ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Synodal Translation (Синодальный перевод)

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1Дыхание мое ослабело; дни мои угасают; гробы предо мною.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2Если бы не насмешки их, то и среди споров их око мое пребывало бы спокойно.

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3Заступись, поручись Сам за меня пред Собою! иначе кто поручится за меня?

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4Ибо Ты закрыл сердце их от разумения, и потому не дашь восторжествовать им.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5Кто обрекает друзей своих в добычу, у детей того глаза истают.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6Он поставил меня притчею для народа и посмешищем для него.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7Помутилось от горести око мое, и все члены мои, как тень.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8Изумятся о сем праведные, и невинный вознегодует на лицемера.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9Но праведник будет крепко держаться пути своего, и чистый руками будет больше и больше утверждаться.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10Выступайте, все вы, и подойдите; не найду я мудрого между вами.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11Дни мои прошли; думы мои - достояние сердца моего - разбиты.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12А они ночь хотят превратить в день, свет приблизить к лицу тьмы.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13Если бы я и ожидать стал, то преисподняя - дом мой; во тьме постелю я постель мою;

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14гробу скажу: ты отец мой, червю: ты мать моя и сестра моя.

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15Где же после этого надежда моя? и ожидаемое мною кто увидит?

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16В преисподнюю сойдет она и будет покоиться со мною в прахе.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.