ایّوب 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Then Eliphaz the Themanite answered, and said:
2«آیا مرد به خدا فایده برساند؟ البته مرد دانا برای خویشتن مفید است.
2Can man be compared with God, even though he were of perfect knowledge?
3آیا اگر توعادل باشی، برای قادر مطلق خوشی رخ می‌نماید؟ یا اگر طریق خود را راست سازی، او رافایده می‌شود؟
3What doth it profit God if thou be just? or what dost thou give him if thy way be unspotted?
4آیا به‌سبب ترس تو، تو را توبیخ می‌نماید؟ یا با تو به محاکمه داخل خواهد شد؟
4Shall he reprove thee for fear, and come with thee into judgment:
5آیا شرارت تو عظیم نیست و عصیان تو بی‌انتهانی،
5And not for thy manifold wickedness, and thy infinite iniquities?
6چونکه از برادران خود بی‌سبب گرو گرفتی و لباس برهنگان را کندی،
6For thou hast taken away the pledge of thy brethren without cause, and stripped the naked of their clothing.
7به تشنگان آب ننوشانیدی، و از گرسنگان نان دریغ داشتی؟
7Thou hast not given water to the weary, thou hast withdrawn bread from the hungry.
8امامرد جبار، زمین از آن او می‌باشد و مرد عالیجاه، در آن ساکن می‌شود.
8In the strength of thy arm thou didst possess the land, and being the most mighty thou holdest it.
9بیوه‌زنان را تهی‌دست رد نمودی، و بازوهای یتیمان شکسته گردید.
9Thou hast sent widows away empty, and the arms of the fatherless thou hast broken in pieces.
10بنابراین دامها تو را احاطه می‌نماید و ترس، ناگهان تو را مضطرب می‌سازد.
10Therefore art thou surrounded with snares, and sudden fear troubleth thee.
11یا تاریکی که آن را نمی بینی و سیلابها تو را می‌پوشاند.
11And didst thou think that thou shouldst not see darkness, and that thou shouldst not be covered with the violence of overflowing waters?
12آیاخدا مثل آسمانها بلند نیست؟ و سر ستارگان رابنگر چگونه عالی هستند.
12Dost not thou think that God is higher than heaven, and is elevated above the height of the stars?
13و تو می‌گویی خداچه می‌داند و آیا از تاریکی غلیظ داوری تواندنمود؟
13And thou sayst: What doth God know? and he judgeth as it were through a mist.
14ابرها ستر اوست پس نمی بیند، و بردایره افلاک می‌خرامد.
14The clouds are his covert, and he doth not consider our things, and he walketh about the poles of heaven.
15آیا طریق قدما را نشان کردی که مردمان شریر در آن سلوک نمودند،
15Dost thou desire to keep the path of ages, which wicked men have trodden?
16که قبل از زمان خود ربوده شدند، و اساس آنهامثل نهر ریخته شد
16Who were taken away before their time, and a flood hath overthrown their foundation.
17که به خدا گفتند: از ما دورشو و قادر مطلق برای ما چه تواند کرد؟
17Who said to God: Depart from us: and looked upon the Almighty as if he could do nothing:
18و حال آنگاه او خانه های ایشان را از چیزهای نیکو پرساخت. پس مشورت شریران از من دور شود.
18Whereas he had filled their houses with good things: whose way of thinking be far from me.
19«عادلان چون آن را بینند، شادی خواهندنمود و بی‌گناهان بر ایشان استهزا خواهند کرد.
19The just shall see, and shall rejoice, and the innocent shall laugh them to scorn.
20آیا مقاومت کنندگان ما منقطع نشدند؟ و آتش بقیه ایشان را نسوزانید؟
20Is not their exaltation cut down, and hath not fire devoured the remnants of them?
21پس حال با او انس بگیر و سالم باش. و به این منوال نیکویی به توخواهد رسید.
21Submit thyself then to him, and be at peace: and thereby thou shalt have the best fruits.
22تعلیم را از دهانش قبول نما، وکلمات او را در دل خود بنه.
22Receive the law of his mouth, and lay up his words in thy heart.
23اگر به قادرمطلق بازگشت نمایی، بنا خواهی شد. و اگر شرارت رااز خیمه خود دور نمایی
23If thou wilt return to the Almighty, thou shalt be built up, and shalt put away iniquity far from thy tabernacle.
24و اگر گنج خود را درخاک و طلای اوفیر را در سنگهای نهرهابگذاری،
24He shall give for earth flint, and for flint torrents of gold.
25آنگاه قادر مطلق گنج تو و نقره خالص برای تو خواهد بود،
25And the Almighty shall be against thy enemies, and silver shall be heaped together for thee.
26زیرا در آنوقت ازقادر مطلق تلذذ خواهی یافت، و روی خود را به طرف خدا برخواهی افراشت.
26Then shalt thou abound in delights in the Almighty, and shalt lift up thy face to God.
27نزد او دعاخواهی کرد و او تو را اجابت خواهد نمود، و نذرهای خود را ادا خواهی ساخت.
27Thou shalt pray to him, and he will hear thee, and thou shalt pay vows.
28امری راجزم خواهی نمود و برایت برقرار خواهد شد، وروشنایی بر راههایت خواهد تابید.
28Thou shalt decree a thing, and it I shall come to thee, and light shall shine in thy ways.
29وقتی که ذلیل شوند، خواهی گفت: رفعت باشد، و فروتنان را نجات خواهد داد.
29For he that hath been humbled, shall be in glory: and he that shall bow down his eyes, he shall be saved.
30کسی را که بی‌گناه نباشدخواهد رهانید، و به پاکی دستهای تو رهانیده خواهد شد.»
30The innocent shall be saved, and he shall be saved by the cleanness of his hands.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.