ایّوب 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Então Elifaz, o temanita, respondeu:
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
2“Se alguém se aventurar a falar com você, você se aborrecerá? Mas quem pode se conter de falar?
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
3Eis que você instruiu a muitos, você fortaleceu as mãos fracas.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
4Suas palavras ampararam aquele que estava caindo, você firmou os joelhos vacilantes.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
5Mas agora que isso chega a você, você desfalece. Toca em você, e você fica perturbado.
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
6Não é a sua piedade a sua confiança? Não é a integridade dos seus caminhos a sua esperança?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
7“Lembre-se, agora, quem jamais pereceu sendo inocente? Ou onde os retos foram destruídos?
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
8Segundo o que tenho visto, aqueles que lavram a iniquidade e semeiam a aflição, colhem o mesmo.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
9Pelo sopro de Deus eles perecem. Pela rajada da sua ira eles são consumidos.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
10O rugido do leão, e a voz do leão feroz, os dentes dos leõezinhos, são quebrados.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
11O leão velho perece por falta de presa. Os filhotes da leoa são espalhados.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
12“Ora, algo me foi trazido em segredo. Meu ouvido recebeu um sussurro disso.
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
13Em pensamentos vindos das visões da noite, quando o sono profundo cai sobre os homens,
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
14o medo e o tremor vieram sobre mim, o que fez todos os meus ossos estremecerem.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
15Então um espírito passou diante do meu rosto. Os pelos do meu corpo se arrepiaram.
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
16Ele parou, mas eu não consegui discernir a sua aparência. Um vulto estava diante dos meus olhos. Houve silêncio, e então ouvi uma voz, dizendo:
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
17‘Pode o homem mortal ser mais justo do que Deus? Pode um homem ser mais puro do que o seu Criador?
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
18Eis que ele não confia em seus servos. Ele acusa os seus anjos de erro.
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
19Quanto mais aqueles que habitam em casas de barro, cujo alicerce está no pó, que são esmagados diante da traça!
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
20Entre a manhã e a tarde eles são destruídos. Eles perecem para sempre sem que ninguém perceba.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
21A corda de sua tenda não é arrancada de dentro deles? Eles morrem, e isso sem sabedoria.’
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.