ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Clementine Vulgate, 1598

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1[Spiritus meus attenuabitur; dies mei breviabuntur: et solum mihi superest sepulchrum.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4Cor eorum longe fecisti a disciplina: propterea non exaltabuntur.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11Dies mei transierunt; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14Putredini dixi: Pater meus es; Mater mea, et soror mea, vermibus.

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15Ubi est ergo nunc præstolatio mea? et patientiam meam quis considerat?

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16In profundissimum infernum descendent omnia mea: putasne saltem ibi erit requies mihi?]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.