Јов 19
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Freedom Bible (Thai)
1А Јов одговори и рече:
1โยบจึงตอบว่า
2Докле ћете мучити душу моју и сатирати ме речима?
2“พวกคุณจะทรมานผมอีกนานแค่ไหน จะใช้คำพูดบดขยี้ผมอีกนานเท่าไร?
3Већ сте ме десет пута наружили; није вас стид што тако наваљујете на ме?
3พวกคุณตำหนิผมสิบครั้งแล้ว ไม่อายเลยที่โจมตีผม
4Али ако сам доиста погрешио, погрешка ће моја остати код мене.
4ถ้าผมทำผิดจริง ความผิดนั้นก็อยู่กับผมเอง
5Ако ли се још хоћете да дижете на ме и да ме корите мојом срамотом,
5ถ้าพวกคุณจะยกตัวข่มผมจริงๆ และเอาความอับอายของผมมาฟ้องร้อง
6Онда знајте да ме је Бог оборио и мрежу своју разапео око мене.
6ก็จงรู้ว่าพระเจ้าทำให้ผมเสียหลัก และเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมผมไว้
7Ето, вичем на неправду, али се не слушам; вапим, али нема суда.
7“ผมร้องว่า ‘อยุติธรรม!’ แต่ไม่มีใครฟัง ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีความยุติธรรม
8Заградио је пут мој да не могу проћи; на стазе моје метнуо је мрак.
8พระองค์ก่อกำแพงขวางทางจนผมผ่านไม่ได้ วางความมืดไว้ตามทางของผม
9Свукао је с мене славу моју и скинуо венац с главе моје.
9พระองค์ถอดเกียรติยศผมออก เอามงกุฎไปจากศีรษะ
10Порушио ме је од свуда, да ме нема; и као дрво ишчупао је надање моје.
10พระองค์รื้อผมลงทุกด้านจนหมดสิ้น ถอนความหวังผมเหมือนถอนต้นไม้
11Распалио се на ме гнев Његов, и узео ме је међу непријатеље своје.
11พระองค์จุดความโกรธใส่ผม นับผมอยู่ในหมู่ศัตรู
12Војске Његове дођоше све заједно и насуше к себи пут к мени, стадоше у логор около шатора мог.
12กองทัพของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน ก่อทางลาดล้อมโจมตีผม ตั้งค่ายรอบเต็นท์ผม
13Браћу моју удаљио је од мене, и знанци моји туђе се од мене.
13“พระองค์ทำให้พี่น้องชายห่างไกลผม คนรู้จักกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด
14Ближњи моји оставише ме, и знанци моји заборавише ме.
14ญาติจากผมไป เพื่อนสนิทลืมผมแล้ว
15Домашњи моји и моје слушкиње гледају ме као туђина; странац сам у очима њиховим.
15คนในบ้านและสาวใช้มองผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเป็นคนต่างถิ่นในสายตาพวกเขา
16Зовем слугу свог, а он се не одзива, а молим га устима својим.
16ผมเรียกคนรับใช้ เขาก็ไม่ตอบ ผมต้องอ้อนวอนเขาด้วยปาก
17Дах је мој мрзак жени мојој, а преклињем је синовима утробе своје.
17ลมหายใจผมเป็นที่รังเกียจของภรรยา พี่น้องร่วมแม่ก็ขยะแขยงผม
18Ни деца не хају за ме; кад устанем, руже ме.
18แม้เด็กเล็กยังดูหมิ่นผม ถ้าผมลุกขึ้น พวกเขาก็พูดต่อต้าน
19Мрзак сам свима неверним својим, и које љубљах посташе ми противници.
19เพื่อนสนิททุกคนรังเกียจผม คนที่ผมรักหันมาต่อสู้ผม
20За кожу моју као за месо моје прионуше кости моје; једва оста кожа око зуба мојих.
20กระดูกผมติดหนังติดเนื้อ ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
21Смилујте се на ме, смилујте се на ме, пријатељи моји, јер се рука Божија дотакла мене.
21“สงสารผมเถอะ สงสารผมเถอะ เพื่อนๆ เพราะมือพระเจ้าแตะต้องผมแล้ว
22Зашто ме гоните као Бог, и меса мог не можете да се наситите?
22ทำไมพวกคุณไล่ทำร้ายผมเหมือนพระเจ้า ยังไม่อิ่มกับเนื้อผมหรือ?
23О кад би се написале речи моје! Кад би се ставиле у књигу!
23“ถ้าถ้อยคำผมถูกเขียนไว้ตอนนี้ก็คงดี! ถ้าได้จารึกลงในหนังสือก็คงดี!
24Писаљком гвозденом и оловом на камену за вечни спомен кад би се урезале!
24ขอให้ใช้เหล็กจารและตะกั่ว สลักไว้บนหินตลอดกาล!
25Али знам да је жив мој Искупитељ, и на последак да ће стати над прахом.
25แต่ผมรู้ว่าผู้ไถ่ของผมมีชีวิตอยู่ ในที่สุด เขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน
26И ако се ова кожа моја и рашчини, опет ћу у телу свом видети Бога.
26หลังจากผิวหนังผมถูกทำลาย ผมจะเห็นพระเจ้าในเนื้อหนังของผม
27Ја исти видећу Га, и очи моје гледаће Га, а не друге. А бубрега мојих нестаје у мени.
27ผมเองจะเห็นพระองค์อยู่ฝ่ายผม ตาผมจะเห็น ไม่ใช่ในฐานะคนแปลกหน้า “หัวใจผมหมดแรงอยู่ภายใน
28Него би требало да кажете: Зашто га гонимо? Кад је корен беседе у мени.
28ถ้าพวกคุณพูดว่า ‘เราจะไล่ทำร้ายเขาอย่างไรดี!’ เพราะพบต้นตอของเรื่องในตัวผม
29Бојте се мача; јер је мач освета за безакоње; и знајте да има суд.
29ก็จงกลัวดาบ เพราะความโกรธนำโทษจากดาบมา เพื่อพวกคุณจะรู้ว่ามีการตัดสิน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.