ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1Дух се мој квари, дана мојих нестаје; гробови су моји.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2Код мене су ругачи, и око моје проводи ноћи у јаду који ми задају.

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3Дај ми ко ће јамчити код Тебе; ко је тај који ће се руковати са мном?

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4Јер си од њиховог срца сакрио разум; зато их нећеш узвисити.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5Ко ласка пријатељима, његовим ће синовима очи посахнути.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6Учинио је од мене причу народима, и постао сам бубњање међу њима.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7Потамнело је око моје од јада, и сви уди моји посташе као сен.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8Зачудиће се томе прави, и безазлени ће устати на лицемере.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9Али ће се праведник држати свог пута, и ко је чистих руку већма ће ојачати.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10А ви вратите се свиколики и ходите; нећу наћи мудра међу вама.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11Дани моји прођоше, мисли моје покидаше се, што имах у срцу.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12Од ноћи начинише дан, и светлост је близу мрака.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13Да бих се надао, гроб ће ми бити кућа; у тами ћу прострети постељу себи.

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14Гробу вичем: Ти си отац мој; црвима: Ти си мати моја, ти си сестра моја.

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15И где је сада надање моје? Моје надање ко ће видети?

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16У гроб ће сићи, починуће са мном у гробу.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.