ایّوب 19
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1پس ایوب در جواب گفت:
1โยบจึงตอบว่า
2«تا به کی جان مرا می‌رنجانید؟ و مرا به سخنان خود فرسوده می‌سازید؟
2“พวกคุณจะทรมานผมอีกนานแค่ไหน จะใช้คำพูดบดขยี้ผมอีกนานเท่าไร?
3این ده مرتبه است که مرا مذمت نمودید، و خجالت نمی کشید که با من سختی می‌کنید؟
3พวกคุณตำหนิผมสิบครั้งแล้ว ไม่อายเลยที่โจมตีผม
4و اگر فی الحقیقه خطا کرده‌ام، خطای من نزد من می‌ماند.
4ถ้าผมทำผิดจริง ความผิดนั้นก็อยู่กับผมเอง
5اگر فی الواقع بر من تکبر نمایید و عار مرا بر من اثبات کنید،
5ถ้าพวกคุณจะยกตัวข่มผมจริงๆ และเอาความอับอายของผมมาฟ้องร้อง
6پس بدانید که خدا دعوی مرا منحرف ساخته، و به دام خود مرا احاطه نموده است.
6ก็จงรู้ว่าพระเจ้าทำให้ผมเสียหลัก และเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมผมไว้
7اینک از ظلم، تضرع می‌نمایم و مستجاب نمی شوم و استغاثه می‌کنم و دادرسی نیست.
7“ผมร้องว่า ‘อยุติธรรม!’ แต่ไม่มีใครฟัง ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีความยุติธรรม
8طریق مرا حصارنموده است که از آن نمی توانم گذشت و برراههای من تاریکی را گذارده است.
8พระองค์ก่อกำแพงขวางทางจนผมผ่านไม่ได้ วางความมืดไว้ตามทางของผม
9جلال مرا ازمن کنده است و تاج را از سر من برداشته،
9พระองค์ถอดเกียรติยศผมออก เอามงกุฎไปจากศีรษะ
10مرا ازهر طرف خراب نموده، پس هلاک شدم. و مثل درخت، ریشه امید مرا کنده است.
10พระองค์รื้อผมลงทุกด้านจนหมดสิ้น ถอนความหวังผมเหมือนถอนต้นไม้
11غضب خودرا بر من افروخته، و مرا یکی از دشمنان خودشمرده است.
11พระองค์จุดความโกรธใส่ผม นับผมอยู่ในหมู่ศัตรู
12فوجهای او با هم می‌آیند و راه خود را بر من بلند می‌کنند و به اطراف خیمه من اردو می‌زنند.
12กองทัพของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน ก่อทางลาดล้อมโจมตีผม ตั้งค่ายรอบเต็นท์ผม
13«برادرانم را از نزد من دور کرده است وآشنایانم از من بالکل بیگانه شده‌اند.
13“พระองค์ทำให้พี่น้องชายห่างไกลผม คนรู้จักกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด
14خویشانم مرا ترک نموده و آشنایانم مرا فراموش کرده‌اند.
14ญาติจากผมไป เพื่อนสนิทลืมผมแล้ว
15نزیلان خانه‌ام و کنیزانم مرا غریب می‌شمارند، و در نظر ایشان بیگانه شده‌ام.
15คนในบ้านและสาวใช้มองผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเป็นคนต่างถิ่นในสายตาพวกเขา
16غلام خود راصدا می‌کنم و مرا جواب نمی دهد، اگر‌چه او را به دهان خود التماس بکنم.
16ผมเรียกคนรับใช้ เขาก็ไม่ตอบ ผมต้องอ้อนวอนเขาด้วยปาก
17نفس من نزد زنم مکروه شده است و تضرع من نزد اولاد رحم مادرم.
17ลมหายใจผมเป็นที่รังเกียจของภรรยา พี่น้องร่วมแม่ก็ขยะแขยงผม
18بچه های کوچک نیز مرا حقیرمی شمارند و چون برمی خیزم به ضد من حرف می‌زنند.
18แม้เด็กเล็กยังดูหมิ่นผม ถ้าผมลุกขึ้น พวกเขาก็พูดต่อต้าน
19همه اهل مشورتم از من نفرت می‌نمایند، و کسانی را که دوست می‌داشتم از من برگشته‌اند.
19เพื่อนสนิททุกคนรังเกียจผม คนที่ผมรักหันมาต่อสู้ผม
20استخوانم به پوست و گوشتم چسبیده است، و با پوست دندانهای خودخلاصی یافته‌ام.
20กระดูกผมติดหนังติดเนื้อ ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
21بر من ترحم کنید! ترحم کنیدشما‌ای دوستانم! زیرا دست خدا مرا لمس نموده است.
21“สงสารผมเถอะ สงสารผมเถอะ เพื่อนๆ เพราะมือพระเจ้าแตะต้องผมแล้ว
22چرا مثل خدا بر من جفا می‌کنید وازگوشت من سیر نمی شوید.
22ทำไมพวกคุณไล่ทำร้ายผมเหมือนพระเจ้า ยังไม่อิ่มกับเนื้อผมหรือ?
23کاش که سخنانم الان نوشته می‌شد! کاش که در کتابی ثبت می‌گردید،
23“ถ้าถ้อยคำผมถูกเขียนไว้ตอนนี้ก็คงดี! ถ้าได้จารึกลงในหนังสือก็คงดี!
24و با قلم آهنین و سرب بر صخره‌ای تا به ابد کنده می‌شد!
24ขอให้ใช้เหล็กจารและตะกั่ว สลักไว้บนหินตลอดกาล!
25و من می‌دانم که ولی من زنده است، و در ایام آخر، بر زمین خواهدبرخاست.
25แต่ผมรู้ว่าผู้ไถ่ของผมมีชีวิตอยู่ ในที่สุด เขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน
26و بعد از آنکه این پوست من تلف شود، بدون جسدم نیز خدا را خواهم دید.
26หลังจากผิวหนังผมถูกทำลาย ผมจะเห็นพระเจ้าในเนื้อหนังของผม
27ومن او را برای خود خواهم دید. و چشمان من بر اوخواهد نگریست و نه چشم دیگری. اگر‌چه گرده هایم در اندرونم تلف شده باشد.
27ผมเองจะเห็นพระองค์อยู่ฝ่ายผม ตาผมจะเห็น ไม่ใช่ในฐานะคนแปลกหน้า “หัวใจผมหมดแรงอยู่ภายใน
28اگربگویید چگونه بر او جفا نماییم و حال آنگاه اصل امر در من یافت می‌شود.
28ถ้าพวกคุณพูดว่า ‘เราจะไล่ทำร้ายเขาอย่างไรดี!’ เพราะพบต้นตอของเรื่องในตัวผม
29پس از شمشیربترسید، زیرا که سزاهای شمشیر غضبناک است، تا دانسته باشید که داوری خواهد بود.»
29ก็จงกลัวดาบ เพราะความโกรธนำโทษจากดาบมา เพื่อพวกคุณจะรู้ว่ามีการตัดสิน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.