Јов 4
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Тада одговори Елифас Теманац и рече:
1Então Elifaz, o temanita, respondeu:
2Ако ти проговоримо, да ти неће бити досадно? Али ко би се могао уздржати да не говори?
2“Se alguém se aventurar a falar com você, você se aborrecerá? Mas quem pode se conter de falar?
3Гле, учио си многе, и руке изнемогле крепио си;
3Eis que você instruiu a muitos, você fortaleceu as mãos fracas.
4Речи су твоје подизале оног који падаше, и утврђивао си колена која клецаху.
4Suas palavras ampararam aquele que estava caindo, você firmou os joelhos vacilantes.
5А сада кад дође на тебе, клонуо си; кад се тебе дотаче, смео си се.
5Mas agora que isso chega a você, você desfalece. Toca em você, e você fica perturbado.
6Није ли побожност твоја била уздање твоје? И доброта путева твојих надање твоје?
6Não é a sua piedade a sua confiança? Não é a integridade dos seus caminhos a sua esperança?
7Опомени се, ко је прав погинуо, и где су праведни истребљени?
7“Lembre-se, agora, quem jamais pereceu sendo inocente? Ou onde os retos foram destruídos?
8Како сам ја видео, који ору муку и сеју невољу, то и жању.
8Segundo o que tenho visto, aqueles que lavram a iniquidade e semeiam a aflição, colhem o mesmo.
9Од дихања Божијег гину, и од даха ноздрва Његових нестаје их.
9Pelo sopro de Deus eles perecem. Pela rajada da sua ira eles são consumidos.
10Рика лаву, и глас љутом лаву и зуби лавићима сатиру се.
10O rugido do leão, e a voz do leão feroz, os dentes dos leõezinhos, são quebrados.
11Лав гине немајући лова, и лавићи расипају се.
11O leão velho perece por falta de presa. Os filhotes da leoa são espalhados.
12Још дође тајно до мене реч, и ухо моје дочу је мало.
12“Ora, algo me foi trazido em segredo. Meu ouvido recebeu um sussurro disso.
13У мислима о ноћним утварама, кад тврд сан пада на људе,
13Em pensamentos vindos das visões da noite, quando o sono profundo cai sobre os homens,
14Страх подузе ме и дрхат, од ког устрепташе све кости моје,
14o medo e o tremor vieram sobre mim, o que fez todos os meus ossos estremecerem.
15И дух прође испред мене, и длаке на телу мом накострешише се.
15Então um espírito passou diante do meu rosto. Os pelos do meu corpo se arrepiaram.
16Стаде, али му не познах лица; прилика беше пред очима мојим, и ћутећи чух глас:
16Ele parou, mas eu não consegui discernir a sua aparência. Um vulto estava diante dos meus olhos. Houve silêncio, e então ouvi uma voz, dizendo:
17Еда ли је човек праведнији од Бога? Еда ли је човек чистији од Творца свог?
17‘Pode o homem mortal ser mais justo do que Deus? Pode um homem ser mais puro do que o seu Criador?
18Гле, слугама својим не верује, и у анђела својих налази недостатака;
18Eis que ele não confia em seus servos. Ele acusa os seus anjos de erro.
19А камоли у оних који стоје у кућама земљаним, којима је темељ на праху и сатиру се брже него мољац.
19Quanto mais aqueles que habitam em casas de barro, cujo alicerce está no pó, que são esmagados diante da traça!
20Од јутра до вечера сатру се, и нестане их навек да нико и не опази.
20Entre a manhã e a tarde eles são destruídos. Eles perecem para sempre sem que ninguém perceba.
21Слава њихова не пролази ли с њима? Умиру, али не у мудрости.
21A corda de sua tenda não é arrancada de dentro deles? Eles morrem, e isso sem sabedoria.’
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.