ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Korean Bible, 1910 (한국어 성경)

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1나의 기운이 쇠하였으며 나의 날이 다하였고 무덤이 나를 위하여 예비되었구나

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2나를 조롱하는 자들이 오히려 나와 함께 있으므로 내 눈이 그들의 격동함을 항상 보는구나

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3청컨대 보증물을 주시고 친히 나의 보주가 되옵소서 ! 주 외에 나로 더불어 손을 칠 자가 누구리이까 ?

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4주께서 그들의 마음을 가리워 깨닫지 못하게 하셨사오니 그들을 높이지 아니 하시리이다

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5친구를 지적하여 해를 받게 한 자의 자식들은 눈이 멀지니라

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6하나님이 나로 백성의 이야기거리가 되게 하시니 그들이 내 얼굴에 침을 뱉는구나

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7내 눈은 근심으로 하여 어두워지고 나의 온 지체는 그림자 같구나

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8정직자는 이를 인하여 놀라고 무죄자는 사곡한 자를 인하여 분을 내나니

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9그러므로 의인은 그 길을 독실히 행하고 손이 깨끗한 자는 점점 힘을 얻느니라 !

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10너희는 다 다시 올지니라 내가 너희 중에서 지혜자를 찾을 수 없느니라

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11나의 날이 지나갔고 내 경영 내 마음의 사모하는 바가 다 끊어졌구나

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12그들은 밤으로 낮을 삼고 빛이 어두운데 가깝다 하는구나

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13내 소망이 음부로 내 집을 삼음에 있어서 침상을 흑암에 베풀고

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14무덤더러 너는 내 아비라 구더기더러 너는 내 어미, 내 자매라 할진대

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15나의 소망이 어디 있으며 나의 소망을 누가 보겠느냐 ?

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16흙 속에서 쉴 때에는 소망이 음부 문으로 내려갈 뿐이니라

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.