ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و ایوب جواب داده، گفت:
1But Job answered, and said:
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2O that my sins, whereby I have deserved wrath, and the calamity that I suffer, were weighed in a balance.
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3As the sand of the sea this would appear heavier: therefore my words are full of sorrow:
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4For the arrows of the Lord are in me, the rage whereof drinketh up my spirit, and the terrors of the Lord war against me.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Will the wild ass bray when he hath grass? or will the ox low when he standeth before a full manger?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6Or can an unsavoury thing be eaten, that is not seasoned with salt? or can a man taste that which when tasted bringeth death?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7The things which before my soul would not touch, now, through anguish are my meats.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8Who will grant that my request may come: and that God may give me what I look for?
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9And that he that hath begun may destroy me, that he may let loose his hand, and cut me off?
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10And that this may be my comfort, that afflicting me with sorrow, he spare not, nor I contradict the words of the Holy One.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11For what is my strength, that I can hold out? or what is my end that I should keep patience?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12My strength is not the strength of stones, nor is my flesh of brass.
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Behold there is no help for me in myself, and my familiar friends also are departed from me.
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14He that taketh away mercy from his friend, forsaketh the fear of the Lord.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15My brethren have passed by me, as the torrent that passeth swiftly in the valleys.
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16They that fear the hoary frost, the snow shall fall upon them.
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17At the time when they shall be scattered they shall perish: and after it groweth hot they shall be melted out of their place.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18The paths of their steps are entangled: they shall walk in vain, and shall perish.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19Consider the paths of Thema, the ways of Saba, and wait a little while.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20They are confounded, because I have hoped: they are come also even unto me, and are covered with shame.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21Now you are come: and now seeing my affliction you are afraid.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Did I say: Bring to me, and give me of your substance?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23Or deliver me from the hand of the enemy, and rescue me out of the hand of the mighty?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Teach me, and I will hold my peace: and if I have been ignorant in any thing, instruct me.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25Why have you detracted the words of truth, whereas there is none of you that can reprove me?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26You dress up speeches only to rebuke, and you utter words to the wind.
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27You rush in upon the fatherless, and you endeavour to overthrow your friend.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28However finish what you have begun, give ear, and see whether I lie.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Answer, I beseech you, without contention: and speaking that which is just, judge ye.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30And you shall not And iniquity in my tongue, neither shall folly sound in my mouth.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.