ایّوب 9
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kralice Bible (1613)
1پس ایوب در جواب گفت:
1Odpověděv pak Job, řekl:
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
2I ovšem vím, žeť tak jest; nebo jak by mohl člověk spravedliv býti před Bohem silným?
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
3A chtěl-li by se hádati s ním, nemohl by jemu odpovědíti ani na jedno z tisíce slov.
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
4Moudrého jest srdce a silný v moci. Kdo zatvrdiv se proti němu, pokoje užil?
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
5On přenáší hory, než kdo shlédne, a podvrací je v prchlivosti své.
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
6On pohybuje zemí z místa jejího, tak že se třesou sloupové její.
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
7On když zapovídá slunci, nevychází, a hvězdy zapečeťuje.
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
8On roztahuje nebe sám, a šlapá po vlnách mořských.
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
9On učinil Arktura, Oriona, Kuřátka a hvězdy skryté na poledne.
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
10On činí věci veliké, a to nevystižitelné a divné, jimž není počtu.
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
11Ano jde-li mimo mne, tedy nevidím; ovšem když pomíjí, neznamenám ho.
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
12Tolikéž jestliže co uchvátí, kdo mu to rozkáže navrátiti? Kdo dí jemu: Co činíš?
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
13Nezdržel-li by Bůh hněvu svého, klesli by před ním spolu spuntovaní, jakkoli mocní.
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
14Jakž bych já tedy jemu odpovídati, a jaká slova svá proti němu vyhledati mohl?
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
15Kterémuž, bych i spravedliv byl, nebudu odpovídati, ale před soudcím svým pokořiti se budu.
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
16Ač bych pak i volal, a on mi se ozval, neuvěřím, aby vyslyšel hlas můj,
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
17Poněvadž vichřicí setřel mne, rozmnožil rány mé bez příčiny.
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
18Aniž mi dá oddechnouti, ale sytí mne hořkostmi.
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
19Obrátil-li bych se k moci, aj, onť jest nejsilnější; pakli k soudu, kdo mi rok složí?
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
20Jestliže se za spravedlivého stavěti budu, ústa má potupí mne; pakli za upřímého, převráceného mne býti ukáží.
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
21Jsem-li upřímý, nebudu věděti toho; nenáviděti budu života svého.
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
22Jediná jest věc, pročež jsem to mluvil, že upřímého jako bezbožného on zahlazuje.
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
23Jestliže bičem náhle usmrcuje, zkušování nevinných se posmívá;
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
24Země dána bývá v ruku bezbožného, tvář soudců jejich zakrývá: jestliže ne on, kdož jiný jest?
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
25Dnové pak moji rychlejší byli nežli posel; utekli, aniž viděli dobrých věcí.
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
26Pominuli jako prudké lodí, jako orlice letící na pastvu.
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
27Dím-li: Zapomenu se na své naříkání, zanechám horlení svého, a posilím se:
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
28Lekám se všech bolestí svých, vida, že mne jich nezprostíš.
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
29Jestli jsem bezbožný, pročež bych nadarmo pracoval?
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
30Ano bych se i umyl vodou sněžnou, a očistil mýdlem ruce své,
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
31Tedy v jámě pohřížíš mne, tak že se ode mne zprzní i to roucho mé.
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
32Nebo Bůh není člověkem jako já, jemuž bych odpovídati mohl, a abychom vešli spolu v soud.
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
33Aniž máme prostředníka mezi sebou, kterýž by rozhodl nás oba.
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
34Kdyby odjal ode mne prut svůj, a strach jeho aby mne nekormoutil,
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
35Tehdáž bych mluvil, a nebál bych se, poněvadž není toho tak při mně.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.