ایّوب 24
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1«چونکه زمانها از قادرمطلق مخفی نیست. پس چرا عارفان او ایام او راملاحظه نمی کنند؟
1“Why aren’t times laid up by the Almighty? Why don’t those who know him see his days?
2بعضی هستند که حدود رامنتقل می‌سازند و گله‌ها را غصب نموده، می‌چرانند.
2There are people who remove the landmarks. They violently take away flocks, and feed them.
3الاغهای یتیمان را می‌رانند و گاوبیوه‌زنان را به گرو می‌گیرند.
3They drive away the donkey of the fatherless, and they take the widow’s ox for a pledge.
4فقیران را از راه منحرف می‌سازند، و مسکینان زمین جمیع خویشتن را پنهان می‌کنند.
4They turn the needy out of the way. The poor of the earth all hide themselves.
5اینک مثل خروحشی به جهت کار خود به بیابان بیرون رفته، خوراک خود را می‌جویند و صحرا به ایشان نان برای فرزندان ایشان می‌رساند.
5Behold, as wild donkeys in the desert, they go out to their work, seeking diligently for food. The wilderness yields them bread for their children.
6علوفه خود را درصحرا درو می‌کنند و تاکستان شریران راخوشه چینی می‌نمایند.
6They cut their food in the field. They glean the vineyard of the wicked.
7برهنه و بی‌لباس شب رابه‌سر می‌برند و در سرما پوششی ندارند.
7They lie all night naked without clothing, and have no covering in the cold.
8ازباران کوهها تر می‌شوند و از عدم پناهگاه، صخره‌ها را در بغل می‌گیرند
8They are wet with the showers of the mountains, and embrace the rock for lack of a shelter.
9و کسانی هستند که یتیم را از پستان می‌ربایند و از فقیر گرو می‌گیرند.
9There are those who pluck the fatherless from the breast, and take a pledge of the poor,
10پس ایشان بی‌لباس و برهنه راه می‌روند وبافه‌ها را برمی دارند و گرسنه می‌مانند.
10so that they go around naked without clothing. Being hungry, they carry the sheaves.
11دردروازه های آنها روغن می‌گیرند و چرخشت آنهارا پایمال می‌کنند و تشنه می‌مانند.
11They make oil within the walls of these men. They tread wine presses, and suffer thirst.
12ازشهرآباد، نعره می‌زنند و جان مظلومان استغاثه می‌کند. اما خدا حماقت آنها را به نظر نمی آورد.
12From out of the populous city, men groan. The soul of the wounded cries out, yet God doesn’t regard the folly.
13«و دیگرانند که از نور متمردند و راه آن رانمی دانند. و در طریق هایش سلوک نمی نمایند.
13“These are of those who rebel against the light. They don’t know its ways, nor stay in its paths.
14قاتل در صبح برمی خیزد و فقیر و مسکین رامی کشد. و در شب مثل دزد می‌شود.
14The murderer rises with the light. He kills the poor and needy. In the night he is like a thief.
15چشم زناکار نیز برای شام انتظار می‌کشد و می‌گوید که چشمی مرا نخواهد دید، و بر روی خود پرده می‌کشد.
15The eye also of the adulterer waits for the twilight, saying, ‘No eye will see me.’ He disguises his face.
16در تاریکی به خانه‌ها نقب می‌زنند ودر روز، خویشتن را پنهان می‌کنند و روشنایی رانمی دانند،
16In the dark they dig through houses. They shut themselves up in the daytime. They don’t know the light.
17زیرا صبح برای جمیع ایشان مثل سایه موت است، چونکه ترسهای سایه موت رامی دانند.
17For the morning is to all of them like thick darkness, for they know the terrors of the thick darkness.
18آنها بر روی آبها سبک‌اند و نصیب ایشان بر زمین ملعون است، و به راه تاکستان مراجعت نمی کنند.
18“They are foam on the surface of the waters. Their portion is cursed on the earth. They don’t turn into the way of the vineyards.
19چنانکه خشکی و گرمی آب برف را نابود می‌سازد، همچنین هاویه خطاکاران را.
19Drought and heat consume the snow waters, so does Sheol those who have sinned.
20رحم (مادرش ) او را فراموش می‌نماید و کرم، او را نوش می‌کند. و دیگر مذکورنخواهد شد، و شرارت مثل درخت بریده خواهدشد.
20The womb will forget him. The worm will feed sweetly on him. He will be no more remembered. Unrighteousness will be broken as a tree.
21زن عاقر را که نمی زاید می‌بلعد و به زن بیوه احسان نمی نماید،
21He devours the barren who don’t bear. He shows no kindness to the widow.
22و اما خدا جباران را به قوت خود محفوظ می‌دارد. برمی خیزند اگرچه امید زندگی ندارند،
22Yet God preserves the mighty by his power. He rises up who has no assurance of life.
23ایشان را اطمینان می‌بخشد و بر آن تکیه می‌نمایند، اما چشمان اوبر راههای ایشان است.
23God gives them security, and they rest in it. His eyes are on their ways.
24اندک زمانی بلندمی شوند، پس نیست می‌گردند و پست شده، مثل سایرین برده می‌شوند و مثل سر سنبله‌ها بریده می‌گردند،
24They are exalted; yet a little while, and they are gone. Yes, they are brought low, they are taken out of the way as all others, and are cut off as the tops of the ears of grain.
25و اگر چنین نیست پس کیست که مراتکذیب نماید و کلام مرا ناچیز گرداند؟»
25If it isn’t so now, who will prove me a liar, and make my speech worth nothing?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.