ایّوب 19
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1پس ایوب در جواب گفت:
1Respondens autem Job, dixit:
2«تا به کی جان مرا می‌رنجانید؟ و مرا به سخنان خود فرسوده می‌سازید؟
2[Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus?
3این ده مرتبه است که مرا مذمت نمودید، و خجالت نمی کشید که با من سختی می‌کنید؟
3En decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me.
4و اگر فی الحقیقه خطا کرده‌ام، خطای من نزد من می‌ماند.
4Nempe etsi ignoravi, mecum erit ignorantia mea.
5اگر فی الواقع بر من تکبر نمایید و عار مرا بر من اثبات کنید،
5At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis.
6پس بدانید که خدا دعوی مرا منحرف ساخته، و به دام خود مرا احاطه نموده است.
6Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit.
7اینک از ظلم، تضرع می‌نمایم و مستجاب نمی شوم و استغاثه می‌کنم و دادرسی نیست.
7Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet; vociferabor, et non est qui judicet.
8طریق مرا حصارنموده است که از آن نمی توانم گذشت و برراههای من تاریکی را گذارده است.
8Semitam meam circumsepsit, et transire non possum: et in calle meo tenebras posuit.
9جلال مرا ازمن کنده است و تاج را از سر من برداشته،
9Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo.
10مرا ازهر طرف خراب نموده، پس هلاک شدم. و مثل درخت، ریشه امید مرا کنده است.
10Destruxit me undique, et pereo: et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.
11غضب خودرا بر من افروخته، و مرا یکی از دشمنان خودشمرده است.
11Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum.
12فوجهای او با هم می‌آیند و راه خود را بر من بلند می‌کنند و به اطراف خیمه من اردو می‌زنند.
12Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum.
13«برادرانم را از نزد من دور کرده است وآشنایانم از من بالکل بیگانه شده‌اند.
13Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me.
14خویشانم مرا ترک نموده و آشنایانم مرا فراموش کرده‌اند.
14Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei.
15نزیلان خانه‌ام و کنیزانم مرا غریب می‌شمارند، و در نظر ایشان بیگانه شده‌ام.
15Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum.
16غلام خود راصدا می‌کنم و مرا جواب نمی دهد، اگر‌چه او را به دهان خود التماس بکنم.
16Servum meum vocavi, et non respondit: ore proprio deprecabar illum.
17نفس من نزد زنم مکروه شده است و تضرع من نزد اولاد رحم مادرم.
17Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei.
18بچه های کوچک نیز مرا حقیرمی شمارند و چون برمی خیزم به ضد من حرف می‌زنند.
18Stulti quoque despiciebant me: et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.
19همه اهل مشورتم از من نفرت می‌نمایند، و کسانی را که دوست می‌داشتم از من برگشته‌اند.
19Abominati sunt me quondam consiliarii mei, et quem maxime diligebam, aversatus est me.
20استخوانم به پوست و گوشتم چسبیده است، و با پوست دندانهای خودخلاصی یافته‌ام.
20Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.
21بر من ترحم کنید! ترحم کنیدشما‌ای دوستانم! زیرا دست خدا مرا لمس نموده است.
21Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me.
22چرا مثل خدا بر من جفا می‌کنید وازگوشت من سیر نمی شوید.
22Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini?
23کاش که سخنانم الان نوشته می‌شد! کاش که در کتابی ثبت می‌گردید،
23Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei? quis mihi det ut exarentur in libro
24و با قلم آهنین و سرب بر صخره‌ای تا به ابد کنده می‌شد!
24stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice?
25و من می‌دانم که ولی من زنده است، و در ایام آخر، بر زمین خواهدبرخاست.
25Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum:
26و بعد از آنکه این پوست من تلف شود، بدون جسدم نیز خدا را خواهم دید.
26et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum:
27ومن او را برای خود خواهم دید. و چشمان من بر اوخواهد نگریست و نه چشم دیگری. اگر‌چه گرده هایم در اندرونم تلف شده باشد.
27quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius: reposita est hæc spes mea in sinu meo.
28اگربگویید چگونه بر او جفا نماییم و حال آنگاه اصل امر در من یافت می‌شود.
28Quare ergo nunc dicitis: Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum?
29پس از شمشیربترسید، زیرا که سزاهای شمشیر غضبناک است، تا دانسته باشید که داوری خواهد بود.»
29Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est: et scitote esse judicium.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.