ایّوب 36
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و الیهو باز‌گفت:
1Eliu also proceeded, and said:
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
2Suffer me a little, and I will shew thee: for I have yet somewhat to speak in God’s behalf.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
3I will repeat my knowledge from the beginning, and I will prove my Maker just.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
4For indeed my words are without a lie, and perfect knowledge shall be proved to thee.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
5God doth not cast away the mighty, whereas he himself also is mighty.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
6But he saveth not the wicked, and he giveth judgment to the poor.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
7He will not take away his eyes from the just, and he placeth kings on the throne for ever, and they are exalted.
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
8And if they shall be in chains, and be bound with the cords of poverty:
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
9He shall shew them their works, and their wicked deeds, because they have been violent.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
10He also shall open their ear, to correct them: and shall speak, that they may return from iniquity.
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
11If they shall hear and observe, they shall accomplish their days in good, and their years in glory.
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
12But if they hear not, they shall pass by the sword, and shall be consumed in folly.
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
13Dissemblers and crafty men prove the wrath of God, neither shall they cry when they are bound.
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
14Their soul shall die in a storm, and their life among the effeminate.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
15He shall deliver the poor out of his distress, and shall open his ear in affliction.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
16Therefore he shall set thee at large out of the narrow mouth, and which hath no foundation under it: and the rest of thy table shall be full of fatness.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
17Thy cause hath been judged as that of the wicked, cause and judgment thou shalt recover.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
18Therefore let not anger overcome thee to oppress any man: neither let multitude of gifts turn thee aside.
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
19Lay down thy greatness without tribulation, and all the mighty of strength.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
20Prolong not the night that people may come up for them.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
21Beware thou turn not aside to iniquity: for this thou hast begun to follow after misery.
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
22Behold, God is high in his strength, and none is like him among the lawgivers.
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
23Who can search out his ways? or who can say to him: Thou has wrought iniquity?
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
24Remember that thou knowest not his work, concerning which men have sung.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
25All men see him, every one beholdeth afar off.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
26Behold, God is great, exceeding our knowledge: the number of his years is inestimable.
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
27He lifteth up the drops of rain, and poureth out showers like floods:
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
28Which flow from the clouds that cover all above.
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
29If he will spread out clouds as his tent,
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
30And lighten with his light from above, he shall cover also the ends of the sea.
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
31For by these he judgeth people, and giveth food to many mortals.
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
32In his hands he hideth the light, and commandeth it to come again.
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
33He sheweth his friend concerning it, that it is his possession, and that he may come up to it.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.