ایّوب 32
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1پس آن سه مرد از جواب دادن به ایوب باز ماندند چونکه او در نظر خود عادل بود.
1So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes.
2آنگاه خشم الیهو ابن برکئیل بوزی که ازقبیله رام بود مشتعل شد، و غضبش بر ایوب افروخته گردید، از این جهت که خویشتن را ازخدا عادلتر می‌نمود.
2Then the wrath of Elihu the son of Barachel, the Buzite, of the family of Ram, was kindled against Job. His wrath was kindled because he justified himself rather than God.
3و خشمش بر سه رفیق خود افروخته گردید، از این جهت که هر‌چندجواب نمی یافتند، اما ایوب را مجرم می‌شمردند.
3Also his wrath was kindled against his three friends, because they had found no answer, and yet had condemned Job.
4و الیهو از سخن‌گفتن با ایوب درنگ نموده بود زیرا که ایشان در عمر، از وی بزرگتربودند.
4Now Elihu had waited to speak to Job, because they were older than he.
5اما چون الیهو دید که به زبان آن سه مردجوابی نیست، پس خشمش افروخته شد.
5When Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, his wrath was kindled.
6و الیهو ابن برکئیل بوزی به سخن آمده، گفت: «من در عمر صغیر هستم، و شما موسفید. بنابراین ترسیده، جرات نکردم که رای خود را برای شمابیان کنم.
6Elihu the son of Barachel the Buzite answered, “I am young, and you are very old. Therefore I held back, and didn’t dare show you my opinion.
7و گفتم روزها سخن گوید، و کثرت سالها، حکمت را اعلام نماید.
7I said, ‘Days should speak, and multitude of years should teach wisdom.’
8لیکن در انسان روحی هست، و نفخه قادرمطلق، ایشان را فطانت می‌بخشد.
8But there is a spirit in man, and the Spirit of the Almighty gives them understanding.
9بزرگان نیستند که حکمت دارند، و نه پیران که انصاف را می‌فهمند.
9It is not the great who are wise, nor the aged who understand justice.
10بنابراین می‌گویم که مرا بشنو. و من نیز رای خود را بیان خواهم نمود.
10Therefore I said, ‘Listen to me; I also will show my opinion.’
11اینک از سخن‌گفتن با شما درنگ نمودم، و براهین شما را گوش گرفتم. تا سخنان را کاوش گردید.
11“Behold, I waited for your words, and I listened for your reasoning, while you searched out what to say.
12و من در شما تامل نمودم و اینک کسی از شما نبود که ایوب را ملزم سازد. یا سخنان او را جواب دهد.
12Yes, I gave you my full attention, but there was no one who convinced Job, or who answered his words, among you.
13مبادا بگویید که حکمت رادریافت نموده‌ایم، خدا او را مغلوب می‌سازد و نه انسان.
13Beware lest you say, ‘We have found wisdom. God may refute him, not man;’
14زیرا که سخنان خود را به ضد من ترتیب نداده است، و به سخنان شما او را جواب نخواهم داد.
14for he has not directed his words against me; neither will I answer him with your speeches.
15ایشان حیران شده، دیگر جواب ندادند، وسخن از ایشان منقطع شد.
15“They are amazed. They answer no more. They don’t have a word to say.
16پس آیا من انتظاربکشم چونکه سخن نمی گویند؟ و ساکت شده، دیگر جواب نمی دهند؟
16Shall I wait, because they don’t speak, because they stand still, and answer no more?
17پس من نیز از حصه خود جواب خواهم داد، و من نیز رای خود رابیان خواهم نمود.
17I also will answer my part, and I also will show my opinion.
18زیرا که از سخنان، مملوهستم. و روح باطن من، مرا به تنگ می‌آورد.
18For I am full of words. The spirit within me constrains me.
19اینک دل من مثل شرابی است که مفتوح نشده باشد، و مثل مشکهای تازه نزدیک است بترکد.
19Behold, my breast is as wine which has no vent; like new wineskins it is ready to burst.
20سخن خواهم راند تا راحت یابم و لبهای خودرا گشوده، جواب خواهم داد.
20I will speak, that I may be refreshed. I will open my lips and answer.
21حاشا از من که طرفداری نمایم و به احدی کلام تملق‌آمیز گویم.
21Please don’t let me respect any man’s person, neither will I give flattering titles to any man.
22چونکه به گفتن سخنان تملق‌آمیز عارف نیستم. والا خالقم مرا به زودی خواهد برداشت.
22For I don’t know how to give flattering titles, or else my Maker would soon take me away.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.