约伯记 19
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Freedom Bible (Thai)
1约伯 回答说：
1โยบจึงตอบว่า
2你们搅扰我的心， 用言语压碎我要到几时呢？
2“พวกคุณจะทรมานผมอีกนานแค่ไหน จะใช้คำพูดบดขยี้ผมอีกนานเท่าไร?
3你们这十次羞辱我； 你们苦待我也不以为耻。
3พวกคุณตำหนิผมสิบครั้งแล้ว ไม่อายเลยที่โจมตีผม
4果真我有错， 这错乃是在我。
4ถ้าผมทำผิดจริง ความผิดนั้นก็อยู่กับผมเอง
5你们果然要向我夸大， 以我的羞辱为证指责我，
5ถ้าพวกคุณจะยกตัวข่มผมจริงๆ และเอาความอับอายของผมมาฟ้องร้อง
6就该知道是 神倾覆我， 用网罗围绕我。
6ก็จงรู้ว่าพระเจ้าทำให้ผมเสียหลัก และเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมผมไว้
7我因委曲呼叫，却不蒙应允； 我呼求，却不得公断。
7“ผมร้องว่า ‘อยุติธรรม!’ แต่ไม่มีใครฟัง ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีความยุติธรรม
8神用篱笆拦住我的道路，使我不得经过； 又使我的路径黑暗。
8พระองค์ก่อกำแพงขวางทางจนผมผ่านไม่ได้ วางความมืดไว้ตามทางของผม
9他剥去我的荣光， 摘去我头上的冠冕。
9พระองค์ถอดเกียรติยศผมออก เอามงกุฎไปจากศีรษะ
10他在四围攻击我，我便归于死亡， 将我的指望如树拔出来。
10พระองค์รื้อผมลงทุกด้านจนหมดสิ้น ถอนความหวังผมเหมือนถอนต้นไม้
11他的忿怒向我发作， 以我为敌人。
11พระองค์จุดความโกรธใส่ผม นับผมอยู่ในหมู่ศัตรู
12他的军旅一齐上来， 修筑战路攻击我， 在我帐棚的四围安营。
12กองทัพของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน ก่อทางลาดล้อมโจมตีผม ตั้งค่ายรอบเต็นท์ผม
13他把我的弟兄隔在远处， 使我所认识的全然与我生疏。
13“พระองค์ทำให้พี่น้องชายห่างไกลผม คนรู้จักกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด
14我的亲戚与我断绝； 我的密友都忘记我。
14ญาติจากผมไป เพื่อนสนิทลืมผมแล้ว
15在我家寄居的， 和我的使女都以我为外人； 我在他们眼中看为外邦人。
15คนในบ้านและสาวใช้มองผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเป็นคนต่างถิ่นในสายตาพวกเขา
16我呼唤仆人， 虽用口求他，他还是不回答。
16ผมเรียกคนรับใช้ เขาก็ไม่ตอบ ผมต้องอ้อนวอนเขาด้วยปาก
17我口的气味，我妻子厌恶； 我的恳求，我同胞也憎嫌。
17ลมหายใจผมเป็นที่รังเกียจของภรรยา พี่น้องร่วมแม่ก็ขยะแขยงผม
18连小孩子也藐视我； 我若起来，他们都嘲笑我。
18แม้เด็กเล็กยังดูหมิ่นผม ถ้าผมลุกขึ้น พวกเขาก็พูดต่อต้าน
19我的密友都憎恶我； 我平日所爱的人向我翻脸。
19เพื่อนสนิททุกคนรังเกียจผม คนที่ผมรักหันมาต่อสู้ผม
20我的皮肉紧贴骨头； 我只剩牙皮逃脱了。
20กระดูกผมติดหนังติดเนื้อ ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
21我朋友啊，可怜我！可怜我！ 因为 神的手攻击我。
21“สงสารผมเถอะ สงสารผมเถอะ เพื่อนๆ เพราะมือพระเจ้าแตะต้องผมแล้ว
22你们为什么仿佛 神逼迫我， 吃我的肉还以为不足呢？
22ทำไมพวกคุณไล่ทำร้ายผมเหมือนพระเจ้า ยังไม่อิ่มกับเนื้อผมหรือ?
23惟愿我的言语现在写上， 都记录在书上；
23“ถ้าถ้อยคำผมถูกเขียนไว้ตอนนี้ก็คงดี! ถ้าได้จารึกลงในหนังสือก็คงดี!
24用铁笔镌刻， 用铅灌在磐石上，直存到永远。
24ขอให้ใช้เหล็กจารและตะกั่ว สลักไว้บนหินตลอดกาล!
25我知道我的救赎主活着， 末了必站立在地上。
25แต่ผมรู้ว่าผู้ไถ่ของผมมีชีวิตอยู่ ในที่สุด เขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน
26我这皮肉灭绝之后， 我必在肉体之外得见 神。
26หลังจากผิวหนังผมถูกทำลาย ผมจะเห็นพระเจ้าในเนื้อหนังของผม
27我自己要见他， 亲眼要看他，并不像外人。 我的心肠在我里面消灭了！
27ผมเองจะเห็นพระองค์อยู่ฝ่ายผม ตาผมจะเห็น ไม่ใช่ในฐานะคนแปลกหน้า “หัวใจผมหมดแรงอยู่ภายใน
28你们若说：我们逼迫他要何等地重呢？ 惹 事的根乃在乎他；
28ถ้าพวกคุณพูดว่า ‘เราจะไล่ทำร้ายเขาอย่างไรดี!’ เพราะพบต้นตอของเรื่องในตัวผม
29你们就当惧怕刀剑； 因为忿怒 惹动 刀剑的刑罚， 使你们知道有报应。
29ก็จงกลัวดาบ เพราะความโกรธนำโทษจากดาบมา เพื่อพวกคุณจะรู้ว่ามีการตัดสิน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.