ایّوب 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Then Eliphaz the Temanite answered,
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
2“If someone ventures to talk with you, will you be grieved? But who can withhold himself from speaking?
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
3Behold, you have instructed many, you have strengthened the weak hands.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
4Your words have supported him who was falling, you have made the feeble knees firm.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
5But now it has come to you, and you faint. It touches you, and you are troubled.
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
6Isn’t your piety your confidence? Isn’t the integrity of your ways your hope?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
7“Remember, now, who ever perished, being innocent? Or where were the upright cut off?
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
8According to what I have seen, those who plow iniquity and sow trouble, reap the same.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
9By the breath of God they perish. By the blast of his anger are they consumed.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
10The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, the teeth of the young lions, are broken.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
11The old lion perishes for lack of prey. The cubs of the lioness are scattered abroad.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
12“Now a thing was secretly brought to me. My ear received a whisper of it.
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falls on men,
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
14fear came on me, and trembling, which made all my bones shake.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
15Then a spirit passed before my face. The hair of my flesh stood up.
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
16It stood still, but I couldn’t discern its appearance. A form was before my eyes. Silence, then I heard a voice, saying,
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
17‘Shall mortal man be more just than God? Shall a man be more pure than his Maker?
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
18Behold, he puts no trust in his servants. He charges his angels with error.
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
19How much more those who dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, who are crushed before the moth!
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
20Between morning and evening they are destroyed. They perish forever without any regarding it.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
21Isn’t their tent cord plucked up within them? They die, and that without wisdom.’
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.