Јов 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Потом отвори уста своја Јов и стаде клети дан свој.
1Depois disso, Jó abriu a boca e amaldiçoou o dia do seu nascimento.
2И проговоривши Јов рече:
2Jó respondeu:
3Не било дана у који се родих, и ноћи у којој рекоше: Роди се детић!
3“Pereça o dia em que nasci, e a noite que disse: ‘Foi concebido um menino.’
4Био тај дан тама, не гледао га Бог озго, и не осветљавала га светлост!
4Que aquele dia seja trevas. Que Deus, lá do alto, não o busque, e que a luz não brilhe sobre ele.
5Мрак га запрзнио и сен смртни, облак га обастирао, био страшан као најгори дани!
5Que as trevas e a sombra da morte o reivindiquem para si. Que uma nuvem pouse sobre ele. Que tudo o que escurece o dia o aterrorize.
6Ноћ ону освојила тама, не радовала се међу данима годишњим, не бројала се у месеце!
6Quanto àquela noite, que densas trevas se apoderem dela. Que ela não se alegre entre os dias do ano. Que não entre no número dos meses.
7Гле, ноћ она била пуста, певања не било у њој!
7Eis que seja estéril aquela noite. Que nenhuma voz de alegria entre nela.
8Клели је који куну дане, који су готови пробудити крокодила!
8Amaldiçoem-na aqueles que amaldiçoam o dia, que estão prontos para despertar o leviatã.
9Потамнеле звезде у сумрачје њено, чекала видело и не дочекала га, и не видела зори трепавица;
9Que as estrelas do seu crepúsculo se escureçam. Que ela espere pela luz, mas não tenha nenhuma, e não veja as pálpebras da manhã,
10Што ми није затворила врата од утробе и није сакрила муку од мојих очију.
10porque não fechou as portas do ventre da minha mãe, nem escondeu o sofrimento dos meus olhos.
11Зашто не умрех у утроби? Не издахнух излазећи из утробе?
11“Por que não morri desde o ventre? Por que não expirei quando minha mãe me deu à luz?
12Зашто ме прихватише колена? Зашто сисе, да сем?
12Por que os joelhos me receberam? Ou por que os seios, para que eu mamasse?
13Јер бих сада лежао и почивао; спавао бих, и био бих миран,
13Pois agora eu estaria deitado e quieto. Eu teria dormido, e então estaria em repouso,
14С царевима и саветницима земаљским, који зидаше себи пустолине,
14com os reis e conselheiros da terra, que construíram para si lugares desolados;
15Или с кнезовима, који имаше злата, и куће своје пунише сребра.
15ou com os príncipes que tinham ouro, que encheram suas casas de prata;
16Или зашто не бих као недоношче сакривено, као дете које не угледа видела?
16ou, como um aborto oculto, eu não teria existido, como as crianças que nunca viram a luz.
17Онде безбожници престају досађивати, и онде почивају изнемогли,
17Ali os ímpios deixam de perturbar. Ali os cansados estão em repouso.
18И сужњи се одмарају и не чују глас настојников.
18Ali os prisioneiros estão tranquilos juntos. Eles não ouvem a voz do feitor.
19Мали и велики онде је, и роб слободан од свог господара.
19O pequeno e o grande lá estão. O servo está livre do seu senhor.
20Зашто се даје видело невољнику и живот онима који су тужног срца,
20“Por que se dá luz ao que está em miséria, e vida aos amargurados de alma,
21Који чекају смрт а ње нема, и траже је већма него закопано благо,
21que anseiam pela morte, mas ela não vem; e cavam por ela mais do que por tesouros escondidos,
22Који играју од радости и веселе се кад нађу гроб?
22que se alegram sobremaneira, e exultam, quando conseguem encontrar o túmulo?
23Човеку, коме је пут сакривен и ког је Бог затворио одсвуда?
23Por que se dá luz ao homem cujo caminho está oculto, a quem Deus cercou?
24Јер пре јела мог долази уздах мој, и као вода разлива се јаук мој.
24Pois o meu suspiro vem antes de eu comer. Meus gemidos se derramam como água.
25Јер чега се бојах дође на мене, и чега се страшах задеси ме.
25Pois aquilo que eu temo vem sobre mim, e o que me apavora vem a mim.
26Не почивах нити имах мира нити се одмарах, и опет дође страхота.
26Não tenho paz, não estou quieto, nem tenho descanso; mas vem a aflição.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.