรม กลับมาคิดใหม่เถอะ คดีของผมมีความเป็นธรรม
29Answer, I beseech you, without contention: and speaking that which is just, judge ye.
30ลิ้นผมพูดสิ่งอยุติธรรมหรือ? ลิ้นผมแยกแยะสิ่งชั่วร้ายไม่ได้หรือ?
30And you shall not And iniquity in my tongue, neither shall folly sound in my mouth.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.