ایّوب 32
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1پس آن سه مرد از جواب دادن به ایوب باز ماندند چونکه او در نظر خود عادل بود.
1So these three men ceased to answer Job, because he seemed just to himself.
2آنگاه خشم الیهو ابن برکئیل بوزی که ازقبیله رام بود مشتعل شد، و غضبش بر ایوب افروخته گردید، از این جهت که خویشتن را ازخدا عادلتر می‌نمود.
2And Eliu the son of Barachel the Buzite, of the kindred of Ram, was angry and was moved to indignation: now he was angry against Job, because he said he was just before God.
3و خشمش بر سه رفیق خود افروخته گردید، از این جهت که هر‌چندجواب نمی یافتند، اما ایوب را مجرم می‌شمردند.
3And he was angry with his friends because they had not found a reasonable answer, but only had condemned Job.
4و الیهو از سخن‌گفتن با ایوب درنگ نموده بود زیرا که ایشان در عمر، از وی بزرگتربودند.
4So Eliu waited while Job was speaking, because they were his elders that were speaking.
5اما چون الیهو دید که به زبان آن سه مردجوابی نیست، پس خشمش افروخته شد.
5But when he saw that the three were not able to answer, he was exceedingly angry.
6و الیهو ابن برکئیل بوزی به سخن آمده، گفت: «من در عمر صغیر هستم، و شما موسفید. بنابراین ترسیده، جرات نکردم که رای خود را برای شمابیان کنم.
6Then Eliu the son of Barachel the Buzite answered and said: I am younger in days, and you are more ancient; therefore hanging down my head, I was afraid to shew you my opinion.
7و گفتم روزها سخن گوید، و کثرت سالها، حکمت را اعلام نماید.
7For I hoped that greater age would speak, and that a multitude of years would teach wisdom.
8لیکن در انسان روحی هست، و نفخه قادرمطلق، ایشان را فطانت می‌بخشد.
8But, as I see, there is a spirit in men, and the inspiration of the Almighty giveth understanding.
9بزرگان نیستند که حکمت دارند، و نه پیران که انصاف را می‌فهمند.
9They that are aged are not the wise men, neither do the ancients understand judgment.
10بنابراین می‌گویم که مرا بشنو. و من نیز رای خود را بیان خواهم نمود.
10Therefore I will speak: Hearken to me, I also will shew you my wisdom.
11اینک از سخن‌گفتن با شما درنگ نمودم، و براهین شما را گوش گرفتم. تا سخنان را کاوش گردید.
11For I have waited for your words, I have given ear to your wisdom, as long as you were disputing in words.
12و من در شما تامل نمودم و اینک کسی از شما نبود که ایوب را ملزم سازد. یا سخنان او را جواب دهد.
12And as long as I thought you said some thing, I considered: but, as I see, there is none of you that can convince Job, and answer his words.
13مبادا بگویید که حکمت رادریافت نموده‌ایم، خدا او را مغلوب می‌سازد و نه انسان.
13Lest you should say: We have found wisdom, God hath cast him down, not man.
14زیرا که سخنان خود را به ضد من ترتیب نداده است، و به سخنان شما او را جواب نخواهم داد.
14He hath spoken nothing to me, and I will not answer him according to your words.
15ایشان حیران شده، دیگر جواب ندادند، وسخن از ایشان منقطع شد.
15They were afraid, and answered no more, and they left off speaking.
16پس آیا من انتظاربکشم چونکه سخن نمی گویند؟ و ساکت شده، دیگر جواب نمی دهند؟
16Therefore because I have waited, and they have not spoken: they stood, and answered no more:
17پس من نیز از حصه خود جواب خواهم داد، و من نیز رای خود رابیان خواهم نمود.
17I also will answer my part, and will shew my knowledge.
18زیرا که از سخنان، مملوهستم. و روح باطن من، مرا به تنگ می‌آورد.
18For I am full of matter to speak of, and the spirit of my bowels straiteneth me.
19اینک دل من مثل شرابی است که مفتوح نشده باشد، و مثل مشکهای تازه نزدیک است بترکد.
19Behold, my belly is as new wine which wanteth vent, which bursteth the new vessels.
20سخن خواهم راند تا راحت یابم و لبهای خودرا گشوده، جواب خواهم داد.
20I will speak and take breath a little: I will open my lips, and will answer.
21حاشا از من که طرفداری نمایم و به احدی کلام تملق‌آمیز گویم.
21I will not accept the person of man, and I will not level God with man.
22چونکه به گفتن سخنان تملق‌آمیز عارف نیستم. والا خالقم مرا به زودی خواهد برداشت.
22For I know not how long I shall continue, and whether after a while my Maker may take me away.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.