ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Modern Hebrew Bible

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1רוחי חבלה ימי נזעכו קברים לי׃

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2אם לא התלים עמדי ובהמרותם תלן עיני׃

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3שימה נא ערבני עמך מי הוא לידי יתקע׃

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4כי לבם צפנת משכל על כן לא תרמם׃

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5לחלק יגיד רעים ועיני בניו תכלנה׃

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6והצגני למשל עמים ותפת לפנים אהיה׃

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7ותכה מכעש עיני ויצרי כצל כלם׃

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8ישמו ישרים על זאת ונקי על חנף יתערר׃

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9ויאחז צדיק דרכו וטהר ידים יסיף אמץ׃

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10ואולם כלם תשבו ובאו נא ולא אמצא בכם חכם׃

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11ימי עברו זמתי נתקו מורשי לבבי׃

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12לילה ליום ישימו אור קרוב מפני חשך׃

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13אם אקוה שאול ביתי בחשך רפדתי יצועי׃

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14לשחת קראתי אבי אתה אמי ואחתי לרמה׃

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15ואיה אפו תקותי ותקותי מי ישורנה׃

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16בדי שאל תרדנה אם יחד על עפר נחת׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.