Јов 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Freedom Bible (Thai)
1Потом отвори уста своја Јов и стаде клети дан свој.
1หลังจากนั้น โยบก็เริ่มพูดและสาปแช่งวันที่ตนเกิด
2И проговоривши Јов рече:
2โยบกล่าวว่า
3Не било дана у који се родих, и ноћи у којој рекоше: Роди се детић!
3“ขอให้วันที่ผมเกิดสูญสิ้นไป รวมทั้งคืนที่พูดว่า ‘มีเด็กชายก่อกำเนิดในครรภ์แล้ว’
4Био тај дан тама, не гледао га Бог озго, и не осветљавала га светлост!
4ขอให้วันนั้นมืดมิด ขอพระเจ้าเบื้องบนอย่าใส่ใจวันนั้น และอย่าให้แสงส่องถึง
5Мрак га запрзнио и сен смртни, облак га обастирао, био страшан као најгори дани!
5ขอให้ความมืดและเงาแห่งความตายยึดวันนั้นเป็นของตน ขอให้เมฆปกคลุมวันนั้น ขอให้ทุกสิ่งที่ทำให้กลางวันดำมืดทำให้วันนั้นหวาดกลัว
6Ноћ ону освојила тама, не радовала се међу данима годишњим, не бројала се у месеце!
6ส่วนคืนนั้น ขอให้ความมืดทึบคว้าตัวมันไว้ อย่าให้มันชื่นชมยินดีร่วมกับวันอื่นๆ ในปี อย่าให้นับคืนนั้นรวมเข้าในเดือนใด
7Гле, ноћ она била пуста, певања не било у њој!
7ขอให้คืนนั้นเป็นหมัน อย่าให้มีเสียงยินดีในคืนนั้น
8Клели је који куну дане, који су готови пробудити крокодила!
8ขอให้ผู้สาปแช่งวันสาปแช่งมัน ผู้พร้อมจะปลุกเลวีอาธานให้ตื่น
9Потамнеле звезде у сумрачје њено, чекала видело и не дочекала га, и не видела зори трепавица;
9ขอให้ดาวยามพลบค่ำของคืนนั้นมืดดับ ขอให้มันรอแสงสว่างโดยไม่มีแสงมา อย่าให้มันเห็นเปลือกตาของรุ่งอรุณ
10Што ми није затворила врата од утробе и није сакрила муку од мојих очију.
10เพราะคืนนั้นไม่ได้ปิดประตูครรภ์แม่ผม ไม่ได้ซ่อนความทุกข์ให้พ้นจากตาผม
11Зашто не умрех у утроби? Не издахнух излазећи из утробе?
11“ทำไมผมไม่ตายตั้งแต่อยู่ในครรภ์? ทำไมไม่สิ้นลมหายใจเมื่อแม่คลอดผม?
12Зашто ме прихватише колена? Зашто сисе, да сем?
12ทำไมจึงมีตักรองรับตัวผมไว้? ทำไมมีเต้านมให้ผมดูดกิน?
13Јер бих сада лежао и почивао; спавао бих, и био бих миран,
13ถ้าเป็นอย่างนั้น ตอนนี้ผมคงนอนสงบนิ่ง คงหลับและได้พักผ่อน
14С царевима и саветницима земаљским, који зидаше себи пустолине,
14อยู่กับกษัตริย์และที่ปรึกษาแห่งแผ่นดิน ผู้สร้างสถานที่รกร้างขึ้นใหม่เพื่อตนเอง
15Или с кнезовима, који имаше злата, и куће своје пунише сребра.
15หรืออยู่กับเจ้าผู้ครองนครที่มีทองคำ ผู้สะสมเงินไว้เต็มบ้าน
16Или зашто не бих као недоношче сакривено, као дете које не угледа видела?
16หรือผมคงไม่เคยมีตัวตน เหมือนทารกแท้งที่ซ่อนไว้ เหมือนเด็กที่ไม่เคยเห็นแสง
17Онде безбожници престају досађивати, и онде почивају изнемогли,
17ที่นั่น คนชั่วเลิกก่อความเดือดร้อน ที่นั่น คนเหนื่อยล้าได้พัก
18И сужњи се одмарају и не чују глас настојников.
18ที่นั่น นักโทษอยู่ร่วมกันอย่างสงบ ไม่ได้ยินเสียงผู้บังคับใช้แรงงาน
19Мали и велики онде је, и роб слободан од свог господара.
19ทั้งผู้ต่ำต้อยและผู้ยิ่งใหญ่อยู่ที่นั่น คนรับใช้เป็นอิสระจากนาย
20Зашто се даје видело невољнику и живот онима који су тужног срца,
20“ทำไมจึงให้แสงแก่คนทุกข์ยาก ให้ชีวิตแก่คนที่ขมขื่นในใจ
21Који чекају смрт а ње нема, и траже је већма него закопано благо,
21ผู้ปรารถนาความตาย แต่ความตายไม่มา ผู้ขุดค้นหามันยิ่งกว่าขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่
22Који играју од радости и веселе се кад нађу гроб?
22ผู้ยินดีเป็นล้นพ้น และดีใจเมื่อพบหลุมศพ?
23Човеку, коме је пут сакривен и ког је Бог затворио одсвуда?
23ทำไมจึงให้แสงแก่คนที่มองไม่เห็นทางของตน คนที่พระเจ้าล้อมรั้วกักไว้?
24Јер пре јела мог долази уздах мој, и као вода разлива се јаук мој.
24ผมถอนหายใจก่อนกินอาหาร เสียงคร่ำครวญหลั่งไหลเหมือนน้ำ
25Јер чега се бојах дође на мене, и чега се страшах задеси ме.
25สิ่งที่ผมกลัวเกิดขึ้นกับผมแล้ว สิ่งที่ผมหวาดหวั่นมาถึงแล้ว
26Не почивах нити имах мира нити се одмарах, и опет дође страхота.
26ผมไม่ได้อยู่สบาย ไม่สงบ ไม่ได้พัก มีแต่ความทุกข์เข้ามา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.