ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Chinese Union Version, punctuated (Traditional)

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1我的心靈消耗，我的日子滅盡；墳墓為我預備好了。

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2真有戲笑我的在我這裏，我眼常見他們惹動我。

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3願主拿憑據給我，自己為我作保。在你以外誰肯與我擊掌呢？

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4因你使他們心不明理，所以你必不高舉他們。

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5控告他的朋友、以朋友為可搶奪的，連他兒女的眼睛也要失明。

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6上帝使我作了民中的笑談；他們也吐唾沫在我臉上。

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7我的眼睛因憂愁昏花；我的百體好像影兒。

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8正直人因此必驚奇；無辜的人要興起攻擊不敬虔之輩。

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9然而，義人要持守所行的道；手潔的人要力上加力。

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10至於你們眾人，可以再來辯論吧！你們中間，我找不着一個智慧人。

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11我的日子已經過了；我的謀算、我心所想望的已經斷絕。

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12他們以黑夜為白晝，說：亮光近乎黑暗。

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13我若盼望陰間為我的房屋，若下榻在黑暗中，

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14若對朽壞說：你是我的父；對蟲說：你是我的母親姊妹；

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15這樣，我的指望在哪裏呢？我所指望的誰能看見呢？

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16等到安息在塵土中，這指望必下到陰間的門閂那裏了。

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.