ایّوب 9
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1پس ایوب در جواب گفت:
1욥이 대답하여 가로되
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
2내가 진실로 그 일이 그런 줄을 알거니와 인생이 어찌 하나님 앞에 의로우랴
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
3사람이 하나님과 쟁변하려 할지라도 천 마디에 한 마디도 대답하지 못하리라
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
4하나님은 마음이 지혜로우시고 힘이 강하시니 스스로 강퍅히 하여 그를 거역하고 형통한 자가 누구이랴
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
5그가 진노하심으로 산을 무너뜨리시며 옮기실지라도 산이 깨닫지 못하며
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
6그가 땅을 움직여 그 자리에서 미신즉 그 기둥이 흔들리며
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
7그가 해를 명하여 뜨지 못하게 하시며 별들을 봉하시며
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
8그가 홀로 하늘을 펴시며 바다 물결을 밟으시며
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
9북두성과 삼성과 묘성과 남방의 밀실을 만드셨으며
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
10측량할 수 없는 큰 일을, 셀 수 없는 기이한 일을 행하시느니라
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
11그가 내 앞으로 지나시나 내가 보지 못하며 그가 내 앞에서 나아 가시나 내가 깨닫지 못하느니라
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
12하나님이 빼앗으시면 누가 막을 수 있으며 무엇을 하시나이까 ? 누가 물을 수 있으랴
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
13하나님이 진노를 돌이키지 아니하시나니 라합을 돕는 자들이 그 아래 굴복하겠거든
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
14하물며 내가 감히 대답하겠으며 무슨 말을 택하여 더불어 변론하랴
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
15가령 내가 의로울지라도 감히 대답하지 못하고 나를 심판하실 그에게 간구하였을 뿐이며
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
16가령 내가 그를 부르므로 그가 내게 대답하셨을지라도 내 음성을 들으셨다고는 내가 믿지 아니하리라
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
17그가 폭풍으로 나를 꺾으시고 까닭없이 내 상처를 많게 하시며
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
18나로 숨을 쉬지 못하게 하시며 괴로움으로 내게 채우시는구나
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
19힘으로 말하면 그가 강하시고 심판으로 말하면 누가 그를 호출 하겠느냐 ?
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
20가령 내가 의로울지라도 내 입이 나를 정죄하리니 가령 내가 순전할지라도 나의 패괴함을 증거하리라
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
21나는 순전하다마는 내가 나를 돌아보지 아니하고 내 생명을 천히 여기는구나
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
22일이 다 일반이라 그러므로 나는 말하기를 하나님이 순전한 자나 악한 자나 멸망시키신다 하나니
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
23홀연히 재앙이 내려 도륙될 때에 무죄한 자의 고난을 그가 비웃으시리라
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
24세상이 악인의 손에 붙이웠고 재판관의 얼굴도 가리워졌나니 그렇게 되게 한 이가 그가 아니시면 누구이뇨 ?
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
25나의 날이 체부보다 빠르니 달려가므로 복을 볼 수 없구나
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
26그 지나가는 것이 빠른 배 같고 움킬 것에 날아 내리는 독수리와도 같구나
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
27가령 내가 말하기를 내 원통함을 잊고 얼굴 빛을 고쳐 즐거운 모양을 하자 할지라도
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
28오히려 내 모든 고통을 두려워하오니 주께서 나를 무죄히 여기지 않으실 줄을 아나이다
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
29내가 정죄하심을 입을진대 어찌 헛되이 수고하리이까 ?
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
30내가 눈녹은 물로 몸을 씻고 잿물로 손을 깨끗이 할지라도
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
31주께서 나를 개천에 빠지게 하시리니 내 옷이라도 나를 싫어하리이다
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
32하나님은 나처럼 사람이 아니신즉 내가 그에게 대답함도 불가하고 대질하여 재판할 수도 없고
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
33양척 사이에 손을 얹을 판결자도 없구나
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
34주께서 그 막대기를 내게서 떠나게 하시고 그 위엄으로 나를 두렵게 하지 아니하시기를 원하노라
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
35그리하시면 내가 두려움 없이 말하리라 나는 본래 그런 자가 아니니라
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.