ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Kralice Bible (1613)

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1Dýchání mé ruší se, dnové moji hynou, hrobu blízký jsem.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2Jistě posměvači jsou u mne, a pro jejich mne kormoucení nepřichází ani sen na oči mé.

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3Postav mi, prosím, rukojmě za sebe; kdo jest ten, nechť mi na to ruky podá.

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4Nebo srdce jejich přikryl jsi, aby nerozuměli, a protož jich nepovýšíš.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5Kdož pochlebuje bližním, oči synů jeho zhynou.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6Jistě vystavil mne za přísloví lidem, a za divadlo všechněm,

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7Tak že pro žalost pošly oči mé, a oudové moji všickni stínu jsou podobni.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8Užasnouť se nad tím upřímí, a však nevinný proti pokrytci vždy se zsilovati bude.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9Přídržeti se bude, pravím, spravedlivý cesty své, a ten, jenž jest čistých rukou, posilní se více.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10Tolikéž i vy všickni obraťte se, a poďte, prosím; neboť nenacházím mezi vámi moudrého.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11Dnové moji pomíjejí, myšlení má mizejí, přemyšlování, pravím, srdce mého.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12Noc mi obracejí v den, a světla denního ukracují pro přítomnost temností.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13Abych pak čeho i očekával, hrob bude dům můj, ve tmě usteli ložce své.

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14Jámu nazovu otcem svým, matkou pak a sestrou svou červy.

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15Kdež jest tedy očekávání mé? A kdo to, čím bych se troštoval, spatří?

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16Do skrýší hrobu sstoupí, poněvadž jest všechněm v prachu země odpočívati.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.